Geplaatst 
Oké voor ik zal beginnen met de foto's...zal ik eerst een beetje ons verhaal vertellen...
het begon in de zomer van 2012, we zagen heel vaak een bepaalde kat buiten lopen. In de regen, diep in de nacht, altijd alleen. En hij zag er niet uit! Niet slecht maar het was duidelijk dat hij wat aandacht te kort kwam...
Ik had hem uiteindelijk naar ons toe "gelokt" met ham (gosh he loves ham!
) , zo kwam het dat hij bij ons naar binnen kwam en uiteindelijk kwam het zover dat hij bij ons mocht slapen. We hadden een bak in de kamer gezet, en ik sliep dan beneden op de bank om de wacht over hem te houden. We hadden namelijk geen kattenbak, en wilden niet 's ochtends ongewenste verrassingen tegen komen.Een half jaar later, besloten we om dan maar een luikje in de deur te zetten. We waren al een paar keer langs de deuren geweest om te vragen van wie de kat was. Hij was van niemand...
En toen kwam het hoor...we hadden een briefje aan zijn halsband gedaan (die had hij dan weer wel, een vlooienbandje, heel vreemd) met de vraag of hij van iemand was en zo niet, dat hij dan wel bij ons mocht wonen. Toen pas bleek hij van iemand te zijn! Een half jaar later!
Ik was hier natuurlijk eigenlijk niet zo blij mee, Koos bleek Steawy te heten (naar stuart little) en bleek een huis te hebben. Gelukkig waren zijn baasjes super chill! We mochten Koos gewoon binnenlaten, zolang we hem maar niet opsloten! Dus eigenlijk had ik toen een soort verzorg kat,
.
(samen met zijn zus)Koos bleek een maincoon te zijn..maar een beetje mislukt....
hij voelde zich al snel thuis en het zou geen kat zijn zonder "if it fits i sits" acties....
en ook op de kerstdozen...
k dacht een konijn te hebben.....maar die is wel heel erg veranderd?
Anyway...hij mocht dus bij zijn twee huizen komen en alles was goed...tot dat....(TUM TUM TUMMM) hij kwijt was....
iedereen had de hoop allang opgegeven..maar ik bleef zoeken, heb hem op amivedi gezet, posters opgehangen in de buurt en facebook en alles vol gespammt met dat hij kwijt was!
En toen ging ik op internet bij de assiels kijken en mailen....
Ik kreeg een foto gestuurd van het assiel in Amerongen (WTF zou die daar doen dan?!)..en ik had niet gedacht dat het hem zou zijn...maar toen!
Dat was hem! Mijn koos!! (detail: hij heette daar Blaze..dus op zijn paspoort staat: blaze)Ik zat op school dus had meteen mijn moeder gebeld en verteld dat ze NU naar Amerongen moest met 80,- want Koos zat daar! Mam dacht van niet..maar was toch maar gegaan. En 4 uur later ofzoiets,...kwam ze thuis met Koosje! ik wilde hem nooit meer kwijt! De eigenaren gesmst dat we hem terug hadden en dat hij bij ons thuis zat, dus die kwamen meteen langs. Met een nog grotere verrassing: "Uhh Marloes...aangezien je zo goed voor Koos hebt gezorgd...vroegen we ons af of je hem helemaal wilt hebben" Natuurlijk wilde ik dat! Ik kan mezelf vanaf dat moment trotse eigenaar van Koos noemen!
en wat was hij blij weer thuis te zijn....sindsdien gaat het er zo aan toe hier...
(ps zoom in...)
ik ben zoo blij met hem! Hij denkt dat ie een hond is, is een mislukte maincoon, maar i love him!
toelichting op t feit dat ie denkt dat ie een hond is:
-hij apporteert...
-hij loopt achter je aan naar de auto en springt in de achterbak en als je naar binnen gaat wandelt die weer overal achter je aan...
-hij gaat niet charmant liggen.,...tis gewoon een: ik trek alle vier mijn poten onder mij uit en val om.. manier van liggen
- en zo kan ik nog wel heel veel bedenken...
voor de mensen die hem kennen: ja hij is nog veel bizarderderderder dan jullie al dachten
en als je wilt, komt ie je vast wel een cadeautje brengen. Wat mag het zijn? Muis of vogel?byebye! Dit was het! Voor meer Koos nieuws...blijf me in de gaten houden...dit is vast niet ons laatste topic
xxx
ps. op het punt dat ik dit topic maak..heeft hij mijn bed ingenomen...en ik denk niet dat ik er vanavond nog bij mag....
En prachtig hoe jullie levens zo bij elkaar zijn gekomen 
haha
he likes you tooooo 
