Afgelopen vrijdag ben ik weer eens wezen kijken bij een nieuw paard om te gaan bijrijden. Het was een vijfjarige ruin en hij zou de basis beheersen. Hij stond op een pensionstal in mijn buurt met binnen en buiten bak dus dat sprak mij allemaal wel aan. Daarom ben ik daar vrijdag heen gegaan om eens een kijkje te nemen en te gaan rijden. Het leek leuk te klikken tussen mij en de eigenaar dus stapte ik er naar even longeren op. Al gauw kwam ik erachter dat het stuur nog niet super bevestigd was. Maar ben wel wat gewend dus daar gewoon doorheen gereden en mee geoefend. Alleen ging het met de galop fout. Hij schrok en schoot ervandoor. Ik had niks meer te zeggen en het zadel begon ook nog scheef te zakken. Daarom besloten me maar te laten vallen want het leek er niet op dat hij nog ging stoppen.
In eerste instantie leek het mee te vallen. Een beetje hoofdpijn ondanks mijn cap maar dat is nog niet zo erg. Paar blauwe plekken maar daar valt ook mee te leven.
Alleen werd de pijn in het weekend alleen maar erger. We dachten aan een hersenschudding. Nou ja dan maar even rust houden en maandag weer gaan werken. Wat me niet meeviel (ik werk in de zorg). Dinsdag maar een bezoekje gebracht aan de dokter die constanteerde dat mijn rug niet was gebroken en ik geen whiplash (als ik het goed schrijf) had. Even dacht ik huh maar zou het zo iets ergs kunnen zijn geweest? Het bleek dat mijn spieren in de nek en rug helemaal vast zaten. Ik kreeg pijnstillers mee maar die sloegen niet aan. De pijn werd erger. Daarom weer naar de dokter gebeld en zware spierverslappers meegekregen. En ja nu wordt het iets beter. De hoofdpijn gaat weg. (spieren van mijn nek die mijn hoofdspieren laten verkrampen) Nog wel erg veel last van mijn rug spieren maar dat zal ook minder worden door de spierverslappers en pijnstillers.
Maar nu is er wel een groot risico aanwezig dat als ik nog een keer val ik er wel wat ergs aan over houdt. Daarom heb ik toch het drastische besluit genomen geen bijrijd of eigen paard meer te nemen voor de echte sport of recreatie. Het risico is te groot en veel paarden zijn toch niet zo lief en braaf als de eigenaren vaak beweren. Logisch ook met een vreemde ruiter op je rug.
Inmiddels heb ik besloten helemaal te stoppen met paardrijden. Ik ben gewoon te bang voor echt letsel als ik nog een keer val omdat ik daar wel gevoelig voor ben. En omdat ik weet dat het risico zo groot is zou het jammer zijn dat ik er toch wat aan over houdt.
Dus ik stop helemaal met de paardensport, tenzij me wordt gevraagd op totilas te rijden.
hahah.Omdat we thuis alle ruimte hebben om een paard te stallen, ik heb jarenlang een eigen paard gehad, het was ook de bedoeling er een weer te kopen, hebben we besloten wel weer een knoldier te kopen maar dan geen sportpaard maar een fokpaard.
We wilden sowieso graag een merrie met papier omdat ik ook ben geintresseerd in fokken en afstammeling etc. hebben we dus besloten langzaamaan een keer uit te kijken naar iets heel anders namelijk een fokmerrie. Dan natuurlijk niet zomaar een papierloos dier voor broodfok maar gewoon hobbymatig een leuk paard met papier en mogelijkheden. Maar dat is een jarenplan. In ieder geval kan ik dan nog wel wat met de paarden doen. En ik hoop ook ooit nog de ORUN cursus te gaan volgen. Ik geef al les maar misschien dat ik dit zo een beetje kan gaan uitbreiden. Het is me altijd goed bevallen.Gelukkig nog volop mogelijkheden in de paarden. Maar helaas niet meer erop. En dat zal nog wel eens flink gaan kriebelen.

) dus die zou me daar evt. vast meer over kunnen vertellen. Lijkt me heel mooi om me daar op te focussen en goede fokproducten te leveren puur voor de hobby. Dan heb ik toch een paard maar dan zonder het rijden.
Een ongeluk zit in een klein hoekje. Dat besef je je dan wel weer. Ik weet ook nog niet precies wat mijn spieren nu gaan doen. Eerst hopen op genezing. Door zware spierverslappers is de pijn in mijn nek en hoofd minder maar in de onderrug valt het nog niet mee. 
