Afgesproken werd, dat als het een merrieveulen werd, ik haar zou nemen.
Op 26 april 2004 werd er een merrieveulen geboren. Ik was de hele nacht op geweest, maar toen ik net een uurtje ging slapen is het geboren
Over de naam hoefde ik niet lang na te denken. Als klein kind was ik dol op de boeken van Bianca en destijds sprak ik met een vriendinnetje af, dat als ik mijn eerste paard zou krijgen, ik haar Donya zou noemen, naar de merrie van Bianca.
Vanaf het begin was Donya een echte diva en een ondeugende pony.
Donya een half jaartje oud en ik

Toen Donya een jaar oud was, bleef zij tijdens het rollen hangen in het gladde draad...
Een operatie heeft haar gered. De pees aan de voorkant van haar achterbeen was tot op het bot door
Het is lang de vraag geweest of ze dit zou overleven en de revalidatie duurde een jaar.
Hiervan heb ik weinig foto's. Het was een vervelende tijd.
Onze DA heeft ons destijds super geholpen. Hij vertelde ons wel dat ik blij mocht zijn als ik straks bosritjes met haar kon gaan maken. Springen mocht niet.
Toen ze drie was, moest het gaan gebeuren... eerst in de lijnen leren lopen om het stuur erop te krijgen..

Een jonge Donya met haar nieuwe halster op driejarige leeftijd

En toen erop natuurlijk... het bleek een pittige dame! Maar na een week reden wij onze eerste buitenrit!

Het was een spannende tijd omdat ik niet wist of haar slechte been het zou houden. Het ging goed!
'He, haal die geit uit mijn eten'!!

Eenmaal onder het zadel pakte ze alles vreselijk snel op. Helaas ging het met mij wat minder goed.
Door gezondheidsproblemen moest ik toen Donya vier jaar was, ophouden met rijden.
Ik vroeg een stalgenote of zij het niet eens wilde proberen.
Het bleek heel goed te klikken tussen die twee. Wat best bijzonder was, omdat Donya geen makkelijk paard is om te rijden. Ze is erg heet en gevoelig.
Ondertussen bleef ik Donya in de dubbele longe longeren en hadden we les in grondwerk op de klassieke manier.
Het ging zo goed met rijden, dat mijn bijrijdster vroeg of ze mee mocht doen met een onofficiele wedstrijd hier in de buurt.
Dat mocht natuurlijk! Ze werden tweede in de finale van de B.

Er werd een officiele startkaart aangevraagd en ze begonnen in de L1.
Die klasse zijn ze doorgevlogen. We kwamen altijd met minstens 2 winstpunten thuis. Ik was supertrots!
Altijd gezellig kletsen op wedstijd die Donya

Daarna kwamen de L2 en de M1. Eigenlijk ging dat ook heel prima. We wisten niet zo goed tot hoever dit door zou kunnen gaan gezien Donya haar oude blessure. Na veel overleg met de osteopaat, fysio en dierenarts werd besloten dat we maar gewoon zouden kijken hoever het zou komen. Donya deed het super en vond de dressuur ook zichtbaar leuk.
Ook ontspanning hoort erbij natuurlijk.. op recreatieplas Bussloo lekker in het water:

Toen donya 7 en 8 jaar was, is ze mee geweest op vakantie met haar grote vriend Orion, het paard van mijn bijrijdster.
Superleuke tijden hebben we beleefd in het Drents Friesche Wold en in de bossen van St. Antonis in Brabant.
Ook de Epervierdaagse en een oefenTrec vond Donya erg leuk! We kregen een nieuwe instructrice die ons heel goed helpt en zo vlogen ze ook de M2 door!
Stevig aan de longeertraining:

Donya als handpaard op vakantie:

Dressuurtut in de waterbak

Soms kon ik het niet laten en zat ik er ook op, ondanks mijn gezondheid:

Donya is nu 8 jaar oud en heeft net haar Z1 debuut achter de rug. De eerste proef waren we allemaal zenuwachtig. De tweede proef ging super en dat werd beloond met een dikke winstpunt!!!
Mijn pony (1.52 ) is Z1+1 tussen de paarden! Wie had dat gedacht na alle ellende met haar blessure en de voorspelling van de dierenarts!
Ik ben supertrots op mijn pony en natuurlijk op mijn super bijrijdster die al jaren op Donya rijdt.
We moeten bekijken tot hoe ver t nog gaat. Als Donya aan geeft dat zij het niet meer trekt, stoppen we ermee en gaat ze lekker voor de wagen en recreatief in het bos.

Ten slotte: Koninginnedag 2012 was Donya ook in style natuurlijk
