Geplaatst Nu zit ik altijd met de leidsels in de handen, ik sta nooit achterop, dus eigenlijk denk ik nooit aan die driehoek. Twee weken geleden hadden we onze eerste officiele wedstrijd en naderhand zag ik op de gemaakte videobeelden pas hoe lelijk zo'n driehoek is tijdens een dressuurproef of vaardigheid.
Er even vlug afhalen zit er bij mij niet in. Hij zit vast met van die tie-raps en als ik die doorknip en ik moet er nieuwe op doen, dan moet ik eerst de rugleuning van mijn bokkussen losschroeven. Allemaal onhandig en een heel gepriegel dus.
Maar, met een stukje skai-leer, elastiek en een naaimachine kom je na een kwartiertje knutselen tot het volgende resultaat:
Zonder hoesje:
Het hoesje (binnenkant):
En de driehoek is netjes aan het zicht onttrokken:
Even voor de dressuur en de vaardigheid het hoesje er overheen en je ziet dat storende ding niet meer. Tijdens de marathon kan de hoes er weer af.
En, dit gaat veel sneller dan die driehoek er steeds afhalen en er weer opzetten. (Oke, tenzij je dat ding met een magneet of tweezijdig plakband vast hebt zitten
). 
? 
) 
.
geweldig.