Geplaatst 
Zij staat inmiddels alweer 3 jaar op een zorgboerderij van haar vroeg pensioen te genieten. Met het vertrek van mijn haflinger heb ik, achteraf, de stomste fout gemaakt die ik kon maken. Ik ben gestopt met rijden. En rijden verleer je niet, maar de feeling raak je wel kwijt.Toen mijn haflinger verhuisde had ik haar opvolger al staan. In 2010 kocht ik nl mijn huidige pony, een nu bijna 4 jarige haflo Arabier merrie.
En ze is alles wat ik zoek in een pony. Zo ontzettend braaf en relaxt.... Maar zo ontzettend voorwaarts....
Mijn instructrice heeft haar vorig jaar beleerd (en rijdt haar nog twee x in de week) en toen heb ik er ook een aantal x op gereden. Tot ze er in oktober bij mijn instructrice vandoor ging, en ik dat zag.....
Foute boel, Stef ging er niet meer op
Paar weken terug haar wel uitgestapt, maar verder kwam ik niet. Ik bouw zo ontzettend veel spanning op (wat nergens voor nodig is, want ze is écht poepie braaf!)
Nouja, ernaast kan je ook zat, ja toch? Dus doe verder zat met haar in de zin van longeren, vrijheidsdressuur, grondwerk... Zolang ik er maar niet op hoef
Tot gisteren een stalgenoot besloot dat ik er toch maar eens op moest
Zo gezegd zo gedaan (mwah
).Bijzetten eraan als veiligheidslijntje (puur psychisch), en aan de lijn, in de veilige longeerbak (je zou toch zeggen dat mijn paard een of ander gevaarlijk monster is
)
Spanning? Waar?
Foto's zijn niet geweldig, houding is bagger, maar fiets it... I did it!
) waarvan het de bedoeling is dat ik er ooit ook eens op kruip maar ben voorlopig zo blij dat ze eerst nog een veulen moet krijgen 
