Geplaatst Met als rechterhand de verzorgster van haar pony.
Over 2 weken (
) heb ik een TREC wedstrijd met ponylief, en onderdeel daarvan zijn enkele sprongetjes.. Laat ik nou net doodsbang zijn met springen, soms, en me heel erg aanstellen.Lacuna heeft vandaag dus een heus parcours in onze bak opgebouwd!
we hadden een breedtesteiltje, een kruisje (die ze later ook steil bouwde) dan een ''L'' vorm, eerst vooruit tussen de balken door, en dan achteruit terug. Dan nog een steiltje, dan een hindernis met zeil, en dan een poortje open/dicht van een vlaggetjes slinger
*slik*
Verzorgster mocht het eerst uitproberen, zij had nog nooit op Diddle gereden, ik ben apetrots dat ze dat durfde, en dat mijn paard toch zo zijn best deed!
(springfotos met haar zijn helaas mislukt 
)1.
En toen mocht ik, dubbel slik
Het ging wonderbaarlijk goed durf ik wel te zeggen
Ik zit niet altijd even recht, en kijk soms een beetje broek-poeperig, maar ik heb het wel gedaan.Het vlaggetjes sliertje ging vanzelf, hij vond vlaggetjes eetbaar
2.
De ''L'', dat was nog best uitdaging, Diddle wil het heel graag goed doen, dus het is aan mij die rust te behouden en hem ook echt uitgebreid te vertellen wanneer hij het goed doet (anders gaat hij desnoods op zijn kop staan om maar iets ''goeds'' te proberen
)3.
hier het balkje nog omgetikt
Op het zeiltjeshindernisje af. deze vond ik veel spannender dan hij
4.
nogmaals, zo serieus neemt hij dat zeiltje, hij ging er dus echt op staan om af te zetten
5.
en toen nog wat steiltjes op de foto, dit is echt een hoogte waar ik een week geleden écht niet over wilde, maar vandaag voelde het goed!
6.
7.
en dan ben je even serieus geweest en wordt het tijd om een eind weg te gaan rommelen!
8.
9.
En hij kan érg gaaf draven!
10.
De omstanders vonden het echt doodeng!
Toen mocht Irene nog even op mijn westernzadeltje, dat zat maar raar, wel 1 sprongetje gedaan, en ik zou meelopen voor de hulp.. resultaat was dat mijn paard kei braaf sprong, ik bijna op mijn plaat het zand in ging en de hindernis omver schopte..
11.
Ze durfde wel zonder hoofdstel, maar wilde graag een neckrope. Het enige voorhanden waren de vlaggetjes
Ook het zeiltje kwam er vrij gauw bij
12.
13.
En nog een paraplu erbij
Hierbij ode aan mijn pony, die geen enkele keer is gestopt, is langsgelopen of op een andere manier heeft geweigerd. Dat beest is goud waard
Hij heeft me een 2tal keer ontzettend gered op een moment dat hij fout uitkwam, heel kort op de hindernis, waardoor stoppen veel makkelijker was, maar dan springt hij koste wat kost toch 
). Ik ken het trouwens .. meer angst voor iets hebben dan je pony zelf 
Hier zijn de schriktrainingen ook meer voor mij dan voor poon 
diddle 
