Geplaatst zoals sommige mensen wel weten ben ik vorig jaar mijn 2 grote liefdes verloren,honden waar ik nog steeds dagelijks enorm veel verdriet van heb en waar nog elke dag aan gedacht wordt...
1 van deze honden was Joes,en kruising argentijnse dog x rottweiler,en dat is zo'n waanzinnige gave kruising,we hebben altijd gezegd dat we weer zulke kruisingen willen hebben als het zou kunnen...
maar goed,echt niemand fokt deze kruising..alles wordt met rottweiler gekruist ,behalve dus argentijnen...
dan zit er weinig anders op om ze zelf te fokken,nu heb ik geen puppyfok wens,laat ik dat voorop stellen,heb geen enkele kinderwens en ook geen wens om honden te fokken,dus ja..dilemma dilemma...
we hebben wel een teefje gekocht uit ouders met stambomen en welke hd/ed vrij gerontgend waren,dus een beetje voorbereid hadden we wel als het er dan toch van zou komen..
we hebben ons teefje ook op hd en ed laten rontgenen ,had zij ook maar enige afwijking gehad had ze direct gecastreerd geweest,maar alles was zoals uit een boekje..zou al absoluut niet willen fokken met een hond met enige heupafwijking,ik heb hier een hd hond lopen en zou echt geen eigenaar en hond deze ellende willen aandoen,laten we dat voorop stellen.
afijn om lang verhaal kort te maken,23 maart zijn hier pupjes geboren,kruisingen argentijn x rottweiler,onze droom kruisingen terug gekregen
alleen het was werkelijk een soort van nachtmerrie waarin ik terecht ben gekomen,nookie bleek geen melk te geven,daar kwamen we na 2 dagen achter en toen waren er 3 puppen al zo slecht dat er 2 overleden zijn, 1 heb ik er weten te redden,dus bijflessen,en alles op alles zetten de rest te redden,dagen en nachten ben ik ermee bezig geweest,extra vocht toedienen,serum om biest tekort op te vangen enz..
ik weet nog wel dat ik op een gegeven moment alleen maar hoopte dat ze 3 weken oud waren,dan zou de ellende wel over zijn...
alleen dat was dus niet zo,er was 1 reutje,de enige zwarte in het nest,die was dus ook degene waarvan we meteen zeiden dat hij zou blijven,die brak op bijna 4 weken oud een pootje,vraag me niet hoe,want het is een totale raadsel hoe het gebeurd is,hem hebben we 4 dagen later moeten laten inslapen vanwege complicaties..
ben er echt stuk van geweest...
daarna is alles gelukkig goed gegaan en zijn hier nu 7 welvaren pupjes en 3 daarvan gaan hier blijven wonen...
en dat zijn :
reutje Mr Red:
teefje Loisje:
en mijn grote liefde lotus,ook wel Lootje genoemd
,meisje heb ik echt van de dood gehaald ,en is zo lief...
loisje en lotus:
natuurlijk leven de hondjes hier inmiddels gewoon in huis en tussen de grote honden in:
en slapen ze het liefste lekker bij elkaar onder de salontafel:
en nog een kleine ode aan lieve kleine dexie...ach wat had ik hem graag hier oud en groot zien worden..
hoop dat jullie ze net zo leuk en lief vinden als dat wij ze vinden,want oww wat ben ik blij mijn kruisingen weer terug te hebben!!
Maar knap dat je deze mooie dondertjes hebt kunnen redden! 
