Ik men normaal met mijn IJslander Reynir, echter is het niet veilig meer om met Reynir aan een dergelijk evenement mee te doen (normale rondjes of ritten is geen probleem). Hij is de opgefokt en schiet helemaal in de stres, het enige wat hij dan wil is zo hard mogelijk en dat is niet zo fijn als je er achter zit.
Omdat we toch alles hebben, koets en kleding, en omdat het zonde is dit in de kast te laten hangen hebben we het lamoen van de koets iets verlengt en de 17jarige Friese merrie van mijn oom geleend. Ik moet zeggen dat gaat een stuk makkelijker en rustiger. Alhoewel het ontzettend gaaf is om een dansende Fries voor de koets te hebben!
Het ringsteken was in Twisk en we hadden een eerste plaats voor het steken en een tweede prijs schoonste geheel.
Wachten voor de start.
wat een prachtige koets. Daar word ik toch zo hebberig van