Geplaatst Een lang verhaal, dat weer wel maar wie weet, misschien kan dit voor jou ook wel de oplossing betekenen.
Ik hoop het......
December vorig jaar, Ruby gekocht, een 5 jarige tinkermerrie van 1.45m
Ruby stond in Schiedam, is daar geboren en getogen.
Had nog nooit een trailer van binnen gezien maar ja, lopend naar huis was géén optie.
Met veel geduld Ruby op de trailer gekregen, veel koediekoediekoedie en dat soort dingen.
Hebben er ongeveer 'n half uur overgedaan maar toen stond madame.
Na een rit van ongeveer 40 minuten waren we thuis, paard onderweg niet of nauwelijks gehoord.
Echter, bij het openen van het deurtje, zag ik een paard in shock staan. Zweet kwam er in stralen uit, grote ogen en wijde neusgaten.
Nee, dit was niet goed!!
Snel die kar uit en gaan stappen.
Bijna 1,5 maand later moesten we Ruby weer vervoeren en met de eerste rit nog vers in mijn geheugen, besloot ik ruim de tijd te nemen voor het laden.
Maar wat ik ook probeerde, niet gelukt.
Paps uit zijn bed getrommeld en toen lukte het uiteindelijk wel, hebbben dat paard de trailer in gelierd
.Waren inmiddels wel 2.5 uur verder.
Later op die dag moesten we natuurlijk weer naar huis terug. Ruby is toen, min of meer, door een paar sterke mannen de kar in geduwd.
Niet de manier om een paard te laden.
Ik kan best wat hebben, heb al vele en vele jaren paarden maar dit voelde niet goed, helemáál niet goed.
Ben toen gaan googlen en ik kwam de naam Wendy Misran tegen.
Bij sommige misschien wel bekend.
Ik heb Wendy een mail gestuurd en al heel snel daarop hebben we tel. contact gehad en vervolgens een afspraak gemaakt.
Wendy is half feb bij ons gekomen.
In eerste instantie wilde Ruby niet bij de trailer in de buurt komen, gebeurde dat wel dan werd ie beloond met 1 bikskorreltje en een 'MOOI!!!!!' van Wendy.
Gelijk daarna werd Ruby dan weer terug naar achter GEVRAAGD!!, heel simpel alleen het woordje 'terug'.
Deed ie dat dan weer 1 biksie en 'MOOI!!!'.
Heel langzaam steeds een beetje dichterbij die enge klep, stapje voor stapje.
Ruub mocht alleen naar de klep als Wendy het vroeg, dus niet uit zich zelf.
Van snuffelen aan de klep, ging het naar: 1 voet op de klep.
Dan weer 'MOOI!!!!!', biksie, 'terug' en weer biksie.
Na een minuut of 10 even pauze, Ruby wegzetten om alles even te kunnen laten bezinken. Om vervolgens weer opnieuw te beginnen, net zolang tot het geleerde op de harde schijf van Ruby stond.
Per les werd dit uitgebreid, of soms ook niet, als het niet helemaal lekker liep gingen we weer terug naar de basis, 'Ga' en 'Terug'.
Al die tijd wordt er niet gesproken met stemverheffing en er wordt nergens ook maar enige vorm van druk uitgevoerd.(alleen een licht drijvende druk)
Leadrope hangt bijna in een boogje en er wordt gewerkt met een MR trainings halster.
Ruby vindt dat biksie errug lekker maar gaat nog meer voor de beloning die via mij zelf komt, ik beloon Ruby de hemel is, alléén met mijn stem!!
Ik heb mezelf, in het begin, echt wel eens afgevraagd waar ik mee bezig was hoor, vond het echt overdreven gedoe.
Als ik Wendy 'Ruby, LET OP!!' hoorde zeggen keek ik haar aan en dacht 'wat nou let op, hij kan toch wel die klep aflopen zonder dat 'let op'??
Maar Ruby ging echt opletten, als Wendy 'let op' zei, wist Ruby dat de klep overging in de weg.
Je zag dat achterbeen dan even blijven hangen, even zoeken naar het juiste plekje.
Inmiddels weet Ruby dat er meer kan gebeuren als er 'let op' gezegd wordt, een fietser, hond of wat dan ook. Let op is ook echt opletten geworden.
Het heeft lang geduurd eer Ruby in de trailer stond, het begon met héél lang maken, voorbenen op de klep en proberen in de trailer te komen met d'r neus.
Vroegen wij iets teveel.....Ruby verzette geen pas meer!!
Zo hebben we het opgebouwd en ik kan zeggen: HET IS ALLE TIJD WAARD GEWEEST!!!!!!!
Afgelopen zaterdag zijn we(Wendy was mee) voor het eerst op pad geweest met Ruby. Gelijk 1 uur in de trailer.
En het ging super!!!!
Hebben Ruub niet gehoord en nog belangrijker: Ruby was maar een klein beetje bezweet toen we aankwamen!!!!!
Een paar uur later moesten we weer naar huis en wederom géén problemen.
Ruby wilde graag de trailer weer in en dat terwijl het half uurtje daarvóór erg stressvol was voor Ruby.
Om weer wat rust in het koppie te krijgen adviseerde Wendy mij om weer even terug te gaan naar de basis, voetjes op de klep en weer terug, iets verder en weer terug. Zelfs stang en klep weer even appart gedaan.
En het hielp, Ruby wist wat de bedoeling was en ook de terugrit is prima verlopen.
Ze kwam droger uit de trailer dan dat ze er op ging!!
Conclusie: MISSIE GESLAAGD!!!
We zijn er echter nog niet helemaal.
De volgende stap is om Ruby zelf te kunnen laden, zonder dat er dus iemand bij is om stang/klep te plaatsen.
Het zal weer even wat tijd kosten maar ik weet dat ook dit weer gaat lukken, dankzij Wendy!!!!!
