Geplaatst 
Mijn lieve schattige bonte mini merrie veulentje die 13 mei 1 jaar word,is haar grenzen aan het aftasten volgens mij.
.Ze staat nu het weer beter is,lekker 24 uur per dag buiten met haar vriendje.(wel mogelijkheid tot schuilen in een grote schuur).
Maar ze lijkt haar manieren compleet vergeten
Waar ik eerder nog dacht dat ze gewoon wat schuw was....blijkt het nu een donderstraal eerste klas te zijn!
Die me graag in de weg loopt,niet schuwt om naar me te bokken(dacht dat we die fase hadden afgesloten?),en toen ik laatst haar vriendje stond te borstelen...besloot ze eens te kijken of mijn billen eetbaar waren!
(Heb wel even duidelijk gemaakt dat als ik auw heb,zij ook auw krijgt) .De grote paarden moeten door hun stukje,om naar het land te komen wat achterin ligt.....en jahoor,natuurlijk besloten de twee doerakken om eens gezellig in volle vaart achter hun grote soortgenoten aan te gaan.(terwijl ik,half hijgend aan het hek hing.....owww mijn kleine mini`s tussen die grote bakbeesten...).
Stopte mijn ruintje na een galopje,gelijk bij de eerst beste groene plukje(hij was ook gewend om vroeger samen met de grote te staan).....Maar mijn merrie veulen daarintegen....?
Trok zich niets aan van de grote paarden,en kwam er eentje te dicht in haar buurt of was niet vriendelijk...hoppa terugbokken!
Terwijl ik met klotsende oksels stond te kijken(tja,ze zal maar een opvoedkundige trap krijgen,die verkeerd afloopt...)had het dametje de grootste lol,met door het land sjezen.
Op een gegeven moment keek de oude draver me aan(leider van de kudde) met een blik van....je verwacht toch hopelijk niet dat ik dat springding ga opvoeden he?
Volgende dag ging ze uiteraard het truukje herhalen,dus wederom met de grote paarden mee naar het land,en we konden haar niet te pakken krijgen.
Tot onze stomme verbazing,leek de rest nog onder de indruk van de dag ervoor....Mevr stond als eerst bij het pak hooi wat ter aanvulling op het land aanwezig is...en de rest hield respectvol afstand
Ik vroeg me zelf al regelmatig af,wie voed nu wie op....?? En zag nu dezelfde blik in de ogen van de oude draver
Mijn lieve kleine schattige bonte veulentje blijkt dus een dominant typje te zijn,die het kaas niet van haar kleine broodje laat eten.
Voor mij dus ook een leerproces...want moet mijn aanpak dus ook enigzins gaan wijzigen en daarop inspelen.
