Geplaatst Vanmiddag om 13u20 krijg ik een sms van mijn buurmeisje/vriendin: ‘Of dat ik 2 nieuwe paardjes heb?’. Euhm, nee. Ik bel haar meteen op en hoor dat er een haflinger en een kleine witte pony in de bak staan. Dit kan kloppen vertel ik haar, Marieke en Raven mochten in de bak sinds gisteravond. Maar ze verzekert mij dat het niet Marieke en Raven zijn, maar een grote brede haflinger en een kleine witte shetlander. Een ruin en een merrie blijkbaar. Mijn paarden stonden ondertussen op de wei naast de bak en de poort tussen wei en bak was gesloten (die had ik gisterenavond open laten staan zodat ze op beide stukken konden).
Ik vertel haar dat ik er meteen aan kom en spring in de auto richting wei. Op de wei zie ik 2 hele lieve pony’s staan die overduidelijk niet uit de buurt komen. Er staan bandensporen in het gras tot aan de bak. We hebben hen nog nooit gezien en beginnen ook de naburige weilanden op te bellen om te vragen of zij deze paarden kennen. Niemand kent hen. Mijn dierenarts kent hen ook niet en zegt dat de politie ook een chipapparaat heeft om chips te lezen, dus bellen we vervolgens de politie.
De lokale politie van B. vertelt mij dat ze gaan uitzoeken of er een melding is gemaakt van 2 vermiste paarden en anders sturen ze iemand ter plaatse, hoe dan ook, ze houden me op de hoogte. Een half uur later krijg ik weer telefoon van hen: de politie van R. zou deze ochtend 2 paarden hebben gevonden op de weg en deze zélf op mijn wei hebben gezet. … WAAAAT??... Er is geen briefje achter gelaten, geen teken van de politie, er is niet bij de buren aan gebeld… De paarden zouden blijkbaar rond de sauna (2 hele grote banen verderop) los hebben rondgelopen. Waarom ze dan perse de paarden op mijn weiland moesten droppen, terwijl er op die banen wel een hoeve of 5 staan met aangrenzende weilanden met paarden in, is nog maar de vraag. Ook mijn buren wonen aan de wei en ook zij hebben niets gezien en zijn de hele tijd thuis geweest.
De politieagent is heel vriendelijk en zegt me ook verder niet te kunnen helpen, maar me wel de nummer te kunnen geven van de lokale politie in R..
Bij de lokale politie in R. word ik heel kort af geholpen en zegt men dat het de politiezone Z. is die patrouilles doet. Vervolgens krijg ik hun telefoonnummer en dat is dat. Ik bel de politiezone Z. en krijg daar een vriendelijke man aan de lijn. Hij meent zich iets te kunnen herinneren over paarden die die ochtend waren gevonden inderdaad, maar hoe en wat weet hij niet precies. Het is op dat moment al 15u en de ochtendploeg is om 14u naar huis vertrokken. Er zijn geen gegevens achtergelaten over dat voorval en hij kan me alleen maar zeggen dat de dieren blijkbaar een Nederlands chipnummer hebben en dat ze dat niet kunnen lezen. Maar de eigenaren zouden zich gemeld hebben en ze zouden de paarden deze namiddag komen ophalen. … Say that again?? … Ik zeg hem dat ik het niet op prijs stel dat men achter mijn rug om paarden op mijn weiland zet en dan ook nog eens aan de eigenaren doodleuk verkondigt om deze op mijn erf zonder mijn weten terug te komen ophalen. Hij zegt dit te begrijpen. Ik stel hem voor om The Old Horses Lodge te bellen en deze de paarden te laten ophalen, aangezien ik geen verantwoordelijkheid op mijn wil nemen wat betreft deze paarden. Hij gaat akkoord en zegt ook dat de eigenaren zich toch bij hen dan weer melden en dat het dan wel inorde komt.
Daarna besef ik dat TOHL geen paarden ophaalt zonder schriftelijk bewijs van de politie. Aangezien de eigenaren toch in de namiddag zouden komen en TOHL een heel eind rijden is, besluit ik gewoon af te wachten, de eigenaren zijn er waarschijnlijk toch vroeger dan TOHL en dan is het ook meteen opgelost (niet met de politie, want hier komt een staartje aan, aan dit verhaal). Ik bel mijn schoonvader die bij de politie A. werkt en vraag of hij een idee heeft wat ik hiermee kan doen. Hij vindt het ook maar een raar verhaal en zegt me de politie ook te contacteren.
Uiteindelijk belt mijn schoonvader me dus weer op. Hij heeft een commissaris aan de lijn gehad die hem vertelde dat de man die verantwoordelijk is voor deze zaak morgen weer op kantoor is tussen 8 en 10u ’s ochtends. Volgens meneer de commissaris zouden de eigenaren ook de paarden waarschijnlijk niet meer ophalen vanavond, dus mocht ik lekker naar huis gaan. Ik vertel mijn schoonvader dat ik mijn weiland niet verlaat zolang dit niet is opgelost, ik laat geen onbekenden op mijn weiland zomaar poorten opendoen en paarden verzetten terwijl mijn paarden ook buiten staan en ik er niet ben. Ik hang op en begin een andere vriendin te bellen, wiens jaarling ook bij mij op de wei staat. Zij zegt me toch aan te dringen bij de politie voor een oplossing deze avond nog.
Vol goede moed bel ik dus nogmaals naar de lieve meneer in Z.. Ik leg uit dat ik midden in mijn blok (= examenperiode) zit en geen tijd heb om dit allemaal zomaar te laten aanslepen. Verder wil het zeggen dat deze dieren dus ook voer nodig gaan hebben en water (wat de politie zelf niet had voorzien, bij 28°C zonder schaduw! Wat als ik helemaal niet was gekomen vandaag? Mijn paarden hebben gras en water genoeg, maar deze dieren staan op een bak met weinig gras in de volle zon…). Ik kan dit voorzien, maar liever niet. Ik vertel dat mijn schoonvader iemand aan de lijn had gekregen die hem kon zeggen dat de paarden niet meer werden opgehaald vanavond. Daar wist de man aan de andere kant van de lijn helemaal niets van. Hij vertelde mij dat hij maar ‘ne gewone’ was en dat hij mij ging doorverbinden met de commissaris in kwestie. Deze commissaris was niet echt behulpzaam in eerste instantie. Hij vond dat ik morgenochtend maar weer moest bellen met die man die verantwoordelijk was voor de zaak. Ik heb hem uitgelegd dat ik niet weg ging als ik geen zekerheid had over die paarden. Anders deed ik ze wel naar een asiel, waarop hij mij verzekerde dat ik daar niet voor bevoegd was en dat niet mocht doen! Pardon??? Ik ben wel bevoegd om paarden zomaar op mijn erf te krijgen gedropt en daar de verantwoordelijkheid voor te moeten dragen, maar ze mogen niet naar een asiel? Ik zeg hem dat hij het deze avond oplost en dat is dat. Volgens hem was het ook geen probleem dat deze paarden geen water hadden in deze hitte op zand… Hij had zelf paarden dus wist dat wel. Nadat ik zei dat ik diergeneeskunde studeerde en het ten zeerste afraadde paarden zo te houden in de zon zonder water, zweeg hij hier over. Hij ging de mensen bellen die deze ochtend aan de zaak hadden gewerkt en ging me terugbellen (EINDELIJK! Ondertussen was het al half 5).
Uiteindelijk belt hij me terug. Er zijn helemaal geen eigenaren gevonden. De patrouille zou de hele buurt hebben uitgekamd en van deur tot deur zijn gegaan om te vragen of iemand de paarden kende, maar niemand kende deze dieren. Bij mijn buren even melden dat ze paarden gingen droppen zijn ze terloops even vergeten. Kuch. Geen eigenaren, dus niemand die ze komt ophalen. Ik moet toch morgenochtend wachten en de dieren voeren (ik kan ze niet op alleen zand met wat sprieten te laten staan, toch?). Hij ging mijn telefoonnummer doorgeven aan de 100-lijn (Belgisch noodnummer), mocht iemand bellen omdat zijn paarden vermist zijn, komen ze eerst bij mij terecht. Zo kunnen ze dus niet zomaar de paarden komen halen zonder mijn weten. Voor alle zekerheid heb ik dus na het voeren van deze paardjes ook maar een briefje rond mijn poort gehangen met mijn telefoonnummer op en de mededeling mij eerst te bellen vooraleer ze mijn erf betreden.
Aangezien er zich tot op heden geen eigenaar gemeld heeft weet ik niet of we deze nog kunnen verwachten. Ik hoop dat de paarden morgen naar een leuk opvangplekje kunnen verhuizen.
Morgen meer info dus! Wat een soap. En dat tijdens de examens.
Paarden zelf zien er goed doorvoed uit, hebben alleen ontzettend verwaarloosde hoeven en beiden jeuk. Ze zijn heel braaf, beetje schrikkerig maar wie weet wat hebben ze al meegemaakt, en eten goed. Ik hoop dat ze geen wormen hebben of andere zaken, aangezien ze nu dus wel in mijn bak staan.
Ik vermoed dat de kleinste drachtig is, ze heeft ook een redelijk gevulde uier.
Ik denk nu allemaal dingen over de politie uiteraard, maar ga daar niet verder over uitweiden
Dit zijn de lieve arme stakkers in kwestie, als iemand ze kent mag dat zeker gemeld worden:
http://i883.photobucket.com/albums/ac34 ... a3f20e.jpg
http://i883.photobucket.com/albums/ac34 ... 9156ac.jpg
Mochten er typefouten staan in dit verhaal, gelieve te begrijpen dat ik volledig op adrenaline aan het typen ben momenteel en nog niet helemaal terug bij mezelf ben
