Bokt.nl

Teuntje111 schreef:

Wilde nog even verslag doen van gisteren.. Een bijzondere dag..

Gisterochtend in de vroegte ben ik naar Katootje gegaan om te kijken hoe het met haar ging.. Helaas nog niet al te best, wilde ook niet drinken.. Ik ben op de voerkist in de stal gaan zitten en Kato strompelde met de laatste energie die ze had naar me toe en legde haar zware hoofd op mijn schouder te rusten. Ik denk dat ZIJ op dat moment al afscheid had genomen van mij. Ik alleen nog niet van haar, maar het heeft wel vreselijk meegeholpen in mijn beslissing. Ze heeft namelijk de hele dag daarna geen stap meer verzet, 's avonds stond ze nog precies zo.

In de avond vlak voor de dierenarts weer kwam, was haar uier nog voller gelopen, bijna net zo vol als van een merrie die moet bevallen.. Dat was voor mij ook al een heel slecht teken. Haar darmen lagen nog steeds stil en als je volloopt met vocht, doen je nieren het ook al niet best meer.

De dierenarts kwam en ging opvoelen. Ze liet een enorme scheet, mijn ene sprankje hoop leek nog te werken, maar het was gauw gebeurd met de hoop. Nog steeds geen mest. Kato nog slechter ter been. Ze had verschrikkelijke pijnen. Ze liet haar hoofdje zakken, ze had geen greintje kracht meer in haar lijf. Het enige wat haar nog op de been hield was de angst om niet meer op te kunnen staan. Het is geen shetje wat bevangen is, maar een trekpaard van ongeveer 800 kilo, wat alle 4 haar benen wilde ontlasten..

De bevangenheid had een verschrikkelijke lijdensweg geworden volgens de dierenarts. Eveneens als ik haar gister niet had laten gaan, was ze waarschijnlijk vandaag bezweken aan een hartaanval. Haar hartslag ging inmiddels 77 slagen per minuut, normaal bij een belgisch trekpaard is dat 36. Ik heb toen besloten dat het gevecht en het verschrikkelijke lijden van Kato over moest zijn.

De dierenarts stond helemaal achter mijn besluit, hij vond het heel eerlijk tegenover het paard.

We hebben haar naar het midden van de stal geduwd, terwijl ze nog van ons geplukt gras kreeg. Ze vond het heerlijk. Nog met het gras in haar mond is ze vredig heengeslapen. Ze was zo snel in slaap en ook zo snel weg.. Het is goed geweest. Een paard wat er nog zin in had, had veel meer gevochten. Ik heb nog een half uur naast haar gezeten en Marielle heeft een pluk manen voor mij en Elise geknipt. Het laatste tastbare wat ik van mijn prachtknol zou hebben.

Ergens is het wel mooi, overlijden op Dodenherdenking. Met de stille trom door de straat naar de kerk liepen we naar de auto naar Kato toe.. Vlak voor we er waren 2 minuten stilte. 2 minuten stilde voor de gevallenen op het strijdveld. Elk jaar op 4 mei zal ik 2 minuten stilte houden voor mijn Katootje, gevallene van haar eigen strijdveld.

Ik ben bij haar gebleven tot aan het bittere eind en zelfs langer. Zometeen ga ik er voor het laatst heen. Haar laatste pluk manen afknippen voor dierbaren om mij en haar heen. Haar kort maar krachtige periode van ziek zijn heb ik haar bijgestaan. Ben enkel naar huis gegaan om 's nachts te slapen. Verder ben ik er altijd geweest voor haar. Ik voel me niet schuldig. Ik voel me dapper dat ik deze keuze voor mijn mooie meid heb kunnen maken.


Liefhebben is soms ook loslaten...


Foto van Frozenstar @ Bokt: [ITP] Fotoshoot bij Teuntje111 en haar Koudbloedjes.