
Vandaag opgezadeld voor een ritje tussen de buien door, maar op de weide kwam ik erachter dat ik mijn tok vergeten was. Niet getreurd, even langs thuis passeren en aan mijn vader mijn tok vragen. Helaas stond de auto wat lastig geparkeerd, dus 'k kon niet tot bij de voordeur geraken om aan te bellen met paardlief aan de hand.
Maar briljante ideeën zijn nooit ver weg
Als ik nou even mijn springzweepje tegen de voordeur aangooi, komt er vast iemand opendoen
Liep dat even onverwacht af


(mijn vader was op z'n zachtst gezegd not amused
)
