Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 12-02-13 01:30

Radeloos.. Levenskeuzes.

Geplaatst door de TopicStarter : 12-02-13 01:30

Ik weet echt niet wat ik in hemelsnaam moet doen met mijn leven...

Waar moet ik beginnen.. Goed, oké. Ik heb VMBO-T gedaan, toen Havo, toen twee HBO opleidingen waarmee ik gestopt ben. Ik heb tijdens de studies in Leeuwarden en Groningen gewoond, maar na de studies ben ik terug bij mijn vader ingetrokken in Assen. Omdat ik qua studie geen idee had wat ik wilde, ben ik maar gaan werken. Altijd gewerkt, ik verdiende goed en kocht mijn verzorgpaard over. Kon ik prima betalen. Hup shetlander erbij als maatje, dat kon ook. Helaas heb ik geen werk meer en krijg ik nu een uitkering, waar ik ontzettend van baal. Maar financieel is het te doen en staat mijn vader me ook bij qua paardenkosten. Maar goed, ik wil toch zo snel mogelijk weer van de uitkering af en dus werk vinden.. Maar wat, hoe en waar... En wil ik wel werken?

Enige pluspunt aan dit alles is dat ik dus nu een werkcoach heb die me wil helpen met mijn wat hoe en waar. Daar heb ik een aantal gesprekken mee gehad en die wil me eigenlijk niet snel aan het werk hebben, maar die wil dat ik weer ga studeren.

Ergens wil ik dat ook.

Ik ben 22, ik kan echt wel studeren, heb wel aardig wat in mijn hoofdje zitten. Alleen ben ik laks en totaal niet gemotiveerd.. En weet ik dus ook he-le-maal niet wat ik wil. Ik ben net een kleine puppy, mijn aandacht is dan bij het ene en dan weer bij het andere. Als ik aan iets nieuws begin, bijt ik me er compleet in vast van "Dit wil ik! Ik weet het zeker!" En een maand later laat ik het als een baksteen vallen. Ik wilde in het leger, ik wilde politieagent worden, ik wilde advocaat worden, ik wilde met kinderen werken, ik wilde dierenarts worden, ik wilde logopedie doen, ik wilde manager worden etc en etc.. Oftewel, ik wil alles en ik wil niets.

Dat is dus qua opleiding... Maar nu zit ik ook met het wonen in mijn hoofd. Ik woon dus nu in Assen, thuis. Maaarrrr

Ik mis Groningen ontzettend. Ik mis het leventje dat ik daar had. De vele mensen die ik leerde kennen, het stappen, de gezelligheid, de ongedwongenheid. Heerlijk was dat.. De actiefheid, de actie, de hele dag iets te doen hebben, de stad bruiste. Ik bruiste. Het was jong, druk en vol...

Dan verhuis je toch naar Groningen?

Ja, was het maar zo makkelijk.

Ik heb een hele lijst waarom ik het niet moet doen.

Ik ben dol op mijn leventje hier. Met mijn doe het zelf stalletje. 2x per dag heen, met mijn hobby bezig, stallen uitmesten, de wei uitmesten met een muziekje erbij. Hond mee, die heerlijk om me heen rent en de vogels verjaagd. Het zonnetje dat schijnt.. De dagen dat het regent. De dagen dat ik ijs zit te hakken uit de waterbakken. Het blijft iets wat ik leuk vind.

Wonen in Groningen is ontzettend prijzig..

Ik moet dan eerst maar weer beslissen wat ik wil doen, werken of studeren en dan pas kijken naar wonen. Wel zo verstandig toch..

Ik heb twee katten en een hond.. Vind maar eens een plek in de stad waar huisdieren worden geaccepteerd...

Ik heb twee paarden.. De shet kan ik verkopen, maar mijn grote lobbes gaat mee. Pensionstallen zijn er wel, maar zo goedkoop als ik het nu heb krijg ik het niet in Groningen. Plus nu staan ze 5 minuten van mijn huis. Als ik in de stad woon, zal paardjelief in een dorp zitten en dus dat word reizen.

En als laatste, mijn vader... Mijn vader is 76 en we wonen nu met zijn twee. Ik wil hem eigenlijk ook niet alleen laten. Hij heeft zoveel voor mij gedaan en word nu steeds ouder.. Als ik weg ga, wie zorgt er dan dat alles goed met hem blijft? We zijn nu een ijzersterk duo. Soms iets te zorgend voor elkaar (als ik thuiskom, hij is er niet en heeft niet gezegd dat hij weg ging hang ik meteen aan de telefoon "Waar ben je?!" en andersom ook), maar aan de andere kant is dat ook weer goed. Hij kan nu nog zelfstandig zijn, maar wat als dat niet meer kan met een jaartje of twee. Ik wil hem niet in een verzorgingstehuis hebben. Dat lijkt me verschrikkelijk. Maar wil ik wel mijn leven op pauze zetten voor hem? In feite is dat wat ik doe, of niet... Maar ben ik hem dat niet schuldig, na alles wat hij voor me heeft gedaan..

Veel nadelen dus.. Tegen het enige 'voordeel' dat ik zo ontzettend en intens verlang om weer daar in de stad te wonen. Nu ben ik er ook vaak, maar moet constant reizen (en dat kost ook wat). Word er gillend gek van.. En het is toch anders met al dat reizen. Ik wil er weer middenin wonen..

Maar het brengt veel complicaties met zich mee.

Ik voel alsof ik gewoon heel vast zit in mijn leven en niet weet welke kant ik uit moet. Ik verpieter hier, in het huis waar ik nu zit. Met geen baan, geen opleiding, mijn enige bezigheid in de buurt, paarden.. En een handjevol vriendinnen. Maar toch, Groningen is bruisender. Heb ik veel meer te doen.

Ik weet het gewoon echt niet en ik word er gek van. Misschien ben ik ook wel verliefd op de droom van Groningen.. Dat ik denk dat met een verhuizing alles op zijn plek valt.. Verliefd op de herinnering van toen ik daar woonde. Want dat is een geweldig hoofdstuk uit mijn leven. Ik wil dat een beetje terug.

**Geplaatst**: 12-02-13 09:01

Re: Radeloos.. Levenskeuzes.

Geplaatst: 12-02-13 09:01

Is het geen idee om qua studie eens een mbo opleiding te proberen, misschien past dit veel beter bij je dan hbo?

**Geplaatst**: 12-02-13 09:12

Re: Radeloos.. Levenskeuzes.

Geplaatst: 12-02-13 09:12

Je zegt zelf dat je slim genoeg bent om te studeren maar de motivatie gewoon niet hebt. Lijkt het je dan echt een slim plan om jezelf aan zoiets vast te pinnen?
Je wil je oude leventje terug in Groningen, maar dat was van toen je nog studeerde. Ik gok dat als je daar gaat wonen en werken je leven er anders uit zou zien dan als student zijnde.
Moet je je leven pauzeren als je ervoor kiest om bij je pa te blijven wonen? Lijkt mij namelijk dat je gewoon door kan gaan met leven...

Als ik jou was zou ik nu niet beginnen aan een studie, want daar is 4 jaar aan doorzettingsvermogen voor nodig & dat haal ik niet uit je topic.

Persoonlijk zou ik als mijn vader 76 zou zijn niet zo snel verhuizen, maar hoe denkt hij daarover? Verder lijkt het mij dat je, als je een baan kan vinden, al weer veel meer te doen hebt in Assen dan nu...

**Geplaatst**: 12-02-13 09:14

Geplaatst: 12-02-13 09:14

Moeilijk allemaal. In mijn ogen zal je moeten kiezen. Hoe zie je het liefst je leven over 5 jaar en over 10? Kan je een studiekeuze test doen? Weet je niet wat je leuk vind om te studeren dan kan je ook praktiser kijken en bedenken bij welke baan kan je geld verdienen en vind je ook niet erg om te doen en past bij je. In mijn omgeving zijn nu veel afgestudeerden in studies waar maar zeer weinig banen in zijn en hebben sommige wel spijt dat ,nu ze ouder zijn,ze niet praktischer gekeken .
Hopelijk kom je tot een besluit wat te doen!

**Geplaatst**: 12-02-13 09:24

Re: Radeloos.. Levenskeuzes.

Geplaatst: 12-02-13 09:24

Tsja, in mijn ogen heb je een beetje een luxe-probleem. Het leven zal niet altijd leuk, lachen en makkelijk zijn, of dat nu in Groningen of in Assen is. Op dit moment heb je alleen een afgeronde HAVO-opleiding, wat in de praktijk er op neer komt dat je óf nog 35 jaar achter de kassa kunt gaan zitten óf nog even 4 jaar kunt gaan investeren in jezelf en 30 jaar lang een leuke baan kunt hebben. Ook mijn advies is dus, ga naar school. Kijk of er praktijkgerichte, korte opleidingen voor je zijn, dat je in elk geval binnen een jaar of twee jaar een papiertje hebt en een goede boterham kunt verdienen.
Want ook al zeg je in je topic wel dat je graag uit de uitkering wilt, ik hoor ergens ook dat je het eigenlijk wel prima vindt zo... lekker 2x per dag met je beestjes bezig zijn, paps legt wel bij in de kosten als je tekort komt etc. Je enige probleem is eigenlijk dat je wereld wat minder bruisend was dan toen je student was.
Ga voor nu op zoek naar tijdelijk werk, zodat je alvast weer een dagritme kunt opbouwen en je eigen geld kunt verdienen en wees er op tijd bij met inschrijven etc. zodat je in september lekker aan de gang kunt, niet met een studie, maar met een investering in jezelf.
Succes!!

**Geplaatst**: 12-02-13 11:07

Re: Radeloos.. Levenskeuzes.

Geplaatst: 12-02-13 11:07

Ik vind ook dat je een luxe probleem hebt. En als je hier al radeloos van word dan denk ik wat als je echt een probleem hebt?
Ik zou zeggen geef je zelf een schop onder je kont en begin aan iets en maak het ook af, leuk of niet. Je hebt een paard een hoop dieren en dat is niet voor iedereen weggelegd. Dus zo slecht heb je het niet. Is niet boos bedoeld hoor maar er zijn een hoop mensen die graag zouden werken of studeren en niet kunnen waarvan ik er één ben en dan kan ik wel wat geirriteerd raken als ik dan zo'n luxe probleem lees.

**Geplaatst**: 12-02-13 11:20

Re: Radeloos.. Levenskeuzes.

Geplaatst: 12-02-13 11:20

Tja ik ben op mijn 23ste weer gaan studeren, nadat ik mijn paard heb moeten laten inslapen. Pas toen had ik de financiële mogelijkheid om weer naar school te gaan. Ik ben van een huis van 120 m2 naar 40 m2 gegaan, heb mijn katten weg moeten doen omdat die hier niet mogen. Om alles alsnog te betalen heb ik een bijbaantje 's avonds/'s nachts welke ik verschrikkelijk vind, maar die wel noodzakelijk is. Maar mijn studie vind ik fantastisch. Het is een hele grote stap geweest, maar ik krijg er zoveel voor terug. Het heeft bij mij ook lang geduurd voordat ik wist wat ik wilde, heb van alles gedaan, en studeer nu uiteindelijk rechten, en ben één van de betere uit het jaar. Als je iets echt wilt dat doe je het wel, ook al heeft het nadelen. Elke keuze heeft nadelen, wat jij ook aangeeft in je verhaal.

Mijn advies is ga nu niet een studie doen omdat je dat 'leventje' mist, dan red je je studie niet. Dat moet niet de motivatie zijn. Ga er dan eerst achter komen wat je wilt voordat je een keuze maakt. Anders is het zonde van de tijd, moeite en ook niet iets kleins, geld. Kijk anders inderdaad voor nu of je een deeltijd studie/cursus van niet al te lange tijd kan doen. Dan is het meer te overzien, en ook al is het dan niet helemaal je ding is het wel makkelijker af te maken, en heb je toch weer iets van een papiertje. En zo zoekend kan je er ook achter komen wat je wilt! Neem vooral geen overhaaste beslissingen, vooral niet als het van die grote beslissingen zijn, maar blijf er wel over nadenken en zoeken wat je wilt. Stop het niet weg, en er over 20 jaar achter komen dat je toch eerder er over na had moeten denken....

**Geplaatst**: 12-02-13 11:30

Geplaatst: 12-02-13 11:30

Ik vind het niet echt een luxe probleem. Als je zoveel dingen hebt gedaan en het blijkt iedere keer toch niks voor je te zijn, hoe goed ken je jezelf dan en ligt daar niet de sleutel?

Ik zou eerst met iemand uit gaan zoeken (bijv. met een goede haptonoom of psycholoog (daar hoef je immers niet gek voor te zijn)) wie je nu eigenlijk bent en waar je voor staat. Als je dat helder hebt (ook onder de oppervlakte) kun je daar naar gaan handelen, hetzij in de vorm van een opleiding, hetzij in de vorm van werk. Zo is de kans dat je het vol gaat houden omdat je echt iets doet wat je leuk vind en wat bij je past veel groter.

Verder zou ik het gesprek aan gaan met je vader. Leg hem uit dat je graag loyaal aan hem wilt zijn na alles wat hij voor je doet/gedaan heeft, maar dat je ook het gevoel hebt dat je leven in de pauzestand blijft staan als je bij hem blijft wonen en op den duur voor hem gaat zorgen. Vraag hem ook hoe hij de toekomst voor zichzelf ziet, wat zijn zijn wensen en verwachtingen?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 12-02-13 11:34

Geplaatst door de TopicStarter : 12-02-13 11:34

Het is ook een luxeprobleem, dat is waar. Ik ben ook wel gelukkig hoor en heb het wel lekker.. Maar ik zit er al gewoon heel lang mee. Radeloos is misschien een groot woord, maar als je in principe al vanaf 2009 (na mijn Havo) niet weet wat je met je toekomst gaat doen, word je er een beetje moe van. Eigenlijk word ik een beetje moe van mezelf, omdat ik geen keuzes kan maken en geen knopen doorhak. Maar ik durf dat ook niet, want ik ben bang voor de foute keuze.. Voor mijn gevoel komt ik niet vooruit en zit ik vast. En tja, na een lange tijd word ik wel een beetje radeloos ja.

TamiBambi: Knap hoor! Dat je alles zo hebt opzij kunnen zetten voor een studie.

Het is waar dat ik meer een studie wil om de studie. Om een papiertje te hebben, want nu heb ik niets en ik wil inderdaad niet jarenlang achter de kassa zitten. Ik wil een studie voor het papiertje, voor de studententijd, voor de stad Groningen. Maar ik wil niet echt een studie omdat ik weet wat ik wil en daar een toekomst in wil maken. Niet bepaald handig.

@Linda2B: Tuurlijk is een uitkering wel even lekker, maar ik ben er niet blij mee dat paps inspringt als het financieel niet lukt. Dat bevalt me ten zeerste niet, want dat is ook een belasting voor hem, met zijn pensioen. Daarnaast is ritme toch een beetje ver te zoeken nu en raak ik in een sleur van niets doen.. En ja, met de paarden bezig zijn is leuk, maar dat kan ik ook met werk. Lekker voor het werk een frisse neus halen en 's avonds even ontspannen. Zo heb ik dat, sinds ik mijn draver heb, altijd gedaan. Dus dat veranderd dan niet. Als ik naar Groningen ga, veranderd dat wel. Een uitkering is wel even fijn.. Fijn dat het er is. Maar ik wil er wel zo snel mogelijk uit. Alleen weet ik nog niet zo goed welke kant ik dan op moet, om eruit te komen.

Mijn vader vind alles prima wat ik doe. Het is mijn leven, ik beslis zelf. Hij vind het prima als ik uit huis ga hoor, maakt daar totaal geen probleem van. Zegt ook dat ik dat gewoon moet doen als ik dat wil. Ben al eerder uit huis geweest. Maar goed, hij denkt dat ik ook wel weer terug kom, zoals de andere twee keren

. Maar mijn vader en ik zijn twee handen op één buik. Ondanks dat hij zegt dat hij het niet erg zal vinden als ik uit huis weg ga ("Word het weer eens rustig hier") weet ik dat hij behoorlijk eenzaam zal worden.. En straks als hij niet meer voor zichzelf kan zorgen (nu word het huis al een bende als ik niet schoonmaak), wat dan? Dan is het terug verhuizen of een verzorgingstehuis. Maar in dat laatste wil ik hem niet hebben. Hijzelf ook niet. Hij zegt dat hij zich liever van kant maakt dan dat hij in zo'n huis moet..

**Geplaatst**: 12-02-13 11:36

Geplaatst: 12-02-13 11:36

Linda2B schreef:
Tsja, in mijn ogen heb je een beetje een luxe-probleem. Het leven zal niet altijd leuk, lachen en makkelijk zijn, of dat nu in Groningen of in Assen is. Op dit moment heb je alleen een afgeronde HAVO-opleiding, wat in de praktijk er op neer komt dat je óf nog 35 jaar achter de kassa kunt gaan zitten óf nog even 4 jaar kunt gaan investeren in jezelf en 30 jaar lang een leuke baan kunt hebben. Ook mijn advies is dus, ga naar school. Kijk of er praktijkgerichte, korte opleidingen voor je zijn, dat je in elk geval binnen een jaar of twee jaar een papiertje hebt en een goede boterham kunt verdienen.

Ws bedoel je het niet zo letterlijk, maar wil toch even reageren dat dat onzin is. Je kunt uitstekend met een havo diploma ergens komen te werken waar je enorm kan doorgroeien (en eventueel uiteindelijk via werk bijscholen), het is maar of je iets vindt waar je goed in bent en het lukt je op te werken.
Met een opleiding/studie is het ook absoluut niet gegarandeerd dat je een baan kan vinden, laat staan een leuke. Ik heb een afgeronde mbo en hbo opleiding en ik kan niet doen wat ik wil. Of iig niet fulltime. Daarom ben ik maar voor mezelf begonnen. Het ligt er heel erg aan welke studie je hebt gedaan, of er makkelijk banen in zijn te vinden. Met sommige wo studies vaak zelfs nog moeilijker.

De tip van hesterve vind ik een goede. Kijk welke baan je zou willen doen, of waar je iig niet depri van zou worden, waar wel makkelijk werk in is te vinden.
Dan heb je ook een duidelijkere motivatie waarom je even moet doorbijten. Ben je goed met cijfers ts?

Charaz schreef:
Is het geen idee om qua studie eens een mbo opleiding te proberen, misschien past dit veel beter bij je dan hbo?

Dit zou ik absoluut afraden. Als je denkniveau hbo of hoger is, is mbo echt enorm frustrerend. Iig een 4-jarige, je hebt natuurlijk ook 1- en 2-jarige, maar de vraag is wat je daar aan hebt.

**Geplaatst**: 12-02-13 11:40

Geplaatst: 12-02-13 11:40

Wonen in Assen en studeren in Groningen is geen optie? Studeren om het studeren zou ik niet doen. Dat is inderdaad erg lastig vol te houden. Laat je niet onder druk zetten door de inschrijfdata, als je niet weet wat je moet kiezen, kies dan niks en ga nog een jaar aan het werk. Wat je wel kan doen is brochures downloaden, open dagen bijwonen, met studieadviseurs en opleidingscoördinatoren van opleidingen die je interessant vindt gaan praten en zo je lijstje concreter maken.

**Geplaatst**: 12-02-13 11:51

Re: Radeloos.. Levenskeuzes.

Geplaatst: 12-02-13 11:51

Ik zou je lekker gaan oriënteren op studies die je interessant lijken aan de Hanze, inschrijven voor september 2013, eind augustus met de KEI-week meelopen, lekker veel nieuwe mensen leren kennen en uit de sleur komen. Zoek voor dit half jaar in Assen of Groningen een baantje om de tijd te overbruggen. Je hoeft in september niet direct op kamers te zitten, je kunt ook eerst heen en weer reizen (kwartiertje met de trein en 10 min met de bus naar de Hanze, prima te bereizen). Kijk hoe het gaat als je veel van huis bent, misschien een verzorgster zoeken in Assen die je wil helpen met je paarden?
Een kamer in Groningen hoeft echt niet veel te kosten, voor 300 euro per maand kun je al klaar zijn. Hoef je alleen nog maar jezelf te onderhouden :Y)

En de weekenden kun je natuurlijk lekker naar Assen gaan, maak je zaterdags het huis schoon voor je vader en dan is dat ook weer opgelost.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 12-02-13 11:55

Geplaatst door de TopicStarter : 12-02-13 11:55

Ik ben aardig gemiddeld met cijfers Knoffer. Je hebt wel gelijk dat je kan doorgroeien, maar een papiertje maakt de start in het werkleven toch even wat makkelijker. Tenminste, dat idee heb ik.

Imre schreef:
Wonen in Assen en studeren in Groningen is geen optie? Studeren om het studeren zou ik niet doen. Dat is inderdaad erg lastig vol te houden. Laat je niet onder druk zetten door de inschrijfdata, als je niet weet wat je moet kiezen, kies dan niks en ga nog een jaar aan het werk. Wat je wel kan doen is brochures downloaden, open dagen bijwonen, met studieadviseurs en opleidingscoördinatoren van opleidingen die je interessant vindt gaan praten en zo je lijstje concreter maken.

Maar dat doe ik al meer dan twee jaar

Dat is beetje het probleem.. Wonen in Assen en studeren in Groningen is een optie inderdaad. Eén die denk ik het beste is, maar niet één waar ik om sta te springen, omdat ik al moeite heb met uit bed komen, motivatie, naar school gaan etc. Ik ken mezelf goed genoeg om te weten dat met die extra reistijd erbij, de lat nog hoger word.

Ik ben eigenlijk gewoon een ongemotiveerde dikke luilak zeg... :')

Talisa: Studies aan de Hanze.. Ja, er is een hele waslijst. En toch kan ik daarin geen keuzes maken.

Ik heb wel wat studies die ik interessant vind, maar die zijn dan weer niet in Groningen.. Vroeger wilde ik overal heen, door heel Nederland wonen, ontzettend veel reizen etc. Nu ben ik een echte huismus en een familiemens. Ik wil het noorden niet verlaten en lekker dichtbij blijven wonen. Daarom dat ik die opleidingen ook weer heb laten schieten.

In Groningen is het enige wat me interessant lijkt Logopedie. Daar ben ik eerder naar wezen kijken. Een meeloop dag gedaan etc. Maar uiteindelijk niet door gezet omdat.. Tja. Waarom weet ik niet eens.

**Geplaatst**: 12-02-13 11:59

Re: Radeloos.. Levenskeuzes.

Geplaatst: 12-02-13 11:59

Als je zo gehecht bent aan het noorden neem ik aan dat je ook na het afronden van een eventuele studie hier wil blijven wonen. Kies dan in ieder geval voor een opleiding die ook kansen biedt op de arbeidsmarkt. Hoeveel logopedisten of andere banen die je met die opleiding kan zijn er in deze regio?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 12-02-13 12:01

Re: Radeloos.. Levenskeuzes.

Geplaatst door de TopicStarter : 12-02-13 12:01

Goede tip. Helemaal niet aan gedacht. Ik heb serieus geen flauw idee. Wel een heeeeel belangrijk punt om mee te nemen in een beslissing.

**Geplaatst**: 12-02-13 12:02

Re: Radeloos.. Levenskeuzes.

Geplaatst: 12-02-13 12:02

En draai het eens om: wat voor werk zou je willen doen? En wat voor opleiding heb je daar dan voor nodig?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 12-02-13 12:09

Re: Radeloos.. Levenskeuzes.

Geplaatst door de TopicStarter : 12-02-13 12:09

Oké.. Ik heb wel een klein beetje een idee.

In ieder geval geen kantoorbaan. Ik wil afwisseling. Papierwerk, geen probleem, maar niet elke dag. Ik wil iets waarbij ik misschien soms buiten ben, bezig met mijn handen, of in ieder geval iets aan het doen ben, iets waar ik in contact kom met veel verschillende mensen.. Een actieve wisselende baan. Tijden maken me niet uit. Kantoortijden of juist heel wisselend, nachtdiensten etc. Ik vind alles prima.

Ik wilde daarom bij de politie. Dat is iets wat toch al een tijdje in mijn hoofd zit.

Maar ik moet eerst mijn rijbewijs halen, anders kom je heel moeilijk in de HBO opleiding van Politiekundige. Mja, die opleiding is niet in het Noorden.. De MBO variant wel. Die is ook in Drachten. Hoofdagent. En blijkbaar, veel mensen die de HBO opleiding doen, worden vaak alsnog hoofdagent (meer praktijk) en je kan, als je op MBO begint, in de politie jezelf nog altijd omhoog werken.

Dat is dus een optie. Eén die ik graag wil.. Maar één waar ik ook bang voor ben. Ik kan die knoop niet doorhakken. Ik moet dan echt beginnen met 'leven'. Met volwassen worden, met verantwoordelijk zijn. Het is werken en leren en je kan in die opleiding zeker niet op je luie reet zitten. Dus ik moet het echt zeker zijn en er ook echt klaar voor zijn.

Maar ik twijfel.

Mijn coach vind het ook wel een optie, maar hij geeft ook aan dat ik misschien iets met schrijven moet doen. Telkens wanneer ik over schrijven praat, dan lichten mijn ogen op, dan ratel ik er zo over weg. Schrijven is toch echt mijn passie. Mja, passie brengt je maar zover.

**Geplaatst**: 12-02-13 12:14

Geplaatst: 12-02-13 12:14

Als ik je zo hoor, zou ik zeggen, ga die politieopleiding doen. Ben je al naar open dagen enzo geweest?

ElineS schreef:
Je hebt wel gelijk dat je kan doorgroeien, maar een papiertje maakt de start in het werkleven toch even wat makkelijker. Tenminste, dat idee heb ik.

Het ligt natuurlijk heel erg aan de branche, maar het kan enorm tegenvallen. Ik kom aan werk door mijn netwerk en dan wordt er gevraagd naar mijn werkervaring. Het maakt dan geen reet uit of ik m'n diploma heb of niet. Sterker nog, de meeste werkervaring, heb ik opgedaan toen ik mijn diploma nog niet had. Vriendin van mij heeft een hogere studie gedaan dan ik, dezelfde stage (die ze als extra naast haar studie gedaan heeft) en komt nu moeilijker aan werk in de branche dan ik. En dat omdat ik een klein jaartje langer in de branche gewerkt heb. Mijn diploma wordt niet naar gevraagd.

Maar dat begint natuurlijk met ergens in te rollen waar je verder in wilt. En daarvoor zijn stages super handig. En daarvoor is het weer super handig om gekoppeld te zijn aan een school.

Wilawander schreef:
Ik vind ook dat je een luxe probleem hebt. En als je hier al radeloos van word dan denk ik wat als je echt een probleem hebt?
Ik zou zeggen geef je zelf een schop onder je kont en begin aan iets en maak het ook af, leuk of niet. Je hebt een paard een hoop dieren en dat is niet voor iedereen weggelegd. Dus zo slecht heb je het niet. Is niet boos bedoeld hoor maar er zijn een hoop mensen die graag zouden werken of studeren en niet kunnen waarvan ik er één ben en dan kan ik wel wat geirriteerd raken als ik dan zo'n luxe probleem lees.

Ja, het is een luxeprobleem, want je hebt de mogelijkheden wel. Maar juist daarom is het frustrerend.
Je maar al te graag ergens voor in te willen zetten, maar je weet niet wat.
Dat voelt heel nutteloos, terwijl je weet dat je veel meer kan bereiken binnen je mogelijkheden.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 12-02-13 12:21

Geplaatst door de TopicStarter : 12-02-13 12:21

Open dagen, voorlichtingen jup.. Ben al een keer aan de keuring begonnen voor de opleiding in Amsterdam bij het korps Amsterdam-Amstelland.. Maar heb het toen afgebroken, omdat ik te onzeker was of ik dit wilde doen. Dit is ongeveer anderhalf jaar terug.

**Geplaatst**: 12-02-13 12:22

Geplaatst: 12-02-13 12:22

Assen-Groningen is nog geen 15 minuten met de trein. In Assen stap je op de fiets naar het station en als je een oude fiets op station Groningen zet, ben je daar ook al helemaal vrij. Je hebt daar veel vrienden en vriendinnen? Dan mag je vast wel eens een nachtje bij hen crashen als dat zo uitkomt.

Verder, als ik jouw studieverhaal hoor; weet je zeker dat je een studie volhoudt? Staar je je niet blind op de leuke kanten ervan en vergeet je de vervelende (colleges, studeren, tentamens, papers etc)?

**Geplaatst**: 12-02-13 12:25

Re: Radeloos.. Levenskeuzes.

Geplaatst: 12-02-13 12:25

Ik ken twee mensen die de politieopleiding doen. De een is net begonnen (oktober 2012) en de ander net klaar. Als je met ze in contact wil komen stuur dan een PBtje, ze willen vast wel wat vragen beantwoorden.

**Geplaatst**: 12-02-13 12:34

Geplaatst: 12-02-13 12:34

Ik snap denk ik wel een beetje waarom je het lastig vindt. Ik kan me er wel iets bij voorstellen.
De politie klinkt inderdaad als iets wat heel goed bij je zou kunnen passen

Want uit het verhaal over je vader blijkt ook wel dat je het belangrijk vindt om mensen te helpen, toch?

Wat betreft dat schrijven he, wat stel je je daarbij voor? Gaat het je om het schrijven van verhalen, of heb je ook wel wat met artikelen? Of wervende teksten, of iets heel anders: beleidsstukken? Ikzelf doe namelijk dat laatste. Veel mensen lijkt dat saai, maar dit is iets wat echt bij mij past. Puzzelen voor gevorderden eigenlijk, ik breng de lijntjes bij elkaar en verwerk dat in een stuk. Maar goed, dit is wel een kantoorbaan, in jouw ogen dus saai. In mijn ogen niet; ik spreek heel veel mensen, lees ontzettend interessante dingen, de ontwikkelingen gaan snel en er zijn veel uitdagingen, ik ga regelmatig naar bijeenkomsten, symposia, etc en heb veel vrijheid in mijn werk. En niet onbelangrijk: er worden ook daadwerkelijk mensen beter van wat ik doe, het maakt verschil.

Voor jou is het denk ik het belangrijkste dat de motivatie ook echt uit jezelf komt. Op het moment dat dat zo is, dan maakt het niet meer uit wat een ander denkt, zegt, of vindt, hoe moeilijk de omstandigheden zijn: je vindt wel een weg. De tip die gegeven is om eens te gaan ontdekken wie je nu eigenlijk echt bent, vind ik een hele goede. Pas wanneer je weet wie je bent en wat jij belangrijk vindt, kun je er achter komen hoe je aan die intrinsieke motivatie komt, de motivatie vanuit jezelf.

**Geplaatst**: 12-02-13 12:38

Geplaatst: 12-02-13 12:38

Wat ik me afvraag: was je gelukkig met je leven (wonen bij paps, twee paardjes, een baan) tot voor kort?
Uit de OP komt het op mij over alsof je tevreden was totdat je je baan verloor. Alsof dat weer een aantal vraagstukken heeft geopend (zoals opnieuw gaan studeren) en je nu een beetje een doel mist. Klopt dat? In de westerse maatschappij ligt naar mijn idee sowieso veel nadruk op dat doel, die betekenis van het leven. Wie je bent wordt grotendeels gedefinieerd door wat je studeert of wat je baan is. Prestatie is belangrijk...

Ik vind het bijzonder dat iemand van jouw leeftijd (sorry, ben een ouwe knar hihi) zoveel loyaliteit en liefde voor haar vader voelt én dat ook in de praktijk brengt. Bijzonder dat je kunt genieten van de momenten die je bij je paardjes bent, mooi weer of poedersuiker weer. Ondanks dat je de nodige besluitvaardigheid en doorzettingsvermogen lijkt te missen in je OP, vind ik dit spreken van karakter +:)+

.

Ik ben zelf niet echt gezegend met een ambitieuze inborst :')

en dat heeft me op jongere leeftijd ook goed dwars gezeten. Vooral omdat de capaciteiten er wel waren. Maar je moet doen waar je je goed bij voelt en waar je van geniet. En dat kost tijd (en de nodige fouten) om te ontdekken.
Probeer niet met je hoofd alle keuzes tot in den treure voor te kauwen. Alles wat je doet (leuk of niet leuk) maakt je weer een ervaring rijker en een stap dichter bij jezelf. Makkelijker gezegd dan gedaan, ik weet het

Als ik je verhaal zo lees, zou ik eerder denken aan een combinatie werk/leren bij jou. Je lijkt me meer een "willen ervaren/doen" als een "willen weten/leren" type. Dat zegt niets over je toekomst mogelijkheden (zie de posts van Knoffer bijv). Ik zou zelf veel eerder iemand aannemen die al wat van de wereld heeft gezien als iemand die een vers, bijzonder papiertje heeft gehaald en nog moet ontdekken hoe de boel in elkaar steekt. Zo zullen er vast ook mensen zijn die juist meer waarde hechten aan het papiertje. Uiteindelijk is het belangrijk dat je iets vindt wat bij jezelf past en waar je je prettig bij voelt. En wat dat is, tja, daar heb je een heel leven voor om erachter te komen :Y)

.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 12-02-13 12:47

Geplaatst door de TopicStarter : 12-02-13 12:47

@YamaDeva: Goh.. Ik denk dat je met je eerste alinea een beetje de spijker op zijn kop slaat. Het was me allemaal wel prima, tot ik geen werk meer had. Ik werkte in de horeca en eigenlijk beviel me dat wel. Het was hard werken en zwaar en pfft, ben behoorlijk uitgebuit soms. Ik werkte soms 60 uur in de week, soms meer. Geen pauzes, blaren op mijn voeten, in mijn ééntje een heel restaurant bedienen en ook nog de supermarkt in de gaten houden.. En de gerechten maken als de kok op pauze ging. Zowaar onmogelijk, maar ook heel uitdagend. Plus, onder de kok was ik de baas in de supermarkt, het restaurant en de snackbar. Het was mijn domein en dat voelde goed. Bekaf aan het einde van de dag. Zo ongeveer halfdood. Maar ik had een doel. Ik vond het heerlijk om aan het werk te gaan. Ik heb ook dagen gehad dat ik de wereld vervloekte omdat ik zo moe was en in mijn pauze snel naar het paard moest fietsen die naast de camping stond om die op stal te zetten, maar ik had iets om voor uit bed te komen.

Nu niet meer.

Wat betreft mijn vader, hij heeft zoveel voor me gedaan in mijn leven.. En ik heb er als tiener ook behoorlijk misbruik van gemaakt, omdat hij veel te lief is (geld er door heen gesmeten, hem gebruikt als persoonlijke taxichauffeur, vriendinnen meenemen op vakantie op zijn kosten etc) En ondanks hoe moeilijk ik was heeft hij me nooit opgegeven. En nu ik niet meer zo'n moeilijk rotkind ben, we samen volwassen zijn.. Hebben we een hele goede band. Ik vind het mijn plicht om te zorgen dat hij goed terecht komt. Dat heeft hij ook voor mij proberen te doen en dus hoor ik dat ook voor hem te doen.

Wat dat betreft ben ik was van de oude stempel. Mantelzorg ben ik helemaal voor. Ik vind die tehuizen maar niets.

Niet dat hij nu niets meer kan hoor. Nee, hij is nog zo fit als een hoentje. Maar gewoon, alvast voor de toekomst.

Werk/leren is inderdaad meer mijn ding denk ik, dan alleen leren. Maar dat is dus vaak MBO niveau en, ik wil niet iemand voor het hoofd stoten, MBo is een prima opleiding, maar ik weet dat ik qua denkniveau HBO kan en dan vind ik het zo zonde.

**Geplaatst**: 12-02-13 12:58

Geplaatst: 12-02-13 12:58

ElineS schreef:
Wonen in Assen en studeren in Groningen is een optie inderdaad. Eén die denk ik het beste is, maar niet één waar ik om sta te springen, omdat ik al moeite heb met uit bed komen, motivatie, naar school gaan etc. Ik ken mezelf goed genoeg om te weten dat met die extra reistijd erbij, de lat nog hoger word.

Ik denk dat dit in elk geval slim is. Zo heb je van allebei wat (zowel van de stad als van thuis, en kun je op je vader blijven letten) Ik heb ruim 6 jaar in Amsterdam gestudeerd en hoewel ik het fijn vond om weer in de bewoonde wereld te zijn (ik kom uit de Randstad en woon daar nu net buiten, wel in een 150.000+ gemeente :Y)

) vond ik het ook heerlijk om 's middags/'s avonds de boel achter me te kunnen laten, hop de trein in en naar huis, in de rimboe (weliswaar met rechtstreekse intercity op 10 minuten lopen van m'n huisje, dus echt wel stedelijk maar toch écht wel anders) In de trein kun je ook huiswerk maken, ontbijten/wakker worden, lastminute tentamenstof in je hoofd proppen enz.

Vroeger werd mij verteld dat het niet zo heel veel uitmaakte wat je studeert, en dat het bedrijf dat je aanneemt alleen maar wil zien dat je slim bent en gauw informatie kunt verwerken. Dat zijn de kwaliteiten zie ze zoeken (tenzij je natuurlijk chirurg of rechter of iets dermate specifieks wil worden) en dat strookt ook met mijn ervaringen op de arbeidsmarkt. Dus misschien kun je ipv een beroep kiezen voor een studie die je gewoon leuk vindt? Als je besluit "ik ga politieagent worden" is dat een heel andere keuze dan "ik ga opleiding X volgen".

Nomineer dit bericht ×