Geplaatst Een aantal van jullie heeft waarschijnlijk meegekregen dat ik mijn palominohengst Dylano du Bois (Djamai du Bois x ster pref. v. Deinhard B) heb opgegeven voor de NRPS hengstenkeuring 2012/2013. Het topic van de eerste bezichtiging kun je hier vinden.
Op 5 januari vond de tweede bezichtiging plaats. Ook hier werd hij doorverwezen. Daarna moest hij naar de veterinair, wat ook in orde was, en vond aansluitend de derde bezichtiging plaats. Toen werd bekendgemaakt dat hij was aangewezen onder voorbehoud van goede afronding van overige onderzoeken (DNA, sperma, röntgen, inspectie moeder etc.,).
Een kleine twee weken geleden gingen wij daarom met Dylano naar Utrecht (de dag dat de sneeuw viel, pff, leuk met een trailer op pad!) voor sperma en rontgenonderzoek. De eerste indruk van het sperma was goed, over de rontgen werd niks gezegd. Op vrijdag kreeg ik te horen dat zijn sperma goed was, maar de uitslag van de rontgen liet op zich wachten. Pas afgelopen donderdag hoorde ik dat hij helemaal goed was op de foto's. Diezelfde middag kwam het rapport ook al met de post en hij heeft echt een supermooi rapport waar ik onwijs blij mee ben! Zijn benen lijken dus niet alleen supermooi en sterk vanaf de buitenkant, ze zijn 't ook nog eens!
Kortom: gisteren ging ik samen met een clubje wederom naar Ermelo voor de hengstenshowdag, waar Dylano officieel voor twee dekseizoenen werd goedgekeurd!!! Wat was dat ongelooflijk gaaf. Mijn allereerste eigen aanwinst en gelijk goedgekeurd. Het was een prachtige dag.
Uiteindelijk mocht hij nog meedoen voor de verkiezing hengst met de beste draf. Hij had veel fans, maar moest het toch nipt afleggen tegen Zizoko van de IJsseldijk. Maar dat gaf natuurlijk helemaal niks.
Van kleine Dylano, ook wel Pukkie genoemd, hier twee dagen oud (met deze foto werd hij in 2010 verkozen tot zilveren boktveulen)...
... tot goedgekeurde NRPS-hengst!
Samen met de voorbrenger, Harm, en Marianne van den Bosch, de fokster!
Een mooi plaatje van ons samen
Een voorbeenmomentje waarbij de rest wat minder is... maar toch leuk om te zien hoe ver hij kan met het voorbeen
Kortom: ik ben natuurlijk apetrots op mijn 'kleine' Pukkie, zoals ik hem vaak nog steeds noem.
Voor degenen die de foto's hebben gemaakt: heel erg bedankt!
