Geplaatst Ik was zo blij en alles ging helemaal prima totdat ik dinsdag 30 september na school naar stal ging. Ik haalde rosa enWillemn tegelijk uit het weiland en het viel me meteen al op dat willem aan de slome kant was maarja wat verwacht je van een veulentje van 4,5 maanden oud die de hele tijd aan het spelen en gek doen is.
Gewoon maar aan het hek vastgezet om lekker te gaan poetsen en knuffelen totdat ik erachter kwam dat hij een vieze staart had. Dan maar even zijn staartje schoonmaken! Maar nee hoor zo makkelijk ging dat niet hij was zo erg aan de diarree dat het er maar uit bleef lopen het leek net zwart water wat over zijn kleine beentjes heen liep...
Voor de zekerheid maar even de dierenarts gebeld en die kwam er meteen aan! Hij kreeg een sonde en ze gingen een mestonderzoek doen. Ik moest totdat de uitslag bekend was 2x pedagzg slobber geven, medicijnen gevenen zijn temperatuur meten.
Woensdag ochtend zag hij er niet veel slechter uit dus maar gewoon gaan werken en dan maar weer langsgaan na werk. Het ging toch niet meer zo goed met hem hij wilde nog steeds niet goed eten en zij temperatuur was weer wat omhoog gegaan. Dus daar stonden we dan om half 10 s'avonds op de dierenarts te wachten... Er kwam niks uit het mestonderzoek dus kreeg hij wat prikjes en gingen ze maar een bloedonderzoek doen en moest donderdagochtendtend xtra vroeg naar stal gaan om hem in de gaten te houden en dan rond 10 uur weer de da bellen.
Zo gezegd zo gedaan ik stond donderdagochtend om 8 uur op stal om hem te observeren. Zijn temperatuur was nu aan de hoge kant en veel beweging zat er niet in. Om 10 de da weer gebeld en meteen de uistal van het bloedonderzoek gekregen. zijn ontstekingswaardes mochten tussen de 6 en de 8 zitten maar hij had 21!!! Dat was even schrikken me kleintje moest naar de kliniek en moest opgenomen worden! Meteen rondgebeld en naar de kliniek gegaan. In de avond nog even langsgegaan om de medicijnen te geven die ik nog had en toch al betaald had dus kon hem meteen weer zien.
Vrijdagavond ook weer langsgegaan en er zat nog niet veel verbetering in.
Zaterdag was het dierendag en kon ik helaas niet langsgaan maar hij is verwend met een worteltje!
Zondagochtend maar meteen weer gegaan en wat kreeg ik goed nieuws hij mocht naar huis!! Eindelijk mocht hij weer mee! Hij bleek dus spoelwormen te hebben die een darminfectie hebben veroorzaakt wat weer een spijsverteringsstoornis had veroorzaakt. Het is dus een wonder dat heeft overleefd!
Wat was de kleine man weer blij dat hij op stal was!
Ik moest hem een week lang 2x per dag voeren en zijn temperatuur opnemen. Als die omhoog ging moest ik meteen weer bellen.
Het ging allemaal prima hij at goed en had geen koorts.
Donderdag was hij ineens weer sloom maar had geen koorts dus ik dacht dat hij zich gewoon weer moe had gespeeld! Hij had ook wat minder interesse in zijn eten maar ik dacht dat dat kwam omdst ik er wat lijnzaadolie in had gedaan om te proberen (hij is een moeilijke eter).
Totdat ik op donderdagavond een berichtje kreeg. De hengstengroep had droes..... Willem en een andere pony hadden nog niks dus ik zou vrijdagochtend wel meteen gaan kijken!
En ja hoor daar kwam het hij had hele hoge koorts dus meteen weer de da gebeld. Hij kreeg weer wat prikjes om zich beter te voelen en ik moest hem koortsverlagende pasta geven. Ik moest er vooral voor zorgen datt hij bleef eten. Het ergste wat kon gebeuren was dat hij een abces precies op zijn luchtpijp zou krijgen en dan moest dat opengesneden worden.
Zaterdag en zondag waren hetzelfde koorts en bijna niet eten maar niks om me hele erge zorgen om te maken. maandag weer gegaan en toen lag hij in het weiland en wilde niet meer opstaan en ja hoor hij had een abces en je kan wel raden waar! Precies op zijn luchtpijp. Hij had moeite met ademen maar ik moest het nog even aankijken.
Dinsdag ging het weer de verkeerde kant op hij wilde niet meer bewegen en kon zo goed al niet ademhalen... De da maar weer gebeld en ik moest hem weer komen brengen zodat ze zijn luchtpijp konden opensnijden.
Ik werd woensdag gebeld hij hoeft toch niet opengesneden hoeft te worden dus dat was alweer een hele opluchting! Maar hij wilde nog steeds niet eten en had hoge koorts. Maar zijn overlevingskansen waren zl verhoogd naar redelijk!!
Vandaag werd ik weer gebeld met goed en slecht nieuws...
Het slechte nieuws was dat het abces ineens belachelijk groot was beworden en de kleine man toch nog onder het mes was gegaan. Ze waren er net op tijd bij anders was hij doodgegaan.
Het goede nieuws was dat hij meteen begon te eten en dat hij het ging overleven!!!!
hij heeft nog steeds een erg hoge koorts en ze moeten het abces nog een aantal x opensnijden dus hij moet nog een paar dagen blijven. maar het einde is al in zicht!!!!!
Respect voor degene die het hele verhaal hebben gelezen!
Hopelijk ben je daar nu doorheen en groeit hij in goede gezondheid verder op. Beterschap! 
hij eet bijna niks meer en de koorts wil ook niet zakken maar hij was wel weer blij om me te zien en wilde lekker knuffelen 
