Even het vooraf verhaal. Toen ik 4 jaar werd kreeg ik mijn eerste katje voor mijn verjaardag. Die mocht 18 jaar worden
Bonkie was een echte rare Rooie ( [BB] Moet je me na 18 jaar echt ook nog leren afscheid nemen? )
En na 2 jaar bleef ik ''ja maar Bonkie'' en ''Tjee.. Zou toch graag nog eens zo'n knuffelbeerkat hebben''
Vriendlief vroeg dus aan me of ik dat echt meende. En of ik dat nu ook wílde.
Tja, het resultaat is hieronder te zien denk ik he

Simba, een 50% Brits Korthaar katertje van 13 weken. Hij is nu vijf dagen bij ons.

Vandaag wilde ik hem eventjes in de kattenren laten (onze katten komen niet los buiten). Maar waar we bang voor waren was dus waar

Oke niet alleen dat hij wat onhandig is



Kop te klein

Dus toen maar aan het riempje even door de tuin!





En nog wat binnenplaatjes van deze Kitten-Koning





En om groot en sterk te worden, veel

De dierenarts vond het ook een hele lieve kanjer. Hij heeft zo'n oeverloos vertrouwen in mensen
Nu nog besluiten of hij gechipt wordt of niet, en verder benieuwd zijn hoe deze kroeldoos gaat uitgroeien
Simba leeft overigens samen met onze 2 ex-katers Dopje en Teigetje van respectievelijk 12 en 16 jaar oud. Beide heren zijn als (half)wild kitten in huis gekomen en nooit helemaal tam geworden.. Wel lief hoor!
Maar geen bankhanggedrag


