Geplaatst het is nu al weer een tijd geleden...
2 augustes de dag na dat ik thuis kwam van kamp je kon niet meer...
je hebt gestreden tot jou laatste seconde
je hebt gevochten tot je laatste adem
en nu, nu ben je er niet meer
een leegte die steeds terug keert..
we missen je kleintje
elke dag denk ik aan jou
het moment dat we afscheid moesten nemen
de tranen stroomde, en nu nog steeds...
het was beter zo je kon niet langer meer
met aan lach en een traan denk ik terug
hoe stout dat je kon zijn
en hoe je door het gras sprong
je genoot altijd met zo veel plezier
die 8 jaren waren zo mooi!
al die jaren heb ik zo veel plezier met jou gehad
samen zijn we opgegroeid
en samen hebben we geleerd
je was altijd zo trouw zo lief
en we hebben zo hard moeten lachen om jou streken
die tijden waren bijzonder
en die tijden zou ik nooit vergeten...
lieve pluis, je bent mijn maatje mijn beste vriend mijn trots!
en dat zou je altijd voor mij blijven!
we missen je kleintje
