Geplaatst 
Mijn allerliefste maatje is er niet meer.
Iedere keer als ik een topic tegen kwam dacht ik, ooit ooit als het zover is dan maak ik een topic voor jou als eerbetoon want mannetje dat heb je verdiend.. Je weet niet half hoeveel ik van je heb gehouden, of beter gezegd hoe veel ik van je hou.. Ik herken je, in alles wat ik doe en zie.
De lekker stoel die je beschouwde als je eigen, de vallende blaadjes in de tuin. De vlinders waar jij zo graag achter aan jaagde. de kussen op de bank waar je altijd op lag. Het kussen van de hond waar je altijd bij lag, ik herken je in zoveel dingen maar ik herken je het meeste in mezelf.
De moeilijke tijden waar we ons beide door heen moesten slepen, huilend zaten we naast elkaar. We hoefden niet te spreken, we spraken zonder woorden. In alles wat ik deed volgde je me, ontbijt douchen, huiswerk. spelletjes op de computer alles! Je gaf me het gevoel van een vriend.
Jij was het belangerijkste en je zou ook alles er aan doen om dat door te zetten, dat is wel te lezen in je eerste topic: klik
Alles deed je met humor, zelf als ik niet te genieten was wis je me toch aan het lachen te krijgen! Ja we waren gek op elkaar..
maar nu, is er niks meer.. Alleen nog maar de stilte die er is, iedere dag kom ik nog even bij je graf langs en leg een bloemtje er bij. Je favoriete bloemen, en soms heel soms lijkt het alsof je er nog bent.
The moment that you left me,
my heart was split in two
one side was filled with memories,
the other side died with you.
I often lay awake at night when te world is fast asleep,
and take a walk down memory lane with tears upon my check.
Remembering you is easy,
I do it everyday,
but missing you is a heartache that never goes away.
I hold you tightly within my heart and there you will remain,
you see life has gone on without you,
but will never be the same..
