


4 jaar geleden nam Lenthe mij mee naar mijn inloopkast om vervolgens daar haar kittens met sneltreinvaart eruit te gooien

De katers waren 115/120 gram maar dit kleintje woog maar krap 60 gram. Maar pittig was ze!

Ze was best een beetje lelijk. Echt een klein iepertje



Maar ze werd steeds schattiger en mooier, gelukkig



Besloten dat ze bij ons bleef wonen (moest kiezen tussen haar en haar zus aangezien ik een fokpoesje wilde). Nog een poging gedaan om haar Sarah te noemen, maar "Iepie" zat er helaas al te diep in.


En toen werd het langzaam maar zeker een hele mooie volwassen poes van ruim 4,5 kg! (Wat al een heel net gewicht is voor een Birmaanpoes, maar als je zag waar ze begon...)






Iepie is een ontzettend lieve poes, heel zacht van karakter. Lekker gek af en toe. Ze kletst me de oren van de kop, knuffelt veel. Geeft likjes en liefdesbeetjes.
In die 4 levensjaren heeft ze me een paar keer flink laten schrikken. Een keer met een heftige baarmoederontsteking (waar ik gelukkig super snel bij was, omdat ik zag dat ze zichzelf niet was) en een keer was ze ontsnapt en kwam ze mank terug. Hele onderkant van d'r pootje hing los aan de rest van het pootje. Ben me dood geschrokken!
Maar gelukkig is ze hartstikke gezond, op naar nog veel meer gezonde en mooie jaren!
