Ik ben al een tijdje semiserieus bezig met grondwerk met mijn 2-jarige shet. En vandaag had ik een doorbraak. Meestal liet ik hem achter mij aanlopen, naar me toe komen, van me afsturen. Vandaag was ik eerst even met hem aan het spelen, lekker dollen door de bak heen, trainen op draf-, galop- en ho commandos. Op een gegeven moment stond hij gras te eten en ik liet hem met rust, na 5 min dacht ik laat ik hem van zn plek wegjagen. Gewoon kijken wat hij doet, ik kom op hem af met mn halstertouwtje, hij ziet me en schiet er als een haas vandoor, draait zich om komt terug, blijft op een afstandje staan totdat ik hem vertelde dat het oke was om te komen.
Ik had eigenlijk verwacht dat hij me veel meer moeite zou laten doen om hem van zn plek weg te jagen, maar wat bleek ik had er niks voor nodig. Daarna nog even spelen en toen vond ik het weer genoeg. Vergeleken met mn fjord, die ik dus echt fysiek moet dreigen met slaan puur omdat hij te lui is 
, is mn shet dus echt een eitje.
Mn fjord gaat ook echt wel voor me weg, maar die weet dat ik hem toch geen pijn zal doen dus die gaat op zn dooie gemakje opzij. 
Geplaatst 