Geplaatst Zo'n idee had ik ongeveer 2,5 week geleden.
Velen weten dat ik Rolex (Roscoff Elegance) sinds 1 jaar weer in mijn bezit heb, zelf heb ik er in het begin veel tijd in gestoken en later ben ik bijrijders gaan lesgeven met hem en heb ik zelf een poosje niet met hem gereden. Ongeveer vanaf oktober tot afgelopen maart heb ik er denk ik 10 keer op gereden en dat is al veel. De connectie met hem was ik best een beetje kwijt, accommodatie was niet top dus ik had er gewoon geen zin in. In maart zijn we gaan verhuizen en kreeg ik de smaak weer te pakken met beide paarden, dus ook met Rolex.
Hij verbeterde zo snel dat ik er verbaasd van was hoeveel hij eigenlijk in zijn mars heeft.
Dus 2,5 week geleden na een heerlijke rit dacht ik, ja ik ga gewoon starten met hem, waarom niet. Pas aan gevraagd en ingeschreven voor afgelopen zaterdag. Erg impulsief.
Toen de week van de wedstrijd kwam bekroop mij toch een gevoel van angst en spanning, ik durfde niet meer. Rolex is een franse draver, vele vooroordelen doen de ronde en ook veel positieve ervaringen maar toch was ik bang dat we totaal af zouden gaan.
Dat mensen zouden lachen en mijn trotse gevoel totaal de grond in zou gaan. Vriendinnen gek geappt met hoe spannend ik het vond, tot in den treuren, sorry meiden!
Maar ik zou gaan, het stond vast, alles was geregeld en zo kwam de dag van de wedstrijd. Na wat stress en een vergeten witte broek die ik nog moest halen met paard in de trailer kwamen we aan op het terrein. Het inrijden voelde super fijn, maar wat zou een jury er van vinden.. Daar ging het om.
Proef 1 verliep zo goed dat ik na de proef wel kon juichen zo blij was ik. Intens geluk denk ik.. Samen met Rolex, nog nooit had ik dit gedaan maar we hadden het gedaan en we waren de proef door gekomen!
Proef 2 ging al net zo fijn, wel wat minder goed in de galop want hij was een beetje moe dus we verloren een beetje sprong. Maar dat kon mijn blijheid niet kapot maken. Ik heb de terug weg de hele tijd door gerateld hoe goed Rolex het gedaan had.
En toen ging ik terug voor de protocollen, trillende handen en met wiebelbenen. Ik vroeg naar de protocollen (prijsuitrijking was al geweest, rolex houd niet van de trailer dus wilde ik hem eerst thuis hebben) en ondersteboven las ik iets wat er niet stond gelukkig. Kreeg ze in mijn handen en draaide ze om, wat daar stond kon ik echt niet geloven. Buiten flink staan springen, iedereen zal wel gedacht hebben, wat heeft die nou
Maar we hadden op onze eerste B wedstrijd gewoon 195,5 & 184,5 gereden!!!
Kan het nog steeds niet goed bevatten maar wat ben ik trots! Hier wat foto's nog van de wedstrijd
Rolex, je bent fantastisch! Mijn angst is in ieder geval een stuk minder en we gaan binnenkort nog eens!
Dankjewel Priscilla voor de foto's
Bedankt voor het kijken!
voor de geïnteresseerde, ik heb het op film, die wil ik evt wel via pb sturen voor extra feedback/tips prive