Geplaatst Ik durfde eerst niet verder dan de wei, maar na een paar suffe figuurtjes in de wei kreeg ik gewoon opeens zin om gek te doen
1e stukje op de openbare weg gelijk een drafje ingezet. De 2e teugels van het bit hingen een beetje onhandig te bungelen, ik dacht wat een rot dingen die hoofdstellen! Dus ik de 2e teugels in mijn linkerhand genomen samen met de andere teugel van de sidepulls. De teugels bleven wel bungelen, maar ze gleden nu niet meer weg.
Na een flink stuk draf gingen we het viaduct op, normaal is hij daar niet te houden en zet een flink draverseigen tempo in. Dus even de remmen uitproberen, hij stond binnen een halve meter stil! WOW wat zijn dat voor superdingen dacht ik meteen
Ik weer verder draven, viaduct af langs het "spookhuis". Ik dacht meteen, nu gaan we het beleven. Maar nee, ging helemaal perfect, ik hoefde nog geen eens aan de teugels te trekken. Ik meteen denken dat Cisco ziek is
Eindelijk bij het bos, ging super perfect. Ik was helemaal verbaast. Ik heb geen 1 keer moeten trekken aan de teugels, want Cisco pakt vaak het bit lekker beet en bij een beetje loslaten gaat hij er vandoor als een idioot. Ik heb 7 km aan 1 stuk zo'n beetje gedraaft in een heel rustig vlotjes tempotje zonder te moeten trekken, ik wist niet wat me overkwam. Natuurlijk geloof ik niet meteen dat het door bitloos rijden komt dat hij zich zo voorbeeldig gedroeg. Dus ik dacht, nu nog de laatste test, langs het maisveld tussen 2 weides met tikkend schrikdraad door......en reken maar, dat is de ultime uitdaging met Cisco. Steigeren, achteruit lopen, rondjes draaien, verstijven, alles kwam langs, ik heb een enorm rodeospektakel gedaan. Leuke was de toeschouwer, die vond het ontzettend interessant
Maar goed, ik kreeg het dus niet voor elkaar. Ik heb dus maar de andere teugels gepakt, flink aan het bit getrokken met achteruit lopen en echt op zn ballen gegeven met de hak van mijn voeten. Uiteindelijk (zeker dankzij het bit) en met flink benen geven ging hij er langs. Ik heb hem ontzettend beloond, klopjes en aaien in zijn nek en goed zo brave jongen.Dus hoe hij nu gaat luisteren zonder bit met spannende dingen moet ik nog gaan uitzoeken, misschien toch de zweep als extra steuntje in de rug meenemen?
Hoe dan ook, het was een geslaagde interessante rit. Bitloos heeft me dolenthousiast gemaakt en ik ga dit voorlopig herhalen tot ik eindelijk durf het bit eruit te halen. De druk op de neus lijkt mij in elk geval tijdens het rijden veel beter te werken op mijn draver dan een bit. Nu moet het ook nog een positief effect krijgen tijdens spannende dingen, zodat hij er niet vandoor peert.
Wordt vervolgt dus!
(bij mij zit het nog tussen mijn oren) 
Ik red het wel in een half jaar 
