Geplaatst Zo begonnen we 2012:
Vooruit spoelen naar eind april, ik zag op bokt een oproep staan. Hulp gezocht voor een paardenrusthuis in de Belgische Ardennen. Ik had een rust jaar en besloot te reageren. Alles ging heel snel en 27 April ben ik richting België gegaan, het beviel dus toen is Nikita 2 mei die kant op gegaan.
We zaten midden in de natuur dus perfect voor buitenritten.
Nikita had het ook prima naar haar zin, elke dag op gras voor 4,5 maand. Dat had ze thuis niet gehad. En doordat ze aan huis stond kon ik goed bepalen wat ze te eten kreeg en wanneer, hierdoor zat ze eindelijk eens op een mooi gewicht.
Dit is eind juni
Halverwege Juli ben ik naar huis gegaan omdat mijn vader 50 werd. Zondag nacht werd ik opgebeld dat het erg slecht met Nikita ging, ze had koliek. Dierenarts erbij en helaas werd het niet beter. Ze moest naar de kliniek in Luik. Ik heb me nog nooit zo beroerd gevoeld, die paar uur afstand lijken dan erg enorm. Ik werd goed op de hoogte gehouden. En om 5 uur ’s ochtend kwam het telefoontje dat ze gelukkig niet de operatietafel op moest.
Toen ik maandag wakker werd kreeg ik te horen dat ze goed de nacht was door gekomen. Ik ben maandag nog thuis gebleven, tegen de tijd dat ik er zou zijn waren de bezoekuren al voorbij. Dinsdag werd ik op Maastricht opgehaald en zijn we gelijk doorgereden naar Luik. Ze stond er goed bij en hinnikte toen ze me zag.
Woensdag mochten we der alweer ophalen, ze deed het zo goed. Ze was helemaal weer de oude en gedroeg zich alsof er niks was gebeurd.
In de maand Augustus ben ik op vakantie geweest, Nikita mocht in België blijven. Ik was doodsbang dat het terug zo komen, gelukkig niet. Begin September ben ik nog 10 dagen heen geweest en toen 11 September naar huis en de 14e zou ik met mijn ouders Nikita gaan halen. Onze tijd in België zat erop. Helaas werd ik de 12e gebeld dat Nikita weer koliek had, niet zo erg als de vorige keer maar toch. Dierenarts erbij, die had haar maar een spuit gegeven. Gelukkig was dat genoeg.
Toen ik de 14e aankwam zag ze er prima uit.
Hier nog even een laatste keer naar buiten met der vriendjes
Op naar huis
Sinds ze weer hier staat heeft ze gelukkig geen last gehad van koliek en maar hopen dat dat zo blijft en dat ik nog jaren van der kan genieten!
