
Daarna ging het Tarzanwaarts. Tarzan staat nu nog op een klein weitje, waar heel weinig gras te vinden is, owv zijn bevangenheid een tijd terug. Tarzan is best braaf geworden, sinds zijn ziekte. Tom riskeert het nog niet om hem zo aan het halstertje te gaan halen en maakt er dus nog wel een bit aan vast. Maar je ziet, wat aandacht doet veel aan zo'n dier - zelfs zo'n stoere


Poetsbeurtje, hier hoorde hij Margriet hinniken

Zonde dat ie z'n manen zo heeft afgeschuurd

De lichtere vlekken zijn restanten van de wonden die hij had door z'n ziekte (doorligwonden). Ziet er al heel wat beter uit, niet? Ook z'n mok is zo goed als verdwenen.


Daarna opgezadeld en voorzichtig wat in de wei gestapt en gedraafd. Hij is helemaal niet dom, het komt nog wel goed met 'm!



Ik ken alleen ons type: de stoere hengst 
Want volgens mij kan het best een draak zijn..
We zijn nu stilletjesaan terug aan het opbouwen, verder loopt hij altijd in een klein goed afgesloten weitje met weinig gras. Hij wordt soms ook ingespannen, maar de laatste tijd wat minder. We zijn de merrie nu vaker aan het inspannen omdat Tom een kar gaat maken en zij die dan moet trekken, dus oefenen geblazen! Terzijnertijd zal Tarzan vanzelf wel weer meer in het tuig lopen, eerst genezen!