Geplaatst Mijn koppige maar o zo lieve merrie. Vier jaar lang heb ik lief en leed met haar gedeeld, we hebben ontzettend mooie momenten gehad maar ook hele verdrietige/minder mooie momenten.
Op stal is ze mijn allerbeste vriendin tegen wie ik mijn diepste geheimen vertel maar met rijden is ze helaas erg vaak mijn "vijand", dan klikt het gewoon simpelweg niet. En ja, hoe hard het ook is een paard heb je (ik teminste) niet om alleen mee te kunnen kroelen, daar is het gewoon simpelweg te duur voor.
Hoe pijn het ook doet, ik weet dat het beter is voor mij en haar. Voor mij omdat ik dan weer met plezier kan rijden maar vooral voor haar omdat ze dan een baasje krijgt die niet zoveel van haar verwacht waaraan ze niet kan voldoen.
Phoe..ik moet nog niet denken aan het moment morgen dat ze in de trailer moet, weg van haar o zo vertrouwde plekje, ik wordt gek als ik eraan denk. Maar diep in mijn hart weet ik dat het beter is.
Meisje het gaat je goed, bedankt voor al je knuffels en geduld als ik weer wat te vertellen had, ik hoop dat we elkaar nog eens tegenkomen..
