Soms is het gewoon zo belangrijk om het vertrouwen en de feeling terug te krijgen. Ik ben heel lang heel bang geweest om op elk paard te kruipen na een keer gelanceerd te zijn, maar toen kwam mijn vorige verzorgpaard op m'n pad en die heeft me zoooo veel vertrouwen teruggegeven! Heb ondertussen een nieuw bijrijdpaard, maar ik ben nog geen seconde bang geweest! 3 jaar geleden was ik er niet eens op gestapt denk ik
He, Maddie! Ze lijkt zoveel op mijn Lotus, alleen is ze een stuk slanker haha..
Fijn dat je er toch weer op bent gegaan, goed bezig! En lekker met kleine stapjes zo het vertrouwen terug krijgen, dan komt het vast helemaal goed. Enne, houd ons op de hoogte met foto's!
0000, ze is idd bij mijn instructrice een keer er vandoor gegaan uit frissigheid. Stelde overigens niet ontzettend veel voor en mijn instructrice kon haar vrij rap met een "HÉY!!!" Corrigeren. Maar voor mij was het genoeg om met het lood in mijn schoenen te komen. Maar t is zeker niet zo dat ze als een kip zonder kop gaat rennen oid. De bijzet begrenst haar in haar hoofd omhoog doen, zonder dat ze in een gedwongen houding komt. Gevoelsmatig begrenst dit voor mij goed, ik heb het gevoel dat ze niet aan de kletter kan (en daarom puur psychisch, want ze gáát niet aan de kletter, en daarnaast, als ze dat wel echt zou willen, houdt een bijzet dat ook niet tegen. Een martingaal geeft, puur gevoelsmatig, voor mij te weinig begrenzing. De pony heeft de bijzet niet nodig, hij zit er puur voor mij aan. Ik weet na 13 jaar bokt hoe bokt kan reageren op hulpteugels (zeg niet dat jij dat doet), vandaar dat ik die discussie dus niet aan wil hier, daar is het topic niet voor bedoelt (en nu doe ik het toch )
Eigenlijk is het compleet niet logisch allemaal. Pony is zo ontzettend braaf, maar als zoiets mij dan net een zekerheidje geeft, zit ie mij best
piezze
Berichten: 3519
Geregistreerd: 25-11-06
Woonplaats: Nederland
Geplaatst: 04-05-14 16:24
Hoi, super! Mijn advies is om heel veel met jepaardje op te trekken, poets hem, wandel ermee, longeer en dwing jezelf elke dag even te rijden, al is het maar 5 minuten. Zo leer je elkaar te vertrouwen. En zul je ontdekken dat je paardje jou waardeert en helemaal geen belang heeft om de leiding te nemen of er vandoor te gaan. Het kost altijd tijd ombeen vertrouwensband te krijgen maar daarna is het ook voor altijd goed, veel succes het is wel een mooi diertje hoor!
Wauw! Wat goed van je! Je mag je best trots voelen hoor! Niet iedereen zou hetzelfde kunnen doen in jouw plaats En nu lekker zo door blijven gaan!
GamblersCup
Berichten: 13439
Geregistreerd: 11-07-06
Geplaatst: 04-05-14 16:44
Super, wat een overwinning! Het lijkt me vreselijk om bang te zijn om op je eigen paard te kruipen... nu kilometers maken, het zal steeds een stukje beter gaan en een beetje meer ontspannen gaan als je steeds weer de bevestiging krijgt wat een braverd ze is!
Hartstikke goed! En nu weer vertrouwen opbouwen. Lijkt trouwens wel als of het zadel wat te ver naar voren ligt. Hoop dat je nu weer lekker kunt gaan rijden.
Super dat je er weeer op ben gegaan, en ik herken het ik was ook enorm bang voor me paard, ik rij inmiddels ook weer, stapje voor stapje komen we heel end.
Viva, klopt, had niet aangesingeld met longeren en ben m toen eigenlijk vergeten terug te leggen.
Ik heb haar gekocht om lekker buitenritten mee te maken. Met mijn haflinger kon ik alles, behalve buitenrijden (verlatings angst), maar daar kan ik me nog echt niks bij voorstellen
Wat goed zeg!! Ik herken mezelf ontzettend in je verhaal, vreselijk vind ik het! Aan de ene kant wil ik heel graag, maar aan de andere kant sta ik al te trillen als n rietje bij t idee
Mariposa11
Berichten: 2892
Geregistreerd: 22-12-09
Geplaatst: 04-05-14 17:22
Heel goed van je! Herken het heel goed, paardje ooit bij mij een keer geschrokken en aan de kletter gegaan in de bak en sindsdien blijf ik angstig. Idd wat je zegt, het stukje controle wat je kwijt bent.. Ik rij alleen wanneer het goed voelt en ik vermaak me verder wel met andere dingen met dr. Dus gewoon lekker doen wat goed voelt en dan komt het wel goed
Daarom. Pony heeft ze niet nodig, maar t is net zo'n fijn zekerheids lijntje
Frieskee
Berichten: 777
Geregistreerd: 21-12-12
Woonplaats: Geldrop
Geplaatst: 05-05-14 13:31
ik zou niet te veel willen het komt vanzelf wel !! maar super goed dat je toch hebt doorgezet , hoe spannend het ook was ! als je dit elke week sowieso 1 x doet , dan gaat je houding enzo vanzelf beter worden , en heb je die bijzet dadelijk ook niet meer nodig. maar eerst het vertrouwen weer krijgen tussen jouw en jouw paardje en dan zie je wel verder. en als het zo goed gaat over een paarden een klein bosritje maken samen met iemand , daarin kun je ook weer vertrouwen opbouwen omdat de meeste paarden wel altijd 'rustig' buiten zijn omdat ze het zelf ook leuk vinden. maar veel succes ermee
Wat goed! Ben helaas zelf maar al te bekend met angst, heb er laatst ook een topic over geopend. Ik durf er dan nog wel op gelukkig, maar ik begrijp je heel goed! Ga zo door en wie weet kan de stalgenoot je wel vaker helpen
Wat bij mij veel heeft geholpen is heel veel aan de hand op stap met de pony. Lekker wandelen met z'n tweetjes, en dan steeds een stapje verder, zadel er op, keertje hangen, keertje zitten... En voor je het weet draaf je los door de bak.
Wat een leuk dier Stef Angst zit tussen je oren en komt vaak bij het wat ouder worden (raar maar waar) Goed van je dat je op bent gestapt ! Ik hoop voor je dat dit het begin is van een nieuwe vertrouwensband
Wat een overwinning! Ik ben precies hetzelfde als jij, ook bang om controle te verliezen na een paard dat onder mij op hol sloeg. Het is nooit meer helemaal weg gegaan bij mij.