Geplaatst 
Afgelopen half jaar heeft mijn paardje heel ver weg van mij gestaan, ik deed er 2 uur met het OV over heen en terug ook 2 uur. Na een tijdje ben je dat wel écht KOTSbeu.. het is hier een beetje beginnen borrelen vanbinnen en in de zomervakantie kon ik het niet meer aan
Ik ben veel weides in de buurt afgegaan maar alles was zowat half en half duidelijk. Tot zondag, mijn stiefpapa kwam naar mij uit het niets dat hij geen cent meer wilde betalen voor mijn paard.
Nu dat is opgelost we hebben toch een weide gevonden 
zelfs vlak achter mijn deur 
Ik had er al eerder aan gedacht voor het te vragen aan die meneer en eindelijk ist er van gekomen 
Maar nu.. vandaag is hij dus verplaatst maar wat hebben wij een pech gehad..
We gingen eerst om een auto met een trekhaak die stiefpapa mocht gebruiken. Halfweg kregen we toch een klapband zeker.. gelukkig konden we ons goed parkeren op de pechstrook en was het n brede
Maar wat een k*tsysteem was het voor die band af de auto te krijgen.. die hing onderaan de auto maar het was er niét af te krijgen. Na een uur dan maar de dienst gebeld.. die kwam af na ongeveer een half uur. En kreeg de band er dus ook niet af Dan zijn we weer helemaal getakeld naar waar de auto vandaan kwam en hebben we een andere auto genomen, de engeltjes om hulp gevraagd haha dan uiteindelijk zijn we aangekomen bij knollie zonder enig probleem. Snel alles ingepakt en geladen en hupsakeee weer een half uurtje onderweg. Wat half 7 zou worden is half 9 geworden.. om 9 uur op stal vertrokken en om half 10 toegekomen op zijn voorlopig weideke, als het gras op is verplaatst hij bij zijn nieuwe vriendje op een vele grotere weide. Nu heeft hij zijn buikje in ieder geval lekker rond te eten 
Helaas geen foto, twas te donker Ookal hadden we 2 uur vertraging, ik heb mijn eerste nachtzoentje kunnen geven
(een aantal muggenbeten mochten er niet aan ontbreken natuurlijk )Ik hoor het geluid van de autostrade nog altijd door mijn hoofd sjezen
