'Katten stinken'
'Het zijn wandelende vlooienbalen'
'Het is een haarbal op pootjes'
'Ik ben allergisch dus er komt hier nooit geen kat'.
Een greep uit de uitspraken van m'n vriend, over, jawel, katten
Ik ben opgegroeid met katten en weet eigenlijk niet beter dan dat ik katten om me heen heb, dus die uitspraken waren nooit zo leuk
Nu wonen we al een ruime tijd samen (althans, ik ging niet meer naar huis..
) maar mijn kat was nog wel thuis. Mijn zorgenkindje, mijn 'schuimpie' en mijn kwijlert.En tja... Heel eerlijk? Nu kan ie niet meer zonder.. Voert hem 's morgens eerder dan ik, meneer krijgt een schoteltje melk en als we een lange dag op kantoor hebben gehad, wordt er al gesproken over 'meer vanuit huis werken.. Want de kat is teveel alleen'.
Want tja.. Snor heeft zijn hart gestolen..

Zitten ze dan. Meneer 'ik mot geen kat ik wil geen kat'....
Met een kat die ontzettend mensenschuw was en alleen tevoorschijn kwam als ik erbij was... En nu moet ik nog net niet vragen of ik ook alsjeblieft mijn kat even mag aaien..

Edit: Ohja de kat is niet beschadigd tijdens het maken van deze foto en ligt nu heerlijk opgekruld tegen m'n vriend aan te snurken en het dekbed onder te kwijlen.


ze ligt de helft vd tijd op zijn schoot en naja je snapt t idee
??!!"
Mijn vader is ook zo
)