

Wuppie bleef gezellig hangen, tot 2 minuten voor het einde van het bekappen van mijn andere paard. Zjoef, daar ging ze... Door de modder, in galop naar haar favoriete rolplekje.
Met een luide zucht en een dikke middelvinger stortte ze ter aarde om zich volledig te paneren en vervolgens als een lopende schnitzel vrolijk te gaan grazen.


Ennnn maar weer terug naar de poetsplaats


Waarom wilde ik ook alweer een schimmel?
