Geplaatst Ik open niet snel een topic omdat ik nooit veel reacties heb.. Maar deze keer vind ik dat ik mijn lieve merrie wel eens in de spotlight mag zetten..
Soraya Van Het Trichelhof is een 9 jarige merrie van Don Ruto. We kochten haar toen ze 4 was en sindsdien.. Is het telkens weer een feestje op haar rug
Ze doet elke keer opnieuw haar uiterste best om mij niet teleur te stellen.
En op 13 september, toen het écht belangrijk was, deed ze er gewoon een schepje bovenop.
13 september was voor ons D-day: Vlaams kampioenschap. Enkel de ruiters/amazones van het hoogste provinciale niveau (= niveau 3 in België) kunnen hieraan deelnemen.
Het hele seizoen probeerde we ons in de kijker te rijden zodat we een selectie kregen voor dit Vlaams Kampioenschap.
En we mochten gaan! Missie = geslaagd!
De dag zelf verliep erg fijn. De sfeer tussen de ruiters zat goed, de paarden stonden in stallen, het weer zat mee.. Kon niet beter! Of toch??
In de voormiddag moesten we de M4 rijden, een proef die we nog niet vaak gereden hadden. Maar op de één of andere manier had ik bij het inrijden al door dat het wel best oké ging gaan.
De proef zelf ging heel goed. Er zaten nog wat kleine storingen in, maar ik was heel tevreden.
Toen begonnen natuurlijk de zenuwen op te komen. De proef was goed.. Zouden de jury’s het ook goed vinden? Hoeveel % zouden we hebben? … Je kent het wel
Na een half uurtje wachten werd onze afgevaardigde van de provincie helemaal hysterisch toen hij de uitslag zag: GEWONNEN, LIEN, GE HEBT GEWONNEN!
67,917% kregen we voor de proef, daar was ik natuurlijk héél blij mee
In de namiddag mochten we een kür rijden. Omdat we dit jaar wel enkele keren een kür konden gaan rijden, had ik er eentje laten maken door Jeroen Hendrickx.
Als ik de muziek hoor, krijg ik nog steeds kippenvel. Zo mooi vind ik ze!
Op de één of andere manier had ik ook totaal geen zenuwen voor de kür.. Ik zat helemaal in een soort ‘flow’.
Na de proef begon het besef te komen: oei, wie weet kunnen we hier wel gewoon Vlaams kampioen worden? Zou dat lukken? Oh waar blijft die uitslag.
Het wachten duurde lang en de stress werd me echt bijna te veel. Ik wist op den duur geen blijf meer met mezelf.
Tot ik de afgevaardigde opnieuw hysterisch hoorde brullen dat ik gewonnen had
(Achteraf gezien spijtig dat ik daar geen filmpje van heb)We hadden 72,250% en ook de kür hadden we op onze naam gezet.
Door de twee proeven te winnen, mogen we ons nu dus de nieuwe Vlaamse Kampioen 2014 noemen! ’t Is niet te omschrijven wat je op dat moment voelt. Ik kan het nog steeds niet omschrijven.
Maar ik weet wel dat ik ongelofelijk trots ben op mijn Soraya. Wat een ongelofelijk paard!!!
Ik hoop dat jullie even hard gaan genieten van de filmpjes als ik.
Ik krijg er nl. nog steeds kippenvel van.
Onze M4:
Onze kür:
Ons verdere doel? Volgende week starten we onze eerste nationale wedstrijd (M10) en we trainen rustig verder richting St George.
Er moet nog een hoop beter, maar voor nu ben ik vooral blij dat ik dit allemaal mag meemaken.
Groetjes,
Lien!!
Ps: Hoewel ik een hele fijne lesgever heb, zijn tips altijd welkom!
)!! 
