Geplaatst Januari.
Ondanks de sneeuw heb ik toch nog redelijk veel buiten kunnen rijden. De sneeuw gaven zowel Lady als ik niets om, pas als het overdag begon te dooien werd het rottig. Het mooiste ritje deze maand was toch wel in volle galop over het fietspad, voor een keer kon dat.
http://www.mijnalbum.nl/GroteFoto-BTCH4NMF.jpg
De verse sneeuwlaag was dik genoeg. Ook Henk en Kyra werden geregeld uit het land geplukt voor een winterse fotosessie.
http://www.mijnalbum.nl/GroteFoto-CXUWPZCP.jpg
http://www.mijnalbum.nl/GroteFoto-QIEBDHZX.jpg
30 Januari hebben de drie Tinkers even met zijn allen in de bak gestaan, hieruit is een van de dierbaarste foto’s die ik ooit heb gemaakt voort gekomen, mijn drie Tinkers, mijn droom die uit kwam.
Februari.
Om een of andere reden is geen enkele foto uit deze maand door mijn strenge selectie gekomen. Het leven ging zijn gangetje, over het algemeen niet zo happy, maar met de Tinkers, en dan met name Lady, als lichtpuntje, voelde ik me toch redelijk goed. Elke week weer keek ik uit naar de momenten die ik bij hun mocht slijten.
Maart.
Doordat ik in de winter de ritjes niet echt lang en intensief kon maken, en het verder vrij rustig had heb ik onwijs veel met Lady getut, en in combi met het buitenrijden wierp dat zijn vruchten af. Lady en ik werden een team, maatjes, vriendinnen. De heide op en alleen denken aan ons samen, dat deed ik het liefste, dat was puur geluk. Elke keer genoot ik volop, ergens in mijn achterhoofd houdend dat elke keer de laatste kon zijn. (Paps en Mams hadden mij immers strikt verboden nog ook maar iets met paarden te doen).
http://www.mijnalbum.nl/GroteFoto-SPI4W4BL.jpg
April.
Het begin van deze maand ging een vriendin, gewapend met camera, mee met mij en Lady de heide op. Ik heb ontelbaar reactie's gehad op de onderstaande foto. En ik moet zeggen, hij beeld precies uit hoe het was, pure vrijheid en teamgevoel. Lady en ik was samen een geworden, we wisten wat we aan elkaar hadden, vertrouwden elkaar, zoals ik met haar om kon gaan zal ik niet snel nog eens met een paard hebben.
Ondertussen Kyra veranderde van een pluizebolletje langzaam weer in een paard, en lopen dat ze kon, woow, geweldig, daar kon paps (Garish vd Vrijheidshoeve) haast nog wat van leren.
http://www.mijnalbum.nl/GroteFoto-XJITWA4J.jpg
De eigenaar van Lady was een fanatiek menner, en Lady was dan ook al jaren voor de kar beleerd, al werd er nauwelijks meer wat mee gedaan. Wat is er nou mooier dan met je "eigen" paard leren mennen op de heide? Dus deze maand samen met de eigenaar Lady ook maar weer eens ingespannen, wat we beiden voor de afwisseling zo nu en dan wel leuk vonden.
http://www.mijnalbum.nl/GroteFoto-VWU3SWXW.jpg
Op een zonnige dag heeft mijn zusje wat foto's van mij en Lady in de bak gemaakt. En er is maar een ding wat Lady niet wauw, en dat was fatsoenlijk een kusje geven, na twee keer een tand door mn lip heb ik het toch maar eens met dochterlief geprobeerd. En die bleek dat wel goed te vinden, terwijl ze verder zo losgeslagen en wild als een mustang was liet ze dit dan wel toe? Viel weinig van Kyra te begrijpen, pff... Gewoon lekker laten lopen, wie weet kwam er ooit nog eens een verzorgster voor dacht ik...
Mei.
De maand begon geweldig. Het weer was goed, en de heide werd vollop benut. En niet alleen de heide, maar ook het aangrensende bos. Hoe langer Lady en ik er samen op uit trokken, hoe leuker het was.
En ze bleek ook nog eens te kunnen springen, de 80 cm was een eitje. Een ding wist ik zeker, dit paardje wilde ik niet meer kwijt.
http://www.mijnalbum.nl/GroteFoto-CYAWDBCY.jpg
Helaas ging het thuis inmiddels zo slecht dat er serieuze plannen waren om in de zomer naar Assen te verhuizen. Dat zou betekenen 45 min enkele reis naar Lady, maar ach, dat had ik er wel voor over. Niemand of niets dat ons stuk kreeg. Deze maand verhuisden de volwassen paarden van de eigenaar naar de weide bij huis, waar Henk en Kyra het hele jaar hadden gelopen. Henk en Kyra moesten uit elkaar, het ging niet meer, de hengst begon te weten wat hij kon met zijn stelsel en dacht wel even te oefenen op zijn zusje van nog geen jaar oud. Dus Kyra mocht weer terug bij mams en haar vriendinnen. Geweldig vond ik dat, twee Tinkermerries in een kudde. Helaas was Kyra nogal verwilderd omdat ze vrijwel niet in de hand was geweest. Haar aanhalen in het land was dan ook erg moeilijk, waardoor mijn interesse in haar niet groot was, ik had immers Lady. Tot de laatste woensdag in mei, ik ging 's avonds Lady rijden. Toen ik kwam lag Kyra in de wei, wat ik wel een mooie gelegenheid vond voor wat foto's. Dus voorzichtig sloop ik dichterbij, en Kyra keek alleen geinteresseerd op, maar bleef gewoon liggen. Dus ben ik er maar bij gaan zitten, heerlijk kroelen, en dat met een dier wat eerder haast niet zonder gevecht in de hand te krijgen was, waar die omslag vandaan kwam kan ik nog steeds niet begrijpen. Samen hebben we in de avondzon al kroelend liggen kijken naar Lady die een eindje verderop stond te grazen. Die avond heb ik voor mezelf besloten er met Kyra ook voor te gaan, voorzichtig aan opbouwen, en wie weet kon ik haar dan van de zomer als handpaard met Lady mee de heide opnemen.
http://www.mijnalbum.nl/GroteFoto-ZZJVHDEN.jpg
Die dag erna heb ik de dames samen binnen gehaald om te poetsen en te tutten, en weldra, na een kwartiertje ontspande Kyra en leek ze enigzins te genieten van de aandacht. Ik besloot een klein stukje te gaan wandelen met de dames, Lady was zo braaf, dus ik dacht dat Kyra ook wel rustig zou blijven, en zo kon ik mooi peilen of de combi als handpaard mogelijk zou zijn. Helaas, ik had het mis, en ik had best wel moeite beide dames buiten de akkers te houden. Tot we bijna thuis waren, toen leken de meiden eindelijk rustig te worden, en al met al had Kyra het best netjes gedaan voor de eerste keer. Zaterdag 29 mei, een mooie zonnige dag. Ik moest 's middags werken en besloot daarvoor een klein ritje te doen met Lady, het rondje wat we minstens drie keer per week reden, klein stukje galop over de heide, en draf over het fietspad, om vervolgens langs de camping naar huis te stappen. Net als anders was ze heerlijk vrolijk en voorwaarts en genoten we vollop.
http://www.mijnalbum.nl/GroteFoto-TNWKMERK.jpg
De volgende dag had ik een sms'je van de eigenaar. Of ik nog naar stal kwam vandaag, hij had een niet zo'n leuke mededeling voor mij. Om onverklaarbare reden schoot ik enorm in de stress, trillend ben ik thuis gekomen, gelijk door naar boven en msn aan of de eigenaar online was, die kant op fietsen was geen optie meer die dag. Ook in Hk topics op bokt vertelde ik dat het niet pluis voelde, waarna ik goed gerust gesteld werd dat het vanalles kon zijn, en dat het heus niet ernstig was. Na bijna een uur kwam eindelijk de eigenaar online, en bleek dus dat mijn gevoel juist was. Erger dan dit had het niet kunnen zijn, Lady was afgelopen nacht overleden. Rond acht uur 's avonds begon zij koliekverschijnselen te vertonen, en rond half twaalf is zij gestorven. Op dat moment ging er alles en niet door mij heen, zij was waarvoor ik leefde, waarvoor ik door zette, waaruit ik de kracht haalde, en nu was ze er niet meer. Dat kon niet, dat mocht niet, nee, ik droomde, nee ik droomde niet, dit was een nachtmerrie. Helaas wel een nachtmerrie die werkelijkheid was, wakker worden zou ik niet.
De volgende dag heb ik afscheid genomen van Lady, niet wetend wat ik met dit alles aan moest. Een ding was me gelijk duidelijk, haar kinderen, Henk en Kyra liet ik niet gaan. Ondanks dat het paard waar ik zo zielsveel om gaf en waar ik samen een mee was niet meer leefde, zou ik niet weg gaan van de plek wat zij meer dan 10 jaar als haar thuis heeft gevoeld.
Henk was een superlieve en makkelijke jonge hengst, was met iedereen vriendjes, zowel mens als dier, heeft tot op de dag van vandaag nog nooit geslagen oid, een paard uit duizenden. Maar ik had er, misschien juist daarom, geen klik mee. Om zo af en toe in de hand te hebben was hij leuk, maar als vast paardje zou hij het voor mij niet worden. Kyra daarintegen, daar zag ik wel wat in, het was een merrie, jong, dus volledig naar eigen hand te zetten, met een enorme uitdaging, en het belangrijkste, we hadden vriendschap gesloten onder het wakend oog van Lady drie dagen eerder...
[IM] ღ Lady, mijn droom, mijn steun, mijn alles is er niet meer.
Juni.
Ondanks dat het zomer werd was ik niet happy, het paard waarmee ik zoveel plannen had was er niet meer. Gelukkig kon Kyra mij een beetje opvrolijken, zo goed als dat het met haar ging was onvoorstelbaar. Omdat ik inmiddels niet meer naar school ging was ik er bijna iedere dag, en met de dag zag ik Kyra groeien, haar wantrouwen verdween en ze begon de aandacht leuk te vinden. In de bak ging ze vaak helemaal los, geweldig voor mij om te oefenen met actiefoto's. Ik weet nog de keer dat de eigenaar vertelde dat Kyra ontsnapt was uit dr stal. Geen gras eten op het gazon, nee rondjes lopen in de bak, dat was wat ze deed.
http://www.mijnalbum.nl/GroteFoto-8QVDVE6Y.jpg
Langzaam maar zeker groeide ook het vertrouwen buiten de bak, en dan bedoel ik niet het borstelen, maar het wandelen. Ik miste de heide verschrikkelijk, maar zonder paard op de heide vond ik niets, dus dan Kyra maar meenemen, en dat ging onwijs goed! Zo moeilijk als dat ze die donderdag met Lady deed, zo makkelijk was ze nu, het enige waar ze bang van was was caravans, maar ach, dat groeide er met de jaren wel uit.
Maar ook het rijden miste ik, daarom ging ik voorzichtig kijken of het mogelijk was met een ander paardje de heide op te gaan. Ik werd getipt over een Haflingerruin, Wesley. Een paar keer ben ik met hem naar buiten geweest, maar het wou niet, ik kon niet zo kort naar Lady's dood al met een nieuw paardje uit rijden gaan.
Met oog op mijn verhuizing in Assen ging ik in die omgeving voorzichtig kijken naar een bijrijdpaardje. Ik leefde voor de paarden, wat zou ik zonder moeten? Via veel omwegen is het me uiteindelijk gelukt bijrijdster te mogen worden van Chico, een vrij grote en forse Tinkerruin, woow, wat was ik verkocht toen ik hem voor het eerst zag. Ik wist, deze kans kreeg ik geen tweede keer, dus ik ben er maar voor gegaan. Tot mijn verhuizing in augustus zou ik 1 a 2 keer in de week richting Assen reizen om alvast een beetje met hem bezig te gaan.
http://www.mijnalbum.nl/GroteFoto-THMCF4Z8.jpg
Zoals ik wel vaker deed als ik me verveelde zat ik op een avond aan het einde van deze maand eens op marktplaats het Tinkeraanbod te bekijken toen ik een advertentie tegen kwam van een jonge Tinkermerrie op fietsafstand van mijn huis. En natuurlijk wou ik geen paardje kopen, maar ik was verliefd op de foto van mams, en paps mocht er ook best wezen. Na lang twijfelen heb ik die avond uiteindelijk toch een mailtje gestuurd met de vraag of ze nog een extra paar handen konden gebruiken, en dan niet eens persee om te rijden, maar ook om gewoon lekker te tutten, want ook dat miste ik vreselijk. Ik wou op welke manier dan ook actief blijven binnen de Tinkerwereld, en dit zou een optie kunnen zijn. Tijdens de eerste WK wedstrijd van Nederland ben ik wezen kijken, meer dan een uur lang hebben we zitten praten en kletsen over Tinkers en Shires, waar ze er ook een aantal van hadden lopen. Ondanks dat de paarden niet meer een aaitje hebben gehad en ik normaal helemaal niet zo op mijn gemak ben met mensen klikte dit gewoon. De hele sfeer en alles voelde onwijs goed, dus is besloten dat ik zeker vaker mocht komen, zolang het goed ging. Ik was onwijs blij, ondanks dat ik over twee maanden, na mijn verhuizing, alweer afscheid zou moeten nemen was ik voor nu vrij van verveling en gepieker en kon ik weer met de Tinkers bezig, zonder bang te zijn Kyra te overvragen. Zij kwam altijd op nummer een, maar ze was nog een veulen, en moest dus vooral groeien, lichamelijk maar vooral ook geestelijk, dus het was niet eerlijk haar dagelijks op sleeptouw te nemen. En ze was me te kostbaar om er ook maar iets aan te verknoeien.
http://www.mijnalbum.nl/GroteFoto-NPTMEQN8.jpg
Juli.
Kyra en ik groeiden, we gingen graag samen op pad, ondanks het intense verdriet en de vele tranen die ik daar op de heide om Lady heb gelaten, genoot ik met volle teugen van de jonge merrie die zo puur de wereld in keek.
http://www.mijnalbum.nl/GroteFoto-4TOKHGZN.jpg
24 juli zijn we samen naar de keuring geweest. Kyra behaalde een hoge tweede premie. Ik baalde stiekem dat we geen eerste premie hadden, want ik wist dat Kyra het best kon. Maar ik wou graag zelf voorbrengen, en door gebrek aan ervaring kreeg ik het niet voor elkaar haar haar gangen goed te laten zien. Maar ach, volgend jaar weer een kans, en Kyra en ik waren weer een ervaring rijker. Helemaal alleen in de vrachtwagen, en dan tussen allemaal vreemde paarden, en veel drukte om haar heen. En ze was zo braaf, wat een geweldig dier!
Augustus.
De maand van de verhuizing, per augustus woonde ik in Assen. Mijn aandacht ging voornamelijk uit naar Chico, welke in tegen stelling tot Lady, erg leuk te rijden was in de bak. Naast Chico mocht ik ook met Mardjer, een jonge Tinker van Gulliver aan de slag. Mardjer was een onwijs lief dier, maar liever lui dan moe, en dat liet hij duidelijk merken. Als ik met hem verder zou gaan zou ik geen tijd meer voor Chico over houden, en dat had ik niet voor hem over, dus ben ik al vrij snel weer gestopt met Mardjer, en bleef het bij knuffelen in de wei. Met Chico had ik des te meer plezier. Buiten rijden kwam helaas pas later in de maand voor het eerst voor, maar in de bak vermaakte we ons prima, dressuur was leuk, maar springen deden Chico en ik beiden nog veel liever, en door zijn enthousiame ging hij er echt zijn best voor doen, en konden we redelijk soepel over de hindernissen komen.
http://www.mijnalbum.nl/GroteFoto-LHPD4AX7.jpg
Maar ook Kyra vergat ik niet, nog steeds stond zij met vlag en wimpel bovenaan, wat ik voor haar voel is van onbeschrijflijke waarde.
http://www.mijnalbum.nl/GroteFoto-WO8O7MY7.jpg
Ondanks mijn verhuizing kon ik geen afscheid nemen van Devonwood, het was te leuk en er was teveel te leren. Dus zolang ik vakantie had bleef ik daar gewoon komen. Een van de mooiste momenten daar was de keer dat ik op de Shirehengst Connor mocht zitten, geweldig, zo groot en breed, en zo braaf. De big smile was de volgende dagen niet meer van mijn gezich te poetsen.
http://www.mijnalbum.nl/GroteFoto-E6ENIKSD.jpg
September.
De school begon weer, dit zou dus het einde van Devonwood betekenen. Maar ik kon het niet, volgens mij was ik redelijk verslaafd. Hoe ik het deed weet ik niet, maar ik wist zowel Chico te rijden als meerdere malen per week op de fokkerij te zijn. Al switchde ik nog wel eens van mening of ik beter wel of niet op een dag per week kon houden. 12 september zijn we met de Tinkerfamilie naar de keuring geweest, mams Damita met dochter Olinda en zoon Dego. Alledrie hebben ze zich super gedragen, behalve dat Dego halverwege het voorbrengen dacht, ik heb het wel gezien, ik ga naar buiten. Waar Damita toch wel enigszins van in de stress schoot. Gelukkig kwam Dego snel weer terug en mocht hij nog een rondje draf laten zien. Helaas moest ik deze keuring ook afscheid nemen van Olinda, ze was verkocht, en zou een paar dagen later verhuizen. Tja, ik wist dat ze te koop was en op een fokkerij kan nou eenmaal niet alles blijven…
http://www.mijnalbum.nl/GroteFoto-KF6GTYHW.jpg
Een week laten was de Shirekeuring, waarbij Connor hopelijk voor het leven goedgekeurd zou worden als dekhengst. Omdat ik een week eerder al mee was geweest, en wist dat ik begin oktober ook mee zou gaan besloot ik deze keuring over te slaan, maakte ik iedereen wijs. Ik wist wel beter, dezelfde dag had de eigenaar van Kyra menkampioenschap een dorp verderop, dus ik ben met fiets en al afgereisd naar Gelderland om de hele boel eens lekker te verassen, en de dag was compleet toen Connor inderdaad goed werd gekeurd!
http://www.mijnalbum.nl/GroteFoto-EQF8QFRE.jpg
Ook Chico stond niet stil, samen met een vriendin en haar Fjord hebben we een rondje Mc Drive gedaan, een droom die ik al langere tijd had, en aangezien beide paarden onwijs mak waren, en het maar 3 km over het fietspad was was dit de ideale gelegenheid. En wat hebben wij gelachen, de paarden waren onwijs braaf, Chico vond dat hij wel met zijn hoofd door het raampje naar binnen mocht op zoek naar eten, en daarna ging hij doodleuk voor de hoofdingang staan poepen (wat ik netjes heb opgeruimd)
http://www.mijnalbum.nl/GroteFoto-TGK886MC.jpg
Kyra was ondertussen van klein ontpopt tot een heuze dame, en wat voor een, ik was niet verliefd op haar innerlijk, maar haar uiterlijk mag er ook zeker zijn!
http://www.mijnalbum.nl/GroteFoto-MGLE7ERK.jpg
Elke keer dat ik haar naar stal haalde bleven zij en Henk heen en weer hinniken. Dat in combinatie met de nieuwsgierigheid hoe groot de broer en zus nu waren besloot mij op een dag om ze weer eens naast elkaar te zetten, althans poging tot, het bleef hengst en merrie. Binnen ging het goed, dus dan maar buiten samen een een ring voor wat foto’s. Even voor het totaalplaatje, Kyra is 1m47 en Henk 1m44.
http://www.mijnalbum.nl/GroteFoto-SXPR6AFH.jpg
Ook de band tussen mij en Kyra bleef goed, ik kon er alles mee. Wanneer ik ging wandelen op de heide had ik dat touw niet eens meer nodig, die hing dan ook vaker om mijn nek dan aan het halster.
http://www.mijnalbum.nl/GroteFoto-R7YOCDYY.jpg
Oktober.
2 Oktober was de Tinkerkeuring in Lunteren, waar we met de merrie Charmian heen gingen. Charmian was het jaar daarvoor Nederlands Kampioen geworden, maar vanwege haar leeftijd nog niet als model opgenomen, dus vandaag werd zij opnieuw gekeurd en eventueel bekroond als model. En ook dit lukte! Charmian is dus een van de Tinkers zoals het stamboek deze graag ziet.
http://www.mijnalbum.nl/GroteFoto-V4A7IYCO.jpg
Helaas bleek het toch wel erg druk te zijn om Chico, Devonwood, Kyra en dan ook nog school en wek allemaal in een week te proppen. Ondanks dat Chico het dichste bij stond besloot ik hem op te geven, de klik zoals ik die op de fokkerij had kon hij niet aan tippen.
Wel kwam er een ander paardje terug voor Chico, Fayah, een tinkerveulentje, ik werd verliefd op haar uiterlijk, maar ze veroverde mij met haar innerlijk, zo klein als ze was, zo groot was haar wil, en dat zag ik als een enorme uitdaging. Dus in plaats van drie keer per week Chico had ik nu een keer per week Fayah, waar ik superblij mee was! Zo verdween ik niet helemaal van stal en had ik een nieuwe uitdaging.
http://www.mijnalbum.nl/GroteFoto-LUQOBWWT.jpg
En natuurlijk werd ook Kyra niet vergeten. Door haar wist ik waarvoor ik alles deed. Ondanks het dagelijkse gemis van Lady voelde het fantastisch wanneer ik bij het land aan kwam en Kyra me daar net zo op stond te wachten als Lady een half jaar daarvoor.
Aan het einde van de maand begon Kyra steeds meer vorm te krijgen, van jaarling veranderde ze in een jonge Tinker. Het is geweldig om een paardje wat je zo dierbaar is op te zien groeien tot een volwassen paardje.
http://www.mijnalbum.nl/GroteFoto-E7IWWTUM.jpg
November.
Na het stoppen met Chico reed ik dus alleen nog op de fokkerij. Omdat de werktijden van de eigenaresse en van mij vaak niet aansloten, en de reistijd toch wel aardig groot was bleek dit in praktijd maar 1 a 2 keer mogelijk te zijn. En ik miste het toch wel om 4 a 5 keer per week op t paard te zitten, dus ik ging voorzichtig kijken naar een bijrijdpaardje in omgeving Assen. Ik vond Myra, een Haflinger op een fokkerij, met deze merrie heb ik een aantal weken les gereden, ik wou graag dressuurmatig wat bijleren, met oog op Kyra die ik graag zelf zou willen inrijden en door rijden als die tijd gekomen is.
Bij Devonwood sloot ik vriendschap met Branagh, de Tinkerhengst. Altijd was deze heer wel leuk, maar zijn manier van lopen in de bak (helemaal niet dus) schrikte mij af. Buiten was echter erg leuk (over lol met je knol gesproken) en enthousiast, onwijs gaaf dus!
http://www.mijnalbum.nl/GroteFoto-4MSSONWK.jpg
Maar een paar weken nadat ik Myra had gevonden op internet kwam er een Tinkermerrie te koop, voor een niet al te hoog bedrag, die ik toch wel erg leuk vond. De twijfel was groot, was ik toe aan een eigen paardje? Trok ik dat financieel gezien? Had ik voldoende tijd wanneer ik de rest, behalve Kyra, op zou zeggen? Ja, waarschijnlijk zou dat wel willen. Maar wat over anderhalf jaar, als Kyra oud genoeg was om mee bezig te gaan, zou deze merrie dan weer weg moeten? Dat gunde ik dat diertje niet, maar eigenlijk was ik het bijrijden, en het rekening houden met wensen en verwachtingen van anderen wel zat aan het worden. Devonwood was leuk, maar voor de rest leek niets te voldoen aan wat ik zocht. Dus ik ging rondkijken naar lease-paarden, maarja, het moest een Tinker zijn, en de kans dat ik die zou vinden was nogal klein. Totdat ik stuitte op een advertentie met als titel “LIEVE TINKER te koop of berijdster gezocht”, locatie ongeveer 20 km bij mij vandaan.
http://www.mijnalbum.nl/GroteFoto-SQZBOE7Y.jpg
Ik ben toen toch maar eens gaan informeren of de tussenweg, leasen geen optie was. Dit was zeker wel een optie, dus maar eens een afspraak gemaakt om te gaan kijken. Nadat ik er wel uit was dat de klik met het paard en zeker wel kon komen, en het papierwerk geregeld was, was het duidelijk, vanaf december zou ik zo goed als een eigen Tinker hebben. Ik heb twee keer bij de eigenaresse op hem gereden, om zeker te weten dat dit goed zou gaan. Thigor was immers pas vier maanden onder het zadel. Maar hij deed het super! Wat een beweging heeft dat dier van zichzelf, geweldig! Zelfs het begon van het rond en over de rug ontspannen begon hij al te snappen!
http://www.mijnalbum.nl/GroteFoto-34KT4PTW.jpg
http://www.mijnalbum.nl/GroteFoto-CJ6J47KX.jpg
En Kyra, tja, die groeide en groeide, elke keer dat ik dr zag leek ze mooier te zijn geworden, en liever, en perfecter….
Kortom, nog steeds was zij mijn grote nummer 1!
http://www.mijnalbum.nl/GroteFoto-EIG3EDJK.jpg
December.
Thigor is inmiddels gearriveerd, en het is super! Hij is lief, sociaal en werkwillig, helemaal top! Het verdriet van Lady is er nog elke dag, maar door Thigor heb ik het idee dat ik weer dagelijks me kan richten op een paardje, en heb ik de uitdaging om een band op te bouwen, alles eruit te halen wat erin zit. Door hem durf ik plannen te maken voor volgend jaar, keuringen, sokkenwasrit, Tinkerdagen, op trektocht naar het Dwingelderveld, en misschien zelfs onderlinge wedstrijdjes.
http://www.mijnalbum.nl/GroteFoto-7J8TDI6C.jpg
Vorige week ben ik voor het eerst met hem naar buiten geweest, en dat was super, volgens mij is de smile die ik daaraan over heb gehouden nog steeds niet verdwenen.
Ik kan niet wachten tot de dooi intreedt, alhoewel, deze witte wereld heeft ook wel iets. Een gevoel van warmte, rust en vrede. Zoals ik me voelde als ik met Lady in de witte wereld over het fietspad galoppeerde aan het begin van het jaar.
http://www.mijnalbum.nl/GroteFoto-B3ZO4AH6.jpg
http://www.mijnalbum.nl/GroteFoto-C3YTX7SU.jpg
Ondanks dat ik zeven dagen per week bij Thigor ben is Kyra niet vergeten, nog steeds is zij nummer een en hoop ik haar nog verder op te zien groeien, en dat onze band mee groeit.
http://www.mijnalbum.nl/GroteFoto-4QEQIS6B.jpg
Pas stond Kyra mij precies op te wachten zoals Lady dat ook deed wanneer ik even weg liep bij de bak, enerzijds beangstigde me dat, maar aan de andere kant voelde het ook wel prettig. Toen ik de foto’s later naast elkaar legde viel me een heleboel op, maar vooral de hoogte van de dames. Lady was 1m50, Kyra is momenteel 1m48. Maar Kyra staat veel hoger op de benen, logisch, het is een jaarling. Maar ik vind het geweldig, de kans dat zij zeker 5 cm groter wordt dan haar moeder zit er dik in, en daar ben ik met mijn 1m77 erg blij mee!
Met Thigor, Kyra, werk en school heb ik het behoorlijk druk, en ik twijfel er dan ook hard over toch maar te stoppen bij Devonwood. Momenteel kan ik dat nog niet, ik ben zoveel om alles en iedereen daar gaan geven, dat kan ik niet zomaa achter laten. Al is het afscheid nemen niet helemaal ter vermijden, inmiddels is ook Dego, de zoon van Damita en Branagh verkocht, na een paar weken samen met grote vriendin Alli te hebben gestaan gaat ook hij binnenkort naar zijn nieuwe baasje.
http://www.mijnalbum.nl/GroteFoto-VGKWOZHA.jpg
Voorlopig kan ik geen uren trainen of buiten rijden met Thigor, en ook met Kyra de heide op is wel erg koud, dus voor nu is het genoeg als ik om de week naar Kyra en Devonwood ga, en hoe we dat naar de winter doen zien we dan wel weer. Officeel is deze namelijk nog niet eens begonnen….
Alleen al aan de lengte van dit topic te zien was het een zeer bewogen jaar, het begon zeer mooi, met mijn ultieme droompaardje. Maar het eindigde ook weer mooi, met Thigor, een nieuwe start waar ik een toekomst mee kan hebben. Het intense verdriet om Lady zal ik met me mee dragen, elke dag kan ik aan haar denken met een lach, maar ook het gemis van haar voelen als een brok, zo erg dat nu stiekem de tranen best wel hard omlaag rollen. Maar dat geeft niet, ik heb de kans gehad om het gevoel van intens geluk mee te maken, en die herinnering neemt niemand meer af. Ik kan onwijs boos zijn omdat er geen DA bij Lady is geweest, maar wat heb ik er aan? Lady krijg ik er niet mee terug, en Kyra wil ik niet verliezen door een ruzie met de eigenaar. Net als ik het hij het beste met Lady voort.
Voor komend jaar heb ik genoeg plannen, Thigor en ik gaan niet alleen samen heel veel lol hebben, maar ook veel dingen ondernemen. En ook Kyra moet eraan geloven, mee naar de keuring, dat sowieso. Van de zomer wil ik haar langzaam voor de kar gaan beleren en dan lekker met haar er op uit. En zoals ik vanmiddag zei toen ik in de stal even op de rug van Damita zat, over een jaar kan ik zo bij Kyra zitten, wat lijkt me dat een machtig gevoel, haast te mooi om waar te zijn…..
