Wel eng hoor, rustig door de bocht en je hoort haar af en toe goed haar gewicht verdelen. Ik vind het nogal niet wat, een levend wezen vervoeren.
Terug aangekomen op het weiland was ze zielsblij en de andere pony's riepen al naar haar....ze riepen ook de hele tijd toen wij even weg waren vertelde de eigenaar van de pony's.
Vandaag zijn we naar de mange gereden in Utrecht waar ze haar allereerste ponyclubles zal krijgen, we zijn reuze benieuwd hoe ze dit gaat vinden. Deze keer ging het wat moeilijker maar...ze ging de trailer in..tja...een sneetje brood os zooooo lekker.







heeft haar te snel en te vast aangesingeld.