Dit is de 1e en laatste keer dat Tamira ITP is.
Deze pony was mijn 1e pony, ik heb haar 3 jaar gehad. We waren maatjes, echt hele dikke maatjes. Maar helaas werd ik dus te groot en werd ze verkocht. Tot mijn grote vreugde (in het begin) ging ze naar de buren van mijn opa (Mijn pony staat dus bij mijn opa). Ik zou haar dus blijven zien en ik wist dat die mensen goed voor haar zouden zijn. Ze behaalde enkele keren een Gelders kampioenschap, en ook op de Nederlandse zijn ze een keer 2e geworden
Ook Gerlien (meisje wat erop reed) werd te groot, en met Tammie werd niks meer gedaan. Ze is toen weer voor een jaartje weggegaan, en daarna weer door de fam. Van 't Hof teruggekocht. Nu had Tam al heel erg aanleg om dik te worden, maar zo dik als toen ze terug kwam had ik haar nog nooit gezien. Helaas zetten die mensen haar niet op een dieet en raakte ze hoefbevangen. Dit heeft een poosje geduurd en ze raakte zelfs uitgedroogd omdat ze niets meer at. Het ging op en neer met haar. Ene keer wat beter dan de andere. Op een gegeven moment leek het echt goed te gaan, maar helaas.. ze gaf het op, ze kon niet meer. Donderdags heb ik haar nog gezien en dat voelde al als een afscheid.
Zondag 30 januari kreeg ik een mailtje... Tamira was er niet meer
De DA had alles gedaan, maar ze kon gewoon echt niet meer.
Sorry voor het lange verhaal, maar het moest er toch even uit. Ik zit hier helemaal te huilen.
Maar goed, hier dus nog 1x de eer aan Tamira.... Mijn meisje 4-ever!!!
De laatste foto's die ik van haar heb gemaakt toen ze al zo ziek was:
En nu oude foto's. Het zijn foto's van foto's dus niet echt duidelijk.
Een beetje donker, maar kijk dat koppie
tijdens een proefje (bixie)
met een spelletje:
zie dat eigenwijze koppie, heerlijk toch
De allereerste keer erop:
met opa:
en nog 2 van haar heerlijke koppie:
Sorry voor het lange verhaal, en de vele foto's
Maar ze heeft het verdiend. Ze heeft gevochten tot ze niet meer kon. Nu heeft ze geen pijn meer
Tamira, ik zal je echt nooit vergeten lieverd

pfff.
Ik vind 'r echt een knappert!