Geplaatst Wat kan het leven toch mooi zijn, voor de mensen die het eerst topic niet hebben gelezen zal ik hieronder de eerste tekst qouten die ik begin januari op bokt schreef.
Gisteren ben ik terug gekomen uit het heerlijke warme Curacao, heb een fantastische tijd gehad met mijn oude onbeminde liefde die al heel snel mijn beminde nieuwe liefde is geworden.
Toen ik 18 ferbuari na een vlucht van 17 uur (overstap op London en Miami) eindelijk n Curacao aankwam en mijn OL na heel veel jaren eindelijk mocht aankijken, aanraken, zoenen bleken de gevoelens in het echt nog veel heftiger te zijn dat ik had kunnen dromen.
12 dagen ben ik bij hem geweest, ben vooral heerlijk lui geweest, heb veel in de hangmat gehangen, hebben samen het mooie maar aparte eiland bekeken en heel veel van elkaar genoten.
Het was al snel duidelijk dat wij het samen verder willen proberen en gaan dan nu ook als stel door het leven.
Omdat hij al een heel druk leven heeft opgebouwd op Curacao, we samen heerlijk hebben liggen dromen over de verschillende mogelijkheden voor de toekomst heb ik besloten om dit jaar nog de stap te wagen en voor langere tijd te vertrekken naar hem toe.
Zal na alle waarschijnlijkheid ergens rond augustus richting Curacao vertrekken, eerst zonder paarden waardoor ik mijn oude hobby, zeilen daar wil gaan oppakken.
Als blijkt dat het samenwonen en samen een leven opbouwen iets is dat na langere tijd nog steeds het gene is wat we beide willen zullen er ook een paar Arabieren richting Curacao vliegen.
Nu eerst een maandje zonder mijn nieuwe liefde in Nederland, hij wil in April deze kant opkomen zodat we elkaar opnieuw kennis kunnen laten maken met onze families.
Deze week nog ff bijkomen van de reis, de schrik van de kou hier weer te boven komen, het wennen aan het alleen slapen.
Vanaf volgende week zal alles in het teken staan van dingen regelen om straks met baan op Curacao te gaan wonen, zonder baan wil ik daar niet naar toe want wil proberen daar echt mijn leven op de bouwen, zelf nieuwe mensen te ontmoeten, nieuwe vrienden te maken, de mogelijkheid te hebben om mijn eigen auto en catamaran te kopen.
Ik heb geen idee of ik kan aarden op een eiland, de tijd zal dit laten blijken.
Meiden, SPROOKJES BESTAAN!!!!!!!!!!
Citaat:Al 2 dagen lang loop ik met mijn hoofd in de wolken, mijn gedachtes dwalen continu af, ik betrap me op zuchtjes die wel heel verliefd klinken.
Hoe heeft dit nu zo kunnen komen vraag ik me af, misschien moet ik dan toch echt 11 jaar terug de tijd in.
11 jaar geleden had ik een weekend baantje in de plaatselijke supermarkt, ik als echt paardenmeisje was tot die tijd altijd tussen de paarden en had geen interesse voor stappen en mannen (in die tijd nog jongens).
Toen ik als 17 jarige bij de supermarkt ging werken verloor ik gelijk mijn hart al aan die ene mooie lieve en leuke jongen maar door dat ik in het geheel geen ervaring had et het andere geslacht wist ik hier absoluut niet mee om te gaan.
Na verloop van tijd werden mijn gevoelens alleen maar heftiger en werd ik bijna bang van mezelf.
En ineens had ik toch via vriendinnen een vriendje (niet mijn stille liefde waarvoor mijn gevoelens toen echt niet minder werden, misschien wel heftiger omdat ik mij begon te realiseren dat ik de gene die ik echt wilde hebben niet kon krijgen.
Mijn vriendje bleek uit een rotgezin te komen en steunde gelijk al vol op mij, ik kon het niet over mijn hart verkrijgen om deze jongen te dumpen nu hij eindelijk een beetje positiever in het leven kwam te staan.
Al die tijd bleef mijn hart naar de andere gaan, na een onwijs leuke zomer waar ik meer optrok met mijn stille liefde dan met mijn vriendje ging ik op kamers en werd het contact met mijn stille liefde steeds minder, maar uit mijn hart en hoofd is hij niet geweest.
De relatie met mijn toemallige vriend ging uit, ondertussen hoorde is via via allemaal mooie verhalen over mijn stille liefde, hij zat in Australië, deed het zeer goed met de studie.
Zo'n 8 jaar geleden kwam ik mijn stille liefde tegen in de stad, ik stond te trillen op mijn benen, wilde zo graag tegen hem zeggen hoe ik me voelde, hoe verliefd ik was maar ik durfde niet.
Hij stond op het punt om een leven in het buitenland op te bouwen, ik was net aangenomen bij mijn nieuwe baan.
Voordat ik het wist was mijn stille liefde een oude onbeminde liefde geworden, omdat het al zo lang geleden was en ik zijn achternaam niet goed meer wist, heb op alle manier gezocht op internet in de hoop om hem tegen te komen en te zien hoe het nu met hem is, maar vergeten was hij nog steeds niet.
Tot een half jaar geleden ons plaatselijke dorpskrantje in de bus valt en wie zie ik op de voorpagina, mijn stille liefde met een verhaal over zijn leven in het buitenland.
Eindelijk had ik dan zijn naam weer compleet, gelijk heel internet afgespeurd en tot mijn grote geluk heeft hij ook hyves, gelijk een uitnodiging gestuurd want nu moest en zou ik weten hoe het met hem is.
Een half jaar lang hoorde ik helemaal niets, stiekem bleef ik zijn hyves in de gaten houden, bleef ik op internet zoeken in de hoop.. Tja hoop op wat????
3 dagen geleden had ik dan eindelijk een bericht van mijn grote stille onbeminde liefde.
De mailtjes volgen gelijk al in de ronde, ik ben eerlijk geweest over mijn gevoelens die ik voor hem had en tot overmaat van ramp heeft hij dus exact het zelfde als ik de afgelopen 11 jaar.
Natuurlijk zijn we beide doorgegaan met onze eigen levens maar van beide zijdes waren de gevoelens gelijk weer net zo heftig als 11 jaar geleden, misschien wel heftiger omdat we nu ver uitelkaar zitten en eindelijk is uitgesproken wat er al zo lang tussen ons in hangt.
Gisterenavond een hele tijd met hem zitten chatten, ik heb gewoon zitten janken van blijdschap, spijt, liefde, het is alsof die 11 jaar elkaar niet zien helemaal niet uitmaakt.
Ik slaap al 2 nachten verschrikkelijk slecht, erg gaat zoveel spijt door me heen, spijt dat ik 11 jaar geleden niet uit kon komen voor mijn gevoelens.
Het liefst stapte ik vandaag al op het vliegtuig om hem vast te kunnen houden, te kunnen zoenen, al die dingen te kunnen doen waarvan ik eerlijk gezegd al 11 jaar droom.
Ik wil weten of deze gevoelens alleen voorkomen uit herinneringen of dat er toch zoiets bestaat als het vinden van je bestemming want dat gevoel heb ik nu, het gevoel dat ik dus al die jaren op hem heb zitten wachten.
wat leuk voor je 
