Geplaatst Jip is een haflinger die van zijn 4e tot zijn 22e in het manegewerk gelopen heeft.
En op 29 december 2009 mocht hij officiëel met de V.U.T.
Zijn werk op de manege zat erop en ik mocht hem hebben, op voorwaarde dat ik hem een goede oude dag zou bezorgen.
Dat liet ik me geen 2x zeggen, Jip is de liefde van mijn leven
Hij was onbenullig en pas 4 jaar oud toen hij op de manege kwam, waar ik als 11jarige 1x per week leste. Ik was vanaf dag 1 gek om hem en ondanks dat hij mij op 12 jarige leeftijd een keer van zijn rug bokte waardoor ik mijn bovenarm brak, is hij altijd mijn lieveling gebleven.
Ik werd te groot voor de manegepony's, maar mijn hart lag niet bij de paarden. Ik bleef helpen in de kinderlessen en helpen met voeren en uitmesten en als bedankje mocht ik dan altijd een uurtje vrijrijden, of naar buiten met Jip.
Dat werd later uitgebreid naar buitenritten begeleiden met gevorderde ruiters en uiteindelijk stond ik zowel in de bak alle soorten groepslessen aan de ponyruiters te geven, als begeleider van alle soorten ponybuitenritten. Dat laatste altijd vanaf Jip zijn rug.
We zijn in die tijd ook een paar keer op vakantie geweest samen, zo gaaf!
Ik ben in 2009 naar het oosten des lands verhuisd en heb mijn werkzaamheden op de manege achter me gelaten, alleen nog een paar buitenritjes in de vakanties gedaan.
http://boktimg.nl/img/m/jIxJqp.jpg
Dit is tijdens de laatste pannenkoekenrit op het rustpunt halverwege, oktober 2009.
En toen kwam dan eindelijk de grote dag, dat Jip naar mij toe werd gebracht, vandaag op de kop af 5 jaar geleden.
Hier kwam hij de trailer af.
Eerste keer borstelen.
Eerste ritje!
We hebben de afgelopen 5 jaar vooral heel erg veel genoten van het buitenrijden.
Jip was geen fan van lopen in de bak (best sneu als manegepony) en ik heb hem beloofd dat we vooral heel veel leuke dingen zouden gaan doen als hij eenmaal bij mij was.
Dus van 23/7 op stal naar 24/7 in de wei en vooral veel naar het bos.
Nu had ik eigenlijk verwacht, dat ik een soort veredelde grasmaaier gekregen had, waar ik af en toe nog heel rustig aan mee naar het bos zou kunnen.
Niets blijkt minder waar, toen hij eenmaal gewend was aan het leven in de wei met volop hooi en alleen nog leuke buitenritten, werd hij fitter en fitter en ik moet hem wel minstens 3x per week aan het werk zetten, om ervoor te zorgen dat hij niet té jolig wordt.
Samen verkennen we bos, heide en zandverstuiving van de mooie Veluwezoom.
http://boktimg.nl/img/m/XLZaIF.jpg
De eerstvolgende winter blijkt hij het zo goed gedaan te hebben, dat de winterdekens van het jaar ervoor op Marktplaats kunnen, hij is een dekenmaat gegroeid!
Zie hem hier met de zweetdeken die hem als een te grote pyjama om het lijf hing op de dag van aankomst, de deken is niet gekrompen en toch past hij nu veel beter!
Hij krijgt sneeuwbeslag van de hoefsmid, zodat hij ook in de winter lekker 24/7 op de wei kan blijven.
http://boktimg.nl/img/m/D6fJ8u.jpg
Bijkomend voordeel is dat we dan ook gewoon met sneeuw het bos in kunnen!
De jaren die volgen genieten we vooral veel van elkaar.
http://boktimg.nl/img/m/RJvsTI.jpg
Hij krijgt een klein dipje met betrekking tot zijn benen: artrose klachten.
In die periode wandelen we veel en af en toe een fietstochtje.
http://boktimg.nl/img/m/wS7fz7.jpg
Maar gelukkig is dat met aangepast beslag en een voedingssupplement weer helemaal verdwenen, momenteel is hij echt fitter dan ooit!
Dit jaar zijn mijn man en ik getrouwd en ook daar mocht hij natuurlijk niet bij ontbreken:
Vervolgens mocht hij ook mee op huwelijksreis naar Texel:
Samen genieten van het strand, dat was 5 jaar geleden voor het laatst!
Heerlijk om dit uitzicht te hebben terwijl wij naast ons tentje zitten te ontbijten!
En zo kan ik nog veel meer foto's plaatsen, vam Jip zijn favoeriete bezigheid eten bijvoorbeeld en nog meer eten en van onze pogingen om toch wat te gymnastiseren in de bak
Of van nog meer buitenritten in ons eigen bos of tijdens de Enjoy the Ride voor het KWF in Ermelo, en ook als het al donker werd lieten we ons niet tegen te houden.
Gisteren in de sneeuw een mooie serie foto's geschoten, waarop duidelijk te zien is, hoe fit hij nog is:
En zo zijn de eerste 5 jaar van ons tweetjes samen voorbij gevlogen! Donderdag telt hij 27 jaar op de teller, ik geef het hem nog niet!
Ik hoop dat hij nog vele jaren in goede gezondheid bij mij mag blijven en dat we samen blijven genieten van de mooie Veluwezoom.
Bedankt voor het kijken!
Overigens, 5 jaar samenvatten in slechts 15 foto's is een hele klus. De linkjes zijn ook de moeite van het bekijken waard!
Hij doet het nog zo lekker! 
Ik dacht bij de eerste foto: je kunt toch wel zien dat hij al wat ouder is... maar de werkelijkheid ligt heel anders blijkt! Van dit soort topics en foto's word je toch happy? Nog maar heel veel plezier gewenst samen! 
