Nu mocht ik van de chirurg weer gaan rijden als ik er vertrouwen in had.
Ik kan alweer fietsen en dus besloot ik vorige week weer wat te gaan rijden (buitenritje) met mijn paard. Op zich ging dat heel goed, alleen kon ik écht nog niet draven ivm pijn.
Gisteren heb ik het weer geprobeerd, even in de bak een minuut of 20 gedressuurd en daarna ben ik met buiten verder gegaan. Ik heb een galopje gemaakt over het land van de buren (pas gehooid) en daar begon mijn paard wat te stuiteren. Omdat ik nog niet zo vast zit, vond ik het niet zo'n leuk idee van hem om dit te gaan doen
.Op dat moment was ik écht even het vertrouwen kwijt en dacht ik serieus dat ik er langs zou komen te liggen en wat voor gevolgen dat voor mijn been zou hebben. Gelukkig kon ik mijn paard weer oppakken en heb ik hem (voor straf) flink wat oefeningen laten doen, zodat hij zijn hoofd bij mij moest houden, ipv bij bokken/stuiteren.
Waar ik nu dus mee zit:
Hoe bouw je weer op na zo'n lange tijd geblesseerd te zijn geweest en wanneer krijg je weer vertrouwen terug in je been en ben je niet meer bang dat je valt en wéér wat breekt?
Ik vind het heerlijk om te rijden, maar vind mijn knie nu zo'n breekbaar onderdeel...
Ben na 10 maanden echt compleet uitgeschakeld te zijn geweest een maandje geleden weer begonnen. Herken je verhaal in zoverre dat ik zo bang ben dat ik met mijn knie tegen iets aan rij ... en ik was vooral de eerste paar keer echt wel bang om te vallen. Daarbij heb ik een nieuw paard...dat nog niet echt is ingereden (maar hij is wel erg lief, door het grond werk bouwen we echt veel op, dat compenseert veel).
Ik merkte dat ik na een paar keer opeens Stan een flinke por durfde te geven toen hij ergens van dreigde te schrikken, en de laatste keer dat ik reed en hij draaide zich om voor een hond met een paar bokken werd ik gelukkig boos! En niet bang! Dat was alweer een hele stap voorwaarts.
en de revalidatie.
(dat ik er met mijn knie tegenaan zou botsen)
)