Bokt.nl

**Geplaatst**: 11-05-09 21:15

Geplaatst: 11-05-09 21:15

Dorienn schreef:
zo laat je toch niet aan je paard weten dat ie de baas niet is

Dus Foei paard mag je niet doen moet je dan maar zeggen?
Sorry hoor maar als ze konden lache zeken ze in hun broek ervan!

Snap mega hoe ts zich voelt.! En ga er ook vanuit dat ze na dat ze hem op z'n donder heb gegeven hem beloont uitterraard.!

**Geplaatst**: 11-05-09 21:17

Geplaatst: 11-05-09 21:17

In de puberteit was mijn pony echt puur aan het etteren, maar zijn reactie was ook duidelijk geen echte angstreactie. Dan kon hij een echt een flinke schop onder zijn hol krijgen! Was ook het enige wat goed heeft geholpen, die hardere aanpak. Kan hem daardoor nu met een lange teugel rijden en hij is zeer goed onder controle. Maar bij echte angst mag je een paard nooit straffen, maar goed... dat kan ik vanaf hier niet beoordelen natuurlijk. Paarden kunnen geen angst faken.

**Geplaatst**: 11-05-09 21:18

Geplaatst: 11-05-09 21:18

rindin schreef:
Ik praat TS' gedrag niet goed, maar jij hebt het over paarden alsof het suikerklontjes zijn.
In de natuur hinniken ze elkaar ook niet weg als er irritatie is, dan wordt er een mep gegeven.
Zo blijft hiërarchie is de groep bestaan en krijgt iedereen respect voor elkaar. Als een pony
gaat uitproberen en ruiter reageert niet bekwaam, dan is die pony niet gek en gaat zijn plek
in de hiërarchie omhoog proberen te verplaatsen. Heel natuurlijk gedrag. De ruiter zal dus af
en toe in moeten grijpen, om te voorkomen dat er gevaarlijke situaties ontstaan.
Nogmaals; je kan het ook overdrijven, maar er moet wel duidelijkheid zijn tussen ruiter en
paard. En als dat af en toe een tik vergt, dan is dat zo.

Suikerklontjes!!!

Ik denk dat je me verkeerd begrijpt. Ik lees hier een verhaal waarvan de frustratie afdruipt van de ruiter. Wil je een paard corrigeren dan moet je zeker zijn van bepaald gedrag en je moet weten wanneer je corrigeert. Het juiste moment is belangrijk, anders mep je voor niets.

Ik kijk al jaren naar kuddes, weet precies hoe en wat en overigens, bij stabiele kuddes gaat het er echt niet zo hard aan toe, hoor.

Het gaat er wel eens hard aan toe in de groepen waarin de mens nogal met de samenstelling rommelt, wat helaas veel te vaak voorkomt.

Duidelijkheid moet er zeker zijn tussen ruiter en paard, helemaal mee eens. Maar ik kan die duidelijkheid van TS niet echt tussen de regels doorlezen, jij wel?

Laatst bijgewerkt door Twiggy2008 op 11-05-09 21:24, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 11-05-09 21:19

Re: Stom paard, ben je beu, ik ben niet meer onder de indruk

Geplaatst: 11-05-09 21:19

Op het moment dat je woest ben dan corrigeer je niet meer, dan reageer je je af.
En dan is het helemaal fout.

En dat ze meer dan woest was is wel duidelijk aan het verhaal.
En dan zeg ik, wat een braaf paard op dat moment.

**Geplaatst**: 11-05-09 21:20

Geplaatst: 11-05-09 21:20

Wig_love schreef:
Dorienn schreef:
zo laat je toch niet aan je paard weten dat ie de baas niet is

Dus Foei paard mag je niet doen moet je dan maar zeggen?
Sorry hoor maar als ze konden lache zeken ze in hun broek ervan!

Snap mega hoe ts zich voelt.! En ga er ook vanuit dat ze na dat ze hem op z'n donder heb gegeven hem beloont uitterraard.!

Ik hoop juist niet dat je een paard beloont nadat je hem op z'n donder hebt gegeven

Hoe onduidelijk kun je dan zijn?

**Geplaatst**: 11-05-09 21:20

Geplaatst: 11-05-09 21:20

Wig_love schreef:
Dorienn schreef:
zo laat je toch niet aan je paard weten dat ie de baas niet is

Dus Foei paard mag je niet doen moet je dan maar zeggen?
Sorry hoor maar als ze konden lache zeken ze in hun broek ervan!

Snap mega hoe ts zich voelt.! En ga er ook vanuit dat ze na dat ze hem op z'n donder heb gegeven hem beloont uitterraard.!

Ik bedoelde door je paard continu te meppen als hij iets niet vertrouwt ga je hem toch niet duidelijk maken dat jij de leider bent.

**Geplaatst**: 11-05-09 21:21

Geplaatst: 11-05-09 21:21

Twiggy2008 schreef:
rindin schreef:
Ik praat TS' gedrag niet goed, maar jij hebt het over paarden alsof het suikerklontjes zijn.
In de natuur hinniken ze elkaar ook niet weg als er irritatie is, dan wordt er een mep gegeven.
Zo blijft hiërarchie is de groep bestaan en krijgt iedereen respect voor elkaar. Als een pony
gaat uitproberen en ruiter reageert niet bekwaam, dan is die pony niet gek en gaat zijn plek
in de hiërarchie omhoog proberen te verplaatsen. Heel natuurlijk gedrag. De ruiter zal dus af
en toe in moeten grijpen, om te voorkomen dat er gevaarlijke situaties ontstaan.
Nogmaals; je kan het ook overdrijven, maar er moet wel duidelijkheid zijn tussen ruiter en
paard. En als dat af en toe een tik vergt, dan is dat zo.

Suikerklontjes!!!

Ik denk dat je me verkeerd begrijpt. Ik lees hier een verhaal waarvan de frustratie afdruipt van de ruiter. Wil je een paard corrigeren dan moet je zeker zijn van bepaald gedrag en je moet weten wanneer je corrigeert. Het juiste moment is belangrijk, anders mep je voor niets.

Ik kijk al jaren naar kuddes, weet precies hoe en wat en overigens, bij stabiele kuddes gaat het er echt niet zo hard aan toe, hoor.
Het gaat er wel eens hard aan toe ik de groepen waarin de mens nogal met de samenstelling rommelt, wat helaas veel te vaak voorkomt.

Duidelijkheid moet er zeker zijn tussen ruiter en paard, helemaal mee eens. Maar ik kan die duidelijkheid van TS niet echt tussen de regels doorlezen, jij wel?

idd, boos doen maar niet boos zijn.

**Geplaatst**: 11-05-09 21:23

Geplaatst: 11-05-09 21:23

Als je paard iets niet vertrouwt, dan is het juist HET moment om je leiderschap te laten zien. Door zelf rustig en zelfverzekerd te blijven. Door naar je paard te luisteren en hem te helpen er langs te gaan (of er overheen of wat dan ook). Klinkt als een suikerklontje, he?

Nou, so be it, maar ik kan zeggen dat het wel helpt.

**Geplaatst**: 11-05-09 21:24

Geplaatst: 11-05-09 21:24

Twiggy2008 schreef:
rindin schreef:
Ik praat TS' gedrag niet goed, maar jij hebt het over paarden alsof het suikerklontjes zijn.
In de natuur hinniken ze elkaar ook niet weg als er irritatie is, dan wordt er een mep gegeven.
Zo blijft hiërarchie is de groep bestaan en krijgt iedereen respect voor elkaar. Als een pony
gaat uitproberen en ruiter reageert niet bekwaam, dan is die pony niet gek en gaat zijn plek
in de hiërarchie omhoog proberen te verplaatsen. Heel natuurlijk gedrag. De ruiter zal dus af
en toe in moeten grijpen, om te voorkomen dat er gevaarlijke situaties ontstaan.
Nogmaals; je kan het ook overdrijven, maar er moet wel duidelijkheid zijn tussen ruiter en
paard. En als dat af en toe een tik vergt, dan is dat zo.

Suikerklontjes!!!

Ik denk dat je me verkeerd begrijpt. Ik lees hier een verhaal waarvan de frustratie afdruipt van de ruiter. Wil je een paard corrigeren dan moet je zeker zijn van bepaald gedrag en je moet weten wanneer je corrigeert. Het juiste moment is belangrijk, anders mep je voor niets.

Ik kijk al jaren naar kuddes, weet precies hoe en wat en overigens, bij stabiele kuddes gaat het er echt niet zo hard aan toe, hoor.
Het gaat er wel eens hard aan toe ik de groepen waarin de mens nogal met de samenstelling rommelt, wat helaas veel te vaak voorkomt.

Duidelijkheid moet er zeker zijn tussen ruiter en paard, helemaal mee eens. Maar ik kan die duidelijkheid van TS niet echt tussen de regels doorlezen, jij wel?

Juist, "stabiele kuddes". Die zijn stabiel geworden doordat er een hoop vechterij is
geweest hoor

Ik kan me ook niet vinden in de manier van TS, hoor, begrijp me niet verkeerd. Dat kan
inderdaad op een andere manier. Maar we moeten wel in ons achterhoofd houden dat
TS beginner is (naar eigen zeggen) en "voor geen meter kan rijden" (zie onderschrift).
Dan vraag ik me af waar de begeleiding is... Ook daar schiet iets pijnlijk tekort. En als
dat niet gauw beter wordt en TS blijft zo aanklöten met de pony, dan gaat het straks
gruwelijk mis.

**Geplaatst**: 11-05-09 21:24

Geplaatst: 11-05-09 21:24

maar wie zegt dat het paard echt bang was ? Misschien zag hij wel kaboutertjes wat is jullie aanpak dan?

**Geplaatst**: 11-05-09 21:24

Geplaatst: 11-05-09 21:24

ach weet je, ik neem dit allemaal met een korreltje zout........

TS doet wel een ding heel erg goed, en dat is het er gewoon klaar mee zijn..........

paarden hebben dat feilloos in de gaten. en als ts zich niet meer in "de zeik" laat nemen, dan zal ze nog af en toe een spatje krijgen van het paard...... maar ernstige vormen zal het niet aannemen.

en soms moet je gewoon een houding aannemen van "kom maar op met je grote smoel" en dan hoef je vaak niet meer zoveel te doen

Ik heb ooit iemand een keer geadviseerd om bij haar veulen (die de boel terroriseerde) alleen nog maar de wei in te gaan als ze zich boos had gemaakt om een vroegere ervaring, en dan vol agressie die wei in te gaan....... hoef je niks met het veulen te doen....... maar hou het even vast die adrealine

veulen draaide om als een blad aan een boom, zonder enige aanraking, zonder enige aandacht zonder wat dan ook......

dat komt puur omdat je wat uitstraalt op zo een moment. En dat is wat TS nu heeft, die is er klaar mee

en dan hoeft ze verder niet zoveel meer te doen

wel ben ik het er mee eens dat er wel voortekenen waren.

Ik vraag altijd of ik op MAG stappen aan een paard (klinkt heel stom, maar dat doe ik echt...... geleerd van een oud boertje

en het helpt echt) Ik vraag altijd of zo een dier er klaar voor is dat ik opstap

zo vraag ik eigenlijk alles aan paarden, met dien verstande dat ik uiteindelijk wel degene ben die bepaald..........anders zou het een soepzooitje worden

**Geplaatst**: 11-05-09 21:25

Geplaatst: 11-05-09 21:25

ik zie een ruiter die totaal z'n paard niet begrijpt en een paard dat zich onbegrepen voelt door z'n mens en daarop angstig reageert....

typisch voorbeeld van hoe het niet moet: TS gedraagt zich in alles als een roofdier en jaagt dus het prooidier (het paard) enorme angst aan.

Niet meer erop, maar eráf. Grondwerk, lichaamstaal, werken aan de basis, je paard leren begrijpen!

**Geplaatst**: 11-05-09 21:26

Geplaatst: 11-05-09 21:26

Been er aan en opsluiten tussen je handen. Bij geen reactie op mijn been kan hij een tik achter de kuit krijgen, maar zonder mijn handen los te laten, anders heeft hij daar een mooie ontsnap mogelijkheid.
En vooral met je hele lijf duidelijk maken dat jij die kant in gaat, wat hij ook doet.

Maar doelloss wat zitten meppen, heeft geen toegevoegde waarde. Volgende keer kun je het circus gaan herhalen.

**Geplaatst**: 11-05-09 21:26

Geplaatst: 11-05-09 21:26

Nee oke, Dorienn, daar ben ik het met je eens, maar die van mij heeft dit ook gedaan, en die kreeg na 3 goede stappen door gewn beloning, en een vriendelijke stem naar hem,

Als ze slim is, en het is echt etterheid, neemt TS iemand mee, en mocht het etterheid zijn (verwacht wel dat een evt paardenmens die erbij is het ziet) of hem een tikkie geeft, Of hem vast pak en hem een stukje vasthoud en lief tegen hem praat voor vertrouwen! en neem anders iemand is een x mee naar buiten, dat je met zijn 2e ben. werkt ook altijd wel..

Twiggy2008 schreef:
Als je paard iets niet vertrouwt, dan is het juist HET moment om je leiderschap te laten zien. Door zelf rustig en zelfverzekerd te blijven. Door naar je paard te luisteren en hem te helpen er langs te gaan (of er overheen of wat dan ook). Klinkt als een suikerklontje, he?
Nou, so be it, maar ik kan zeggen dat het wel helpt.

Dat zou slim zijn, we weten alleen niet of TS eerst hem rustig heeft laten kijken, en meestal als ze bang zijn stoppen ze en kijken ze, en draaien ze, (als je hem aan kan) niet gelijk om! En gelijk omdraaien is in mijn ogen lekker etteren!! en geef TS groot gelijk dat zij een doel heeft getrokken, en hem niet zijn zin heeft gegeven met terug gaan!

**Geplaatst**: 11-05-09 21:27

Geplaatst: 11-05-09 21:27

Er is helemaal niet zoveel geweld tussen paarden in stabiele groepen, hoor. Valt best mee. Komt er een nieuweling bij dan is het 1 a 2 dagen wat onrustiger en dan is het over. Hard vechten heb ik maar 1x meegemaakt met een Shetlander die op zijn 22e pas gecastreerd was. Die voelde zich nog hengst en ging de confrontatie aan met de leider van de groep. De rest mag geen naam hebben.

Heb in de loop der jaren toch heel wat groepen en koppels meegemaakt met allerlei verschillende paarden en pony's en over een maand kunnen we ons weer verheugen op diverse nieuwe groepen.

**Geplaatst**: 11-05-09 21:27

Geplaatst: 11-05-09 21:27

dacht eigenlijk dat TS openingspost cynisch/grappig bedoeld had...geloof dat ik er naast zat. Tip TS; pak een spiegel en kijk heeeel, heeeel lang naar jezelf en draai het dan om naar je paard.

**Geplaatst**: 11-05-09 21:28

Geplaatst: 11-05-09 21:28

Ik denk dat het gewoon niet zo lekker klikt tussen jullie.
Maar ook als ik het verhaal zo lees dat jij in principe al opstapt zo van ik ben klaar voor de strijd, is niet echt lekker.
Aangezien ik jullie tweeen niet ken kan ik hier moeilijk een oplossing voor neerzetten.
Het omdraaien is meestal omdat ze onzeker zijn alleen, maar dat moet die wel leren natuurlijk dus idd doorzetten en het wel weer een beetje gezellig maken op zo'n rit.

**Geplaatst**: 11-05-09 21:28

Geplaatst: 11-05-09 21:28

en hem niet zijn zin heeft gegeven met terug gaan!

Wie heeft het erover dat ze terug moest gaan?

**Geplaatst**: 11-05-09 21:29

Geplaatst: 11-05-09 21:29

Een paard kan écht bang zijn voor een simpel blaadje op de grond, kan ie ook niets aan doen: het zijn en blijven prooidieren

Ik denk dat veel mensen dat niet beseffen en het afdoen als aanstellen...
De kunst is juist om te doen alsof het je totaal niets interesseert wat er gebeurt (en daardoor straal je rust en zelfverzekerheid uit). Afstappen kan daarbij zeer zinvol zijn! Een leider gaat altijd tussen gevaar en paard instaan.

Maar, het kán ook etteren zijn. Al verschilt die reactie wel erg van echte angst.

**Geplaatst**: 11-05-09 21:29

Geplaatst: 11-05-09 21:29

KiWiKo, ik 'vraag' ook altijd toestemming bij een paard, bv ook met het opzadelen. Natuurlijk zien mensen me dan letterlijk om toestemming vragen en nee, dat doe ik niet op menselijke wijze.

Leuk om te lezen dat jij dat ook doet.

**Geplaatst**: 11-05-09 21:30

Geplaatst: 11-05-09 21:30

Zo is het KiWiKo. De mensen die hier lopen te piepen over de zielige pony, kunnen mij niet wijsmaken dat ze zelf nooit een paard op zijn strepen hebben gezet. Uiteraard begin je met handschoentjes en behandel je ze alsof het suikerklontjes (

) zijn, maar als het duidelijk ouwehooeren wordt, dan mag er ook best eens aangepakt worden.

**Geplaatst**: 11-05-09 21:31

Geplaatst: 11-05-09 21:31

Ik denk dat veel mensen blij mogen zijn dat hun paard zich laat berijden, dat hun paard zich aardig gedraagt buiten, daar waar zoveel 'enge' dingen zijn voor deze dieren. Het zijn en blijven vluchtdieren en de een heeft dat meer als de ander. Feit is dat wij, ruiters, moeten zorgen dat onze paarden vertrouwen in ons hebben en zo de kans krijgen steeds meer zelfvertrouwen op te bouwen.
Dan lost dit probleem (en al die andere problemen) zich vanzelf op.

**Geplaatst**: 11-05-09 21:31

Geplaatst: 11-05-09 21:31

kazary schreef:
Been er aan en opsluiten tussen je handen. Bij geen reactie op mijn been kan hij een tik achter de kuit krijgen, maar zonder mijn handen los te laten, anders heeft hij daar een mooie ontsnap mogelijkheid.
En vooral met je hele lijf duidelijk maken dat jij die kant in gaat, wat hij ook doet.

Maar doelloss wat zitten meppen, heeft geen toegevoegde waarde. Volgende keer kun je het circus gaan herhalen.

Dat is dus remmen en gas geven tegelijk, beetje onduidelijk voor je paard vind je niet.

**Geplaatst**: 11-05-09 21:32

Geplaatst: 11-05-09 21:32

Aanpakken is anders als woest op je knol zitten en meppen.
Dat is geen corrigeren meer maar je frustratie botvieren.

Ik mag hopen dat je dat verschil wel ziet.

Elke tik die ik ooit heb uitgedeeld is doel bewust, wetende wat ik deed. Zonder frustratie van uit mijn kant.

En dat is hier niet! het geval.

Jesito, nee geen rem erop, als jij niet weet hoe je moet opsluiten kan ik er ook weinig aan doen.

**Geplaatst**: 11-05-09 21:33

Geplaatst: 11-05-09 21:33

jesito schreef:
kazary schreef:
Been er aan en opsluiten tussen je handen. Bij geen reactie op mijn been kan hij een tik achter de kuit krijgen, maar zonder mijn handen los te laten, anders heeft hij daar een mooie ontsnap mogelijkheid.
En vooral met je hele lijf duidelijk maken dat jij die kant in gaat, wat hij ook doet.

Maar doelloss wat zitten meppen, heeft geen toegevoegde waarde. Volgende keer kun je het circus gaan herhalen.

Dat is dus remmen en gas geven tegelijk, beetje onduidelijk voor je paard vind je niet.

Je was me voor, ik wilde het ook zeggen.

Nomineer dit bericht ×