Ontslag internationale Springstal na enkele dagen.

Moderators: Sica, C_arola, Neonlight, balance

 
 
AnnaFrisian
Berichten: 5
Geregistreerd: 24-09-22

Ontslag internationale Springstal na enkele dagen.

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 24-09-22 21:29

Hallo lieve Bokkers,

allereerst : voor de desbetreffende moderator ; Als het niet goed staat mijn excuses en bij voorbaat voor het verplaatsen .

het volgende verhaal kan wellicht wat warrig overkomen omdat mijn hoofd erg vol zit , ik ga mijn best doen om de informatie zo goed mogelijk te differentiëren in mijn bericht om de rode draad duidelijk te houden. Mijn voornaamste doel is mijn verhaal kwijt te kunnen , daarnaast hoop ik van enkele bokkers wat herkenning te mogen lezen zodat ik mij minder alleen voel.

verhaal: ( let op: het verhaal 'eindigt' met een situatie die zich afgelopen dagen voordeed en het begint zo'n 11 jaar geleden , in die volgorde zal ik ook schrijven)

Ik ben inmiddels 26 jaar jong en op mijn 15e begon ik met de opleiding 'paardenhouderij' . Ik ben een vroege leerling. School vond ik erg leuk en leerzaam , echter heb ik vanaf het begin al regelmatig slechte/lastige ervaringen met mijn stage's . Ik liep stage's in blokken en mijn eerste stage op mijn 15e was op een hengstenhouderij. Ik leerde al snel dat het tempo erg hoog lag en dat het harde werken voorrang had op het leerproces en de inwerktijd . Ik was (ben) iemand die enkele dagen nodig heeft om te kunnen acclimatiseren op een nieuwe stal. lees :Om te weten waar alles ligt , wat de gewoontes op het bedrijf zijn , de namen van collega's / medewerkers / stagiaires , de namen van de paarden , de voertijden en uiteraard de wijze van communicatie. Gedurende de jaren die mijn opleiding duurde heb ik eigenlijk zelden de dagen/tijd die een inwerkperiode duurt gekregen van mijn bazen om ook daadwerkelijk te worden ingewerkt . Vaak merkte ik dat vragen stellen uit den boze was . Ik leerde gedurende mijn stage's steeds beter om snel het werk te zien zodat ik niets hoefde te vragen , efficiënt en in een hoog tempo te werken , nooit met lege handen te lopen , de hiërarchie snel in me op nemen zodat ik wist bij wie ik relatief 'veilig' was en bij wie ik uit de buurt moest blijven , en vooral om onzichtbaar te zijn. Op deze manier ben ik in de daarvoor bestemde tijd geslaagd voor mijn opleiding 'paardenhouderij' . Wel ben ik op een aantal stage's zo ontzettend bang geweest dat ik vaak in de nacht voordat ik naar stage moest , moest overgeven. Ook zijn er twee stage's geweest waarbij mijn handen zo begonnen te trillen als mijn baas langsliep in de stal en dat ik het zo benauwd kreeg dat ik een enkele keer het gevoel had geen lucht meer te kunnen krijgen en te stikken. Na mijn opleiding heb ik op verschillende stallen gewerkt en hier had ik vaak -ondanks dat ik nu afgestudeerd was- dezelfde ervaring als op mijn stage's . Ook vaak meegemaakt dat ik te goed van vertrouwen was op financieel gebied en daarom uiteindelijk vaak niet ben uitbetaald omdat ik vaak akkoord ging met de opmerking ' dit is je proefperiode , als je die doorstaat krijg je een contract' . Vaak werd ik na de proefperiode dan ontslagen en omdat ik dus zo onnozel was om akkoord te gaan de proefperiode zonder contract in te gaan , had ik dus geen poot om op te staan als ze mij niet betaalden. Uiteindelijk hebben deze ervaringen mij op veel fronten gesloopt . Mijn eigenwaarde was niet alleen laag , ik haatte mijzelf ook door alle dingen die mij door mijn bazen werden wijsgemaakt . Ik werd een slap aftreksel van wie ik ooit was geweest en ik ontwikkelde een post traumatische stress stoornis . Door mijn PTSS lukte het niet om in andere sectoren te functioneren. Als iemand bijvoorbeeld tegen me zei tijdens mijn inwerkperiode in een winkel dat ik een foutje had gemaakt dook ik meteen in elkaar en bood ik duizendmaal mijn excuses aan. Ik was heel nederig en was helemaal niet communicatief in de zin van ; een gezellig praatje met een collega maken , een ontspannen en vrolijke in druk maken , informeel zijn etc. Ik sprak iedereen -zowel mijn collega's als werkgevers aan met 'u' omdat ik dat zo gewend was . Ik was niet gewend om informeel te communiceren. Ik kende alleen de keiharde wereld waar ik uit kwam , en al het andere leek wel buitenaards voor me . Ik maakte mezelf wijs dat het niet lukte om in een andere branche te werken (winkel,supermarkt,kantoor etc.) omdat ik simpelweg te dom en te onnozel was. Omdat ik in de financiële problemen kwam en er van overtuigd was dat ik te dom was om te werken , ben ik uiteindelijk in de prostitutie gaan werken achter de ramen om zo toch mijzelf financieel te kunnen redden. Toen de corona kwam ben ik hier noodgedwongen uitgestapt en na de lockdown lukte het me niet meer om terug te keren , ik kon op het op één of andere manier niet meer . Ik vond het zo ontzettend vies. Ik ben toen weer in de paardensport gegaan , een springstal. Dat is een verhaal apart wat ik hier niet uitgebreid wil vertellen , maar uiteindelijk ben ik op een vreselijke manier ontslagen door de man/jongen na enkele maanden. Met zijn vriendin (zij reed de paarden , hij deed de zakelijke kant) had ik heel goed contact en we konden goed en leuk samenwerken. Helaas was zij onderhevig aan zijn grillen en ondanks dat zij wilde dat ik bleef , moest ik weg van hem. Ik was toen zo ontzettend gebroken dat mijn ouders mij hebben opgehaald en ik besloot te willen versterven (overlijden door stoppen met eten en drinken). Enkele dagen later kwam de huisarts en de psychiater langs. Omdat versterven een 'natuurlijke' dood tot gevolg heeft is het juridisch gezien toegestaan. Echter was en ben ik misschien gebroken qua geest , maar mijn lichaam was gezond en daarom absoluut niet makkelijk te 'verslaan' . Na 6 dagen zonder voedsel en vocht kwam ik in een delier terecht , dan moet de huisarts ingrijpen omdat je verward bent. Toen heb ik dus vocht toegediend gekregen en was ik weer terug bij af . om de poging opnieuw te beginnen kon ik niet aan , de dorst en pijn was ondraaglijk om voor een tweede keer door te maken. Ik ben toen een jaar thuis geweest om tot rust te komen in mijn hoofd . Ik heb diverse traumabehandelingen gevolgd. Tot twee weken terug. Ik werd via via benaderd door een springstal in Duitsland , of ik mee wilde als showgroom op internationale tour. Hij had goede referenties over mij gehoord en gelezen. Omdat ik al zo lang thuis zat en mij sterker voelde (wat ik ook ben) zei ik ja. Ook voelde ik mij natuurlijk gevleid , dat moet ik er eerlijk bij zeggen :) . Afgelopen maandag brachten mijn ouders mij naar de desbetreffende stal , ik zou daar tot vrijdag (gisteren blijven ) en dan vrijdag met de vrachtwagen via Lyon (frankrijk) naar Spanje rijden. Maandag toen mijn ouders mij brachten moest ik met mijn koffer in mijn hand meteen beginnen. Ik was dat wel gewend en dropte gauw mijn koffer. Ik had mijn appartement nog niet gezien want ik moest meteen beginnen , ook dat was niet nieuw voor me. Die dag kreeg ik na vijf kwartier te horen dat ik het tempo echt moest gaan opvoeren. ik kreeg een paniekaanval maar kreeg hem met behulp van medicatie die ik preventief in mijn jaszak had , weer onder controle en niemand had het gemerkt. Ik had van de huisarts tien kalmeringspillen meegekregen. De eerste dag verliep verder goed. de tweede dag ging het mis. Het was de gewoonte op de betreffende stal om de hoeven te krabben voor je de stal verlaat. Mijn baas riep naar me toen ik een paard ging halen ' clean the hoofs quick from one side' . Echter hoorde ik niet volledig wat hij zij , ik verstond alleen 'clean the hoofs' . Na ongeveer een kleine minuut kwam hij naar de stal waar het betreffende paard stond en vroeg ' why does is take so facking long to take a facking horse ? show me how you clean the hoofs right now , i want to see it !
Mijn handen begonnen zo erg te trillen en ik kreeg geen lucht . Ik negeerde het en krabde de hoeven zo snel uit als ik kon , toen ik de andere kant wilde uitkrabben liep ik om het paard heen en toen werd mijn baas zo ontzettend kwaad . hij riep ' clean them from ONE SIDE' ONE SIDE ,ONE SIDE hij bedoelde dus dat ik aan dezelfde kant moest blijven staan en mijn hand onder het paard door moest steken om de hoeven uit te krabben om tijd te besparen. Ik deed wat hij zei en nam toen het paard mee . De schakelaar in mijn hoofd ging uit en de tranen stroomden over mijn wangen. Ik nam gauw 2 kalmeringspillen en veegde steeds mijn tranen weg maar ze bleven komen en het stopte niet meer . hij werd weer kwaad ' stop facking crying right now , when your mom or dad or your most expensive horse died you can cry. don't cry about facking hoofs '[i] 'you're twinty-six , but you look like just een 12 years old child'[/i]

na werktijd ging ik naar mijn kamer (in zijn huis) en hij klopte op de deur , ik was mijn koffer aan het pakken. Ik ken mijzelf , dit zou in spanje gaan escaleren. Ik kan uiteindelijk namelijk ook erg agressief worden als de maat vol is en dat kan vrij ruig gaan. Mijn ouders hebben mij de volgende ochtend rond 12 uur opgehaald.ik heb nog van 07.00 tot 12.00 gewerkt met behulp van twee kalmeringspillen. die dag kwam ik weer thuis bij mijn ouders waar ik nu nog ben, dat was afgelopen woensdag.ik ben nu dus drie dagen bij mijn ouders. Het gaat redelijk goed met me naar omstandigheden maar ik wilde mijn verhaal toch heel graag kwijt. Ook voel ik me na dit soort ervaringen altijd erg eenzaam , ik zou heel graag soortgelijke ervaringsverhalen van andere bokkers willen lezen als die er zijn . of gewoon een vriendelijk woord :) kan ook wonderen doen.

excuses voor het idioot lange verhaal , en hartelijk bedankt voor het lezen. het heeft me goed gedaan.

Veel liefs en een aangename zaterdagavond gewenst!


amber15
Berichten: 3549
Geregistreerd: 15-10-09
Woonplaats: Lunteren

Link naar dit bericht Geplaatst: 24-09-22 21:36

Ik weet niet wat ik moet zeggen, maar ik wil je even een dikke knuffel geven :knuffel:
Goed van je dat je daar zo snel weg bent gegaan. Niemand heeft het recht om jou zo te behandelen. Dat is hartstikke fout!

Paardenfan25
Berichten: 1273
Geregistreerd: 05-06-15

Link naar dit bericht Geplaatst: 24-09-22 21:40

Pff, wat een verhaal…
Schandalig zoals je behandeld wordt en bent in het verleden. Ik gun je echt een hele fijne, niet al te stressvolle werkomgeving. Het kan echt anders. Misschien moet je eens kijken naar loopbaanbegeleiding. Je verdient echt zoveel meer dan dit :knuffel:

fleurtjeuh
Berichten: 10232
Geregistreerd: 24-05-11
Woonplaats: Tussen het noorden en zuiden in nederland

Link naar dit bericht Geplaatst: 24-09-22 21:40

AnnaFrisian schreef:
Hallo lieve Bokkers,

allereerst : voor de desbetreffende moderator ; Als het niet goed staat mijn excuses en bij voorbaat voor het verplaatsen .

het volgende verhaal kan wellicht wat warrig overkomen omdat mijn hoofd erg vol zit , ik ga mijn best doen om de informatie zo goed mogelijk te differentiëren in mijn bericht om de rode draad duidelijk te houden. Mijn voornaamste doel is mijn verhaal kwijt te kunnen , daarnaast hoop ik van enkele bokkers wat herkenning te mogen lezen zodat ik mij minder alleen voel.

verhaal: ( let op: het verhaal 'eindigt' met een situatie die zich afgelopen dagen voordeed en het begint zo'n 11 jaar geleden , in die volgorde zal ik ook schrijven)

Ik ben inmiddels 26 jaar jong en op mijn 15e begon ik met de opleiding 'paardenhouderij' . Ik ben een vroege leerling. School vond ik erg leuk en leerzaam , echter heb ik vanaf het begin al regelmatig slechte/lastige ervaringen met mijn stage's . Ik liep stage's in blokken en mijn eerste stage op mijn 15e was op een hengstenhouderij. Ik leerde al snel dat het tempo erg hoog lag en dat het harde werken voorrang had op het leerproces en de inwerktijd . Ik was (ben) iemand die enkele dagen nodig heeft om te kunnen acclimatiseren op een nieuwe stal. lees :Om te weten waar alles ligt , wat de gewoontes op het bedrijf zijn , de namen van collega's / medewerkers / stagiaires , de namen van de paarden , de voertijden en uiteraard de wijze van communicatie. Gedurende de jaren die mijn opleiding duurde heb ik eigenlijk zelden de dagen/tijd die een inwerkperiode duurt gekregen van mijn bazen om ook daadwerkelijk te worden ingewerkt . Vaak merkte ik dat vragen stellen uit den boze was . Ik leerde gedurende mijn stage's steeds beter om snel het werk te zien zodat ik niets hoefde te vragen , efficiënt en in een hoog tempo te werken , nooit met lege handen te lopen , de hiërarchie snel in me op nemen zodat ik wist bij wie ik relatief 'veilig' was en bij wie ik uit de buurt moest blijven , en vooral om onzichtbaar te zijn. Op deze manier ben ik in de daarvoor bestemde tijd geslaagd voor mijn opleiding 'paardenhouderij' . Wel ben ik op een aantal stage's zo ontzettend bang geweest dat ik vaak in de nacht voordat ik naar stage moest , moest overgeven. Ook zijn er twee stage's geweest waarbij mijn handen zo begonnen te trillen als mijn baas langsliep in de stal en dat ik het zo benauwd kreeg dat ik een enkele keer het gevoel had geen lucht meer te kunnen krijgen en te stikken. Na mijn opleiding heb ik op verschillende stallen gewerkt en hier had ik vaak -ondanks dat ik nu afgestudeerd was- dezelfde ervaring als op mijn stage's . Ook vaak meegemaakt dat ik te goed van vertrouwen was op financieel gebied en daarom uiteindelijk vaak niet ben uitbetaald omdat ik vaak akkoord ging met de opmerking ' dit is je proefperiode , als je die doorstaat krijg je een contract' . Vaak werd ik na de proefperiode dan ontslagen en omdat ik dus zo onnozel was om akkoord te gaan de proefperiode zonder contract in te gaan , had ik dus geen poot om op te staan als ze mij niet betaalden. Uiteindelijk hebben deze ervaringen mij op veel fronten gesloopt . Mijn eigenwaarde was niet alleen laag , ik haatte mijzelf ook door alle dingen die mij door mijn bazen werden wijsgemaakt . Ik werd een slap aftreksel van wie ik ooit was geweest en ik ontwikkelde een post traumatische stress stoornis . Door mijn PTSS lukte het niet om in andere sectoren te functioneren. Als iemand bijvoorbeeld tegen me zei tijdens mijn inwerkperiode in een winkel dat ik een foutje had gemaakt dook ik meteen in elkaar en bood ik duizendmaal mijn excuses aan. Ik was heel nederig en was helemaal niet communicatief in de zin van ; een gezellig praatje met een collega maken , een ontspannen en vrolijke in druk maken , informeel zijn etc. Ik sprak iedereen -zowel mijn collega's als werkgevers aan met 'u' omdat ik dat zo gewend was . Ik was niet gewend om informeel te communiceren. Ik kende alleen de keiharde wereld waar ik uit kwam , en al het andere leek wel buitenaards voor me . Ik maakte mezelf wijs dat het niet lukte om in een andere branche te werken (winkel,supermarkt,kantoor etc.) omdat ik simpelweg te dom en te onnozel was. Omdat ik in de financiële problemen kwam en er van overtuigd was dat ik te dom was om te werken , ben ik uiteindelijk in de prostitutie gaan werken achter de ramen om zo toch mijzelf financieel te kunnen redden. Toen de corona kwam ben ik hier noodgedwongen uitgestapt en na de lockdown lukte het me niet meer om terug te keren , ik kon op het op één of andere manier niet meer . Ik vond het zo ontzettend vies. Ik ben toen weer in de paardensport gegaan , een springstal. Dat is een verhaal apart wat ik hier niet uitgebreid wil vertellen , maar uiteindelijk ben ik op een vreselijke manier ontslagen door de man/jongen na enkele maanden. Met zijn vriendin (zij reed de paarden , hij deed de zakelijke kant) had ik heel goed contact en we konden goed en leuk samenwerken. Helaas was zij onderhevig aan zijn grillen en ondanks dat zij wilde dat ik bleef , moest ik weg van hem. Ik was toen zo ontzettend gebroken dat mijn ouders mij hebben opgehaald en ik besloot te willen versterven (overlijden door stoppen met eten en drinken). Enkele dagen later kwam de huisarts en de psychiater langs. Omdat versterven een 'natuurlijke' dood tot gevolg heeft is het juridisch gezien toegestaan. Echter was en ben ik misschien gebroken qua geest , maar mijn lichaam was gezond en daarom absoluut niet makkelijk te 'verslaan' . Na 6 dagen zonder voedsel en vocht kwam ik in een delier terecht , dan moet de huisarts ingrijpen omdat je verward bent. Toen heb ik dus vocht toegediend gekregen en was ik weer terug bij af . om de poging opnieuw te beginnen kon ik niet aan , de dorst en pijn was ondraaglijk om voor een tweede keer door te maken. Ik ben toen een jaar thuis geweest om tot rust te komen in mijn hoofd . Ik heb diverse traumabehandelingen gevolgd. Tot twee weken terug. Ik werd via via benaderd door een springstal in Duitsland , of ik mee wilde als showgroom op internationale tour. Hij had goede referenties over mij gehoord en gelezen. Omdat ik al zo lang thuis zat en mij sterker voelde (wat ik ook ben) zei ik ja. Ook voelde ik mij natuurlijk gevleid , dat moet ik er eerlijk bij zeggen :) . Afgelopen maandag brachten mijn ouders mij naar de desbetreffende stal , ik zou daar tot vrijdag (gisteren blijven ) en dan vrijdag met de vrachtwagen via Lyon (frankrijk) naar Spanje rijden. Maandag toen mijn ouders mij brachten moest ik met mijn koffer in mijn hand meteen beginnen. Ik was dat wel gewend en dropte gauw mijn koffer. Ik had mijn appartement nog niet gezien want ik moest meteen beginnen , ook dat was niet nieuw voor me. Die dag kreeg ik na vijf kwartier te horen dat ik het tempo echt moest gaan opvoeren. ik kreeg een paniekaanval maar kreeg hem met behulp van medicatie die ik preventief in mijn jaszak had , weer onder controle en niemand had het gemerkt. Ik had van de huisarts tien kalmeringspillen meegekregen. De eerste dag verliep verder goed. de tweede dag ging het mis. Het was de gewoonte op de betreffende stal om de hoeven te krabben voor je de stal verlaat. Mijn baas riep naar me toen ik een paard ging halen ' clean the hoofs quick from one side' . Echter hoorde ik niet volledig wat hij zij , ik verstond alleen 'clean the hoofs' . Na ongeveer een kleine minuut kwam hij naar de stal waar het betreffende paard stond en vroeg ' why does is take so facking long to take a facking horse ? show me how you clean the hoofs right now , i want to see it !
Mijn handen begonnen zo erg te trillen en ik kreeg geen lucht . Ik negeerde het en krabde de hoeven zo snel uit als ik kon , toen ik de andere kant wilde uitkrabben liep ik om het paard heen en toen werd mijn baas zo ontzettend kwaad . hij riep ' clean them from ONE SIDE' ONE SIDE ,ONE SIDE hij bedoelde dus dat ik aan dezelfde kant moest blijven staan en mijn hand onder het paard door moest steken om de hoeven uit te krabben om tijd te besparen. Ik deed wat hij zei en nam toen het paard mee . De schakelaar in mijn hoofd ging uit en de tranen stroomden over mijn wangen. Ik nam gauw 2 kalmeringspillen en veegde steeds mijn tranen weg maar ze bleven komen en het stopte niet meer . hij werd weer kwaad ' stop facking crying right now , when your mom or dad or your most expensive horse died you can cry. don't cry about facking hoofs '[i] 'you're twinty-six , but you look like just een 12 years old child'[/i]

na werktijd ging ik naar mijn kamer (in zijn huis) en hij klopte op de deur , ik was mijn koffer aan het pakken. Ik ken mijzelf , dit zou in spanje gaan escaleren. Ik kan uiteindelijk namelijk ook erg agressief worden als de maat vol is en dat kan vrij ruig gaan. Mijn ouders hebben mij de volgende ochtend rond 12 uur opgehaald.ik heb nog van 07.00 tot 12.00 gewerkt met behulp van twee kalmeringspillen. die dag kwam ik weer thuis bij mijn ouders waar ik nu nog ben, dat was afgelopen woensdag.ik ben nu dus drie dagen bij mijn ouders. Het gaat redelijk goed met me naar omstandigheden maar ik wilde mijn verhaal toch heel graag kwijt. Ook voel ik me na dit soort ervaringen altijd erg eenzaam , ik zou heel graag soortgelijke ervaringsverhalen van andere bokkers willen lezen als die er zijn . of gewoon een vriendelijk woord :) kan ook wonderen doen.

excuses voor het idioot lange verhaal , en hartelijk bedankt voor het lezen. het heeft me goed gedaan.

Veel liefs en een aangename zaterdagavond gewenst!

Jemig wat een ellende zeg...
Echt niet normaal hoe hij met je is omgegaan!
Doe rustig aan de komende tijd en dikke knuffel!

Love is Love

My current situation is not my final destination.

Temeraire

Berichten: 3511
Geregistreerd: 27-06-04
Woonplaats: Gelderland

Link naar dit bericht Geplaatst: 24-09-22 21:43

Wat een nare ervaring! Ik vind dit soort gedrag naar een nieuwe groom niet kunnen. Ook zonder je hele voorgeschiedenis had ik het begrepen dat je bent vertrokken.

Vanaf 1 kant allevier de hoeven doen is inderdaad vrij gebruikelijk op zulke stallen, maar dat kunnen ze je ook normaal vertellen :+

Dit klinkt als zo'n ouderwetse mentaliteit waarbij de grooms als oud vuil behandeld worden en daar moet je lekker ver weg van blijven.

Watch me burn all the memories of you

parnassia
Berichten: 810
Geregistreerd: 30-08-01

Link naar dit bericht Geplaatst: 24-09-22 21:43

Sterkte
Fijn dat je dit deelt. Goed dat je je ouders je opgehaald hebben. Niemand hoort een ander zo te behandelen.

Amber_anne

Berichten: 6770
Geregistreerd: 09-04-18

Link naar dit bericht Geplaatst: 24-09-22 21:44

Anna toch :knuffel:

Is het misschien een idee om bij een sociale werkplaats aan de slag de gaan? Leren omgaan met collegas en werkgevers op een rustige en goede manier zonder dat er druk achter zit

pluisje88

Berichten: 7900
Geregistreerd: 22-05-07
Woonplaats: Ergens in de Achterhoek

Link naar dit bericht Geplaatst: 24-09-22 21:49

Dikke knuffel vanuit hier.

Maar eerlijk? Geen baas is het waard wat jij doorstaat voor je werk. Ik heb ooit een paar maanden “in de paarden” gewerkt maar nooit meer. Wil er nog niet dood gevonden worden. Raar wereldje. Juist nu zijn de banen voor het oprapen. Als je in de paarden kunt werken kun je ook ergens anders werken. Ga eerst lekker ergens order picken of de horeca in. Ook geen topwerk maar professioneler, eerlijker salaris over het algemeen en een betere werksfeer.

Snel weg uit die paarden bedrijven. Door je zo te laten misbruiken houd je dit soort hufterig gedrag in stand. Laat je niet misbruiken. Je bent beter dan dat. Iedereen is beter dan dat! Met het idee dat jij geen fatsoenlijke baan verdient sla je je eigen glazen in.

Maak voor jezelf de keuze dat je een leuke baan waard bent. Bedenk wat je graag zou willen (dus niet wat je denkt te kunnen doen maar wat zou je willen doen) en kom in actie. De arbeidsmarkt is ideaal nu. Kansen genoeg!!

M1994
Berichten: 860
Geregistreerd: 27-01-16

Link naar dit bericht Geplaatst: 24-09-22 21:51

Wat verdrietig dat het allemaal zo gelopen is.

Gun je een fijne werkplek waar je rustig kan wennen en leren. Ik weet dat deze er zijn(ben zelf leidinggevende in een supermarkt, en het inwerken is het aller belangrijkste dat dat goed en in alle rust gebeurd!)

[o]

Sunnda

Berichten: 7838
Geregistreerd: 28-12-06

Link naar dit bericht Geplaatst: 24-09-22 21:52

Hi Ts,

Wat een vreselijk vervelende ervaringen heb jij achter de rug.
En wat naar dat het vaker is gebeurd.

Ik zou de paardenwereld lekker achter je laten en gaan werken aan jezelf en dan een leuke baan zoeken in een winkel oid.
Mijn ervaring is dat sportstallen gewoon een bepaald soort personeel vraagt en dat is niet altijd een zegen en zeker niet voor iedereen geschikt.
In winkels oid is de sfeer een stuk leuker en minder druk.

Lukasje
Berichten: 11039
Geregistreerd: 06-01-15

Link naar dit bericht Geplaatst: 24-09-22 21:53

Ik heb niet je hele verhaal gelezen maar ongeacht wat je in het begin vertelt, hoef je je door niemand zo te laten behandelen! Wat denkt die vent wel ?!

Don't take anything for granted

Anoniem

Link naar dit bericht Geplaatst: 24-09-22 21:53

Dikke knuffel. :knuffel:

Meis, echt, die ruiters zijn je niet waard. Wat hier ook al geopperd is: misschien is loopbaanbegeleiding iets voor je. Want je kunt en verdient echt meer dan dit, en er zijn bedrijven die ervoor openstaan om mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt te helpen, en een loopbaanbegeleider kan je ook daarin helpen en begeleiden. :)

Blijft ook altijd bijzonder hoe mensen in de paardensport hun grooms als oud vuil behandelen, maar dan wel schitterende referenties geven, en het nog menen ook. :x Dan kun je ook je personeel fatsoenlijk behandelen.

Toffeltje

Berichten: 523
Geregistreerd: 08-08-09
Woonplaats: Friesland

Link naar dit bericht Geplaatst: 24-09-22 21:54

Wat heb jij afschuwelijke dingen meegemaakt! Inderdaad heel goed dat je daar weg bent gegaan. Ik weet niet of het bij de meeste stallen zo gaat, maar het klinkt als een vreselijke wereld. Gelukkig zijn er nog een heleboel andere sectoren waar het er meestal wel normaal aan toe gaat. Als je weer een beetje bent bijgekomen is het misschien fijn om te kijken naar iets van een beroepskeuzetest. Er is vast iets dat jij kunt waar vraag naar is in een sector waar ze personeel wel als mensen behandelen.

Zelf ben ik overgestapt van een wereld waar mensen relatief onderbetaald worden (archeologie) naar de ict. Het is echt zo apart om het verschil te zien met hoe werkgevers dan met je omgaan. Zelfs als beginner in de it wordt je gelijk als een waardevol mens behandeld, terwijl mijn ervaringen als beginner in de archeologie behoorlijk negatief waren.

Ik wil je in ieder geval heel veel sterkte wensen, en je mag ontzettend trots op jezelf zijn dat je in zo'n moeilijke situatie het juiste hebt gedaan en vertrokken bent.

Texas02

Berichten: 4309
Geregistreerd: 21-04-16

Link naar dit bericht Geplaatst: 24-09-22 22:09

Wat dapper dat je je verhaal met ons deelt! En wat een naar verhaal zeg! Heel veel sterkte gewenst, maar goed van jou dat je je grens nu zo goed hebt aangegeven en weg bent gegaan. Zo hoort niemand behandeld te worden. De paardensport is inderdaad een harde wereld zoals jij helaas al meermaals hebt moeten ontdekken. Weet je zeker dat je hier wel in verder wilt? Want als het antwoord daarop nee is, zijn er zeker mogelijkheden hoor! Je bent wel goed genoeg om iets anders te doen! Dat geloof ik oprecht. Je moet het alleen nog zelf gaan geloven. En dan vind ik het idee van Amber_anne een hele goede, misschien is een sociale werkplaats wel een goed idee. Er zijn plekken waar je helemaal jezelf kunt zijn en waar je eerlijk aan mag geven hoe het met je gaat. Waar geaccepteerd wordt dat het even niet gaat. En op die manier kun jij je vertrouwen in jezelf en in anderen opbouwen. Ik zeg niet dat dit makkelijk gaat zijn, maar volgens mij ben je wel een vechter en kun jij dit! Wellicht kun je bij jouw gemeente aankloppen voor hulp in het vinden van een (sociale) werkplek waar jij op jouw manier aan de slag kunt.

In ieder geval een grote virtuele knuffel, en geef niet op, je kunt het! :(:)

https://www.instagram.com/ymoko_trotter/
Shoot for the moon, because even if you miss, you will land among the stars

Sunnda

Berichten: 7838
Geregistreerd: 28-12-06

Link naar dit bericht Geplaatst: 25-09-22 11:55

Ben wel benieuwd naar je eigen mening ts: zou je nog terugwillen naar de paardenwereld of ben je er nu voorgoed klaar mee? :)

Dee_Es

Berichten: 3661
Geregistreerd: 05-11-05
Woonplaats: Twente

Re: Ontslag internationale Springstal na enkele dagen.

Link naar dit bericht Geplaatst: 25-09-22 12:15

Lieve TS wat heb jij nare ervaringen opgedaan op je stages en werk. Ik herken het inderdaad vanuit de paardenwereld en ik kan er ook absoluut niet tegen.

Ik zou dat wereldje lekker de rug toe keren. Je hoeft je echt niet zo te laten behandelen. Is er misschien een zorgboerderij in je omgeving waar je wat positieve werkervaring op zou kunnen doen? Of een restaurant dat gerunt wordt door mensen met afstand tot de arbeidsmarkt? Ik wens je een veilige plek toe waar je rustig weer aan je zelfvertrouwen kan werken op jouw tempo. Heb je het hier al over gehad met je huisarts?

Goed dat je je verhaal hier hebt gedaan. :(:)

Blade B+13 [PR214,5] L1+12 [PR 216] L2 + 13 [PR 206] M1 + 19 [PR 220] M2 + 7 [PR 191]

xLoki

Berichten: 3475
Geregistreerd: 16-01-08

Re: Ontslag internationale Springstal na enkele dagen.

Link naar dit bericht Geplaatst: 25-09-22 12:31

Hoi TS, wat heb jij al een hoop moeten doorstaan zeg... :(:)

Uit jouw verhaal begrijp ik iets heel anders dan de titel van jouw topic doet vermoeden. Correct me if I'm wrong, maar wat ik ervan begrijp is dat jij meerdere traumatische ervaringen hebt meegemaakt in de paardenbranche, vervolgens zoveel angst hebt opgelopen dat je niet meer op een 'normale' werkplek durft te werken, door financiële stress in de prostitutie belandde, en uiteindelijk uit ellende een poging tot (langzame) zelfdoding hebt gedaan. Dat is niet niks, TS. Ik geloof niet dat mensen van Bokt jou uit deze situatie gaat helpen, maar dat jij echt op zoek moet gaan naar een team van hulpverleners die jou er bovenop gaan helpen. Angsten en trauma's aanpakken. Depressie de baas worden. En vooral nooit meer terug in de mega toxic paardenbranche. Ik lees dat je al eens contact hebt gehad met een psychiater, is het mogelijk via diegene te vragen om meer hulp? Of via je huisarts? Heel veel sterkte!

Loki Z2+2 (met wedstrijdpensioen)
Maddox (Dream Boy x Uphill) M2+7

Cayenne
Crazy Bird Lady en onze Berichtenkampioen!

Berichten: 110293
Geregistreerd: 08-08-03
Woonplaats: Haaren (NB)

Link naar dit bericht Geplaatst: 25-09-22 12:40

Wat heftig allemaal, TS! :(:)

Ik ben het met mijn voorgangers eens. Nooit meer de paardensector in! En ik zou idd ook echt met je angsten en depressies flink aan de slag gaan. Er zijn hele goede vormen van therapie voor waardoor je toch wat sterker in je schoenen komt te staan, want de wereld kan soms echt gemeen hard zijn en eikels kom je in elke branche tegen -O- Maar hoe je het ook wend of keert, het gedrag van deze man ging alle perken te boven en dat kan gewoon echt niet.
Ik snap wel dat hij op zoek was naar een groom, want het verloop zal wel erg hoog zijn :7
Ik gun je snel weer wat rust en veiligheid in het leven!

"Alles van waarde is weerloos" ~Lucebert

Suzanne F.

Berichten: 48695
Geregistreerd: 03-03-01

Link naar dit bericht Geplaatst: 25-09-22 12:52

Ook eens met mijn voorgangers. Niet meer in de paarden werken. Het is niet goed voor jou. Het is goed dat je therapie hebt en gaat werken aan je zelfbeeld en zelfliefde/zelfacceptatie. Je bent niet dom en je kan veel meer dan dit. En je verdient ook meer dan dit, meer respect met name. Je hoeft jezelf niet minder te voelen of weg te cijferen voor een ander. Ik zou eerst eens rustig alles voor mezelf op de rit krijgen, met behulp van een coach etc en dan op zoek gaan naar een leuke baan op een zorgboerderij ofzo. Zonder druk maar waar jouw kwaliteiten ingezet kunnen worden op een ontspannen manier. En zo kan je toegroeien naar misschien wel iets anders. Maar ik zou de paardensector laten voor wat het is. Daar word jij niet gelukkig van.

"Through dangers untold and hardships unnumbered, I have fought my way here to the castle beyond the Goblin City to take back the child that you have stolen. For my will is as strong as yours, and my kingdom is as great - You have no power over me"

kiki1976

Berichten: 16764
Geregistreerd: 17-04-10
Woonplaats: Kop van Noord Holland

Re: Ontslag internationale Springstal na enkele dagen.

Link naar dit bericht Geplaatst: 25-09-22 13:08

jeetje wat heb jij een ellende moeten doorstaan zeg.
Maar echt stoer dat jij je spullen hebt gepakt en bent vertrokken. Je bent zoveel meer waard dan hun je behandelen

Volg Bo en haar verwachte veulentje [KS-MK] Als je dochter haar droom waar maakt, Bo x White Dream
Het is wat het is

Cemlys

Berichten: 14920
Geregistreerd: 13-01-03
Woonplaats: Nederland

Link naar dit bericht Geplaatst: 25-09-22 13:16

Wat een verhaal ts! Ik denk dat je jezelf moet afvragen of je op dit moment wel klaar bent voor een baan. Eerst jezelf weer goed op de rit krijgen en van daaruit met begeleiding weer verder. Zo zonde dat je je eindelijk een beetje beter voelt en door zo n hork op een stal gelijk weer bij af bent. Is er niet zoiets waar je wel lekker met paarden kunt werken maar dan op je eigen tempo, beetje zorgboerderij principe, en waar je tot rust kan komen? Helaas is de echte paardenwereld niet zo mooi als het vanaf de buitenkant lijkt. Er wordt nog steeds teveel misbruik gemaakt van grooms/verzorgers

Yesterday is history, tomorrow is mystery, today's a gift, that's why it's called present!

fleurtjeuh
Berichten: 10232
Geregistreerd: 24-05-11
Woonplaats: Tussen het noorden en zuiden in nederland

Re: Ontslag internationale Springstal na enkele dagen.

Link naar dit bericht Geplaatst: 25-09-22 13:19

Het is jammer dat er veel rotte appels in de paardenwereld zijn.
Dat is echt klote en nergens voor nodig.
Maar het is ook niet nodig om alles over 1 kam te scheren en de hele paardenwereld te verdoemen.
Ik heb hele fijne tijden gehad in de paardenwereld op een stal waar ik mocht rijden, groom was voor wedstrijden, mee at met het gezin 's avonds en zo ontzettend veel heb geleerd. En ik ben geen getalenteerde ruiter, heb nooit officieel wedstrijden gereden dus het is ook niet alsof ik daar met m'n goede naam of wedstrijdervaring binnen kwam.
Hun bedrijf zou ik ten alle tijden aanraden.

Love is Love

My current situation is not my final destination.

Cherdenise

Berichten: 1282
Geregistreerd: 18-09-12
Woonplaats: Hoog noord

Link naar dit bericht Geplaatst: 25-09-22 13:46

fleurtjeuh schreef:
Het is jammer dat er veel rotte appels in de paardenwereld zijn.
Dat is echt klote en nergens voor nodig.
Maar het is ook niet nodig om alles over 1 kam te scheren en de hele paardenwereld te verdoemen.
Ik heb hele fijne tijden gehad in de paardenwereld op een stal waar ik mocht rijden, groom was voor wedstrijden, mee at met het gezin 's avonds en zo ontzettend veel heb geleerd. En ik ben geen getalenteerde ruiter, heb nooit officieel wedstrijden gereden dus het is ook niet alsof ik daar met m'n goede naam of wedstrijdervaring binnen kwam.
Hun bedrijf zou ik ten alle tijden aanraden.



Dat doet ze toch ook niet. :o

Jammer TS van je ervaringen. vol goede moed weer begonnen en dan weer bij zo iemand uit komen is erg spijtig.
Ik heb jarenlang als groom gewerkt en heb een super leuke tijd gehad bij een bekende dressuuramazone, het kan zeker wel en zij waren ook echt lief voor mij. Tuurlijk moet je weleens wat van je laten afglijden maar dat is echt overal zo, in iedere sector.
Maar top dat je het even van je afschrijft! Ik denk wel dat als je ergens met medicatie moet werken, je misschien toch iets meer tijd in jezelf moet steken om te kijken wat voor jou op dit moment wel haalbaar is qua werk. Maar ik wil je heel veel sterkte toewensen en je bent echt wel wat waard in deze wereld en je telt zeker ook mee, vergeet dat niet!!

Zoolgangster

Berichten: 9474
Geregistreerd: 08-04-06
Woonplaats: 587 km van Londen

Link naar dit bericht Geplaatst: 25-09-22 13:49

Wat die "sociale werkplaats" betreft, dat heet tegenwoordig "werkende dagbesteding." Helaas is daar de druk om te presteren bij sommige bedrijven ook al binnengekomen; ze moeten financiëel rond komen met minder subsidie. Als je met werken begint, contact blijven houden met je begeleider, om te voorkomen dat er teveel van je wordt gevraagd.
Maar ik denk ook dat je eerst moet bekomen van hoe ze je hebben behandeld in die stal.

Sterkte!

The older I get, the more I regret all the people I've lost over the years. Maybe being a trail guide wasn't such a great idea after all.

fleurtjeuh
Berichten: 10232
Geregistreerd: 24-05-11
Woonplaats: Tussen het noorden en zuiden in nederland

Link naar dit bericht Geplaatst: 25-09-22 13:55

Cherdenise schreef:
fleurtjeuh schreef:
Het is jammer dat er veel rotte appels in de paardenwereld zijn.
Dat is echt klote en nergens voor nodig.
Maar het is ook niet nodig om alles over 1 kam te scheren en de hele paardenwereld te verdoemen.
Ik heb hele fijne tijden gehad in de paardenwereld op een stal waar ik mocht rijden, groom was voor wedstrijden, mee at met het gezin 's avonds en zo ontzettend veel heb geleerd. En ik ben geen getalenteerde ruiter, heb nooit officieel wedstrijden gereden dus het is ook niet alsof ik daar met m'n goede naam of wedstrijdervaring binnen kwam.
Hun bedrijf zou ik ten alle tijden aanraden.



Dat doet ze toch ook niet. :o

Jammer TS van je ervaringen. vol goede moed weer begonnen en dan weer bij zo iemand uit komen is erg spijtig.
Ik heb jarenlang als groom gewerkt en heb een super leuke tijd gehad bij een bekende dressuuramazone, het kan zeker wel en zij waren ook echt lief voor mij. Tuurlijk moet je weleens wat van je laten afglijden maar dat is echt overal zo, in iedere sector.
Maar top dat je het even van je afschrijft! Ik denk wel dat als je ergens met medicatie moet werken, je misschien toch iets meer tijd in jezelf moet steken om te kijken wat voor jou op dit moment wel haalbaar is qua werk. Maar ik wil je heel veel sterkte toewensen en je bent echt wel wat waard in deze wereld en je telt zeker ook mee, vergeet dat niet!!

Ik bedoelde ook niet de TS maar sommige reageerders hebben het hier over 'de giftige paardenwereld' en dergelijke uitspraken.
Dat vind ik niet terecht, het is niet alleen maar slecht, zoals jij ook illustreerd

Love is Love

My current situation is not my final destination.


Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 0 bezoekers