Voor de wagen hebben we Bente staan, een 6-jarig tuigpaardje die nog nooit dergelijke hindernissen of toestanden had meegemaakt, op de wagen ikzelf dus (ook totaal geen ervaring
) en super groom Tamara (ook geen ervaring). Onder het motto: een keer moet de eerste keer zijn / dit willen we zo graag een keertje doen / we zien wel hoe het gaat en gaan er gewoon voor, gingen we van start
Het wegtraject ging super, we kwamen precies in de tijd aan
ondanks fikse hagel- en regenbuien
Toen kwamen de hindernissen
Bente vond het reuze maar dan ook werkelijk reuze spannend maar wat bleef ze eraan trekken en wat was ze ondanks haar enorme stress gigantisch braaf. Ik ben zo trots op haar
Hindernis 1 in folie gewikkelde balen. Nu vindt ze die gewoon langs de weg al doodeng maar nu moest ze er ook nog tussendoor en omheen

Goed kijken waar we heen moeten ...

Hindernis 2 was de waterbak .... hebben we enorm op geoefend want een paar maanden terug ging ze werkelijk nog geen pas in een plas staan, laat staan in een grote plas.... maar het oefenen heeft resultaat gehad want ons dappere ding liep er zonder twijfelen meerdere keren in

En dan hindernis 3. Erg lastig vond ik die toen we gingen verkennen. Waren grote kratten die je al slingerend moest nemen
maar ook dat ging best wel goed

Hindernis 4 was op een heuveltje...het begon ondertussen giga te regenen. Maar dat heb ik op de foto pas gezien want toen we bezig waren heb ik er echt niets van gemerkt

Hindernis 5 waren we even de weg kwijt
eueueu....maar uiteindelijk ook alle doorgangen genomen
Hindernis 6 geen foto's van.... toen op naar de vaardigheid die ging erg lekker maar .... ik spring ook wel eens met Bente (als ik erop zit he, niet met de wagen
) en toen ze deze doorgang zag was ze ervan overtuigd dat ze rechtdoor moest, over de balkjes heen... tja... ik reageerde niet zo snel (was zo blij na die hindernissen dat we uberhaupt zover waren gekomen) dus we zijn met wagen en al over de balkjes gegaan

Maar ze liep dus voor de rest erg fijn

Natuurlijk moeten we nog snelheid krijgen, veel meer inzicht in de lijnen en de hindernissen en heel veel leren maar het was een geweldige ervaring die proeft naar meer! We zijn 14e van de 15 combinatie geworden die in enkelspan paard meededen
Onze Snuitje (zwartje) liep ook nog mee, en wel met het span van mijn instructeur als voorpony naast Rattan ('t schimmeltje). Deze mannen werden 2e (met in het achterspan een pony die nooit een marathon had gelopen).

Kijk dat ging wel snel hahaha.
Iedereen super bedankt die ons geholpen heeft, op wat voor manier dan ook

)
moet zeggen dat ik dat wel zou willen maar ja, dan ben ik nooit meer thuis 
) 