Geplaatst Je was 6 weken jong toen we jou en je broertje in een café hebben opgehaald, je was de rustigste van het stel. Altijd een knuffelkat geweest, van begin tot eind, je was altijd overal bij, als we spelletjes speelde lag je op tafel, als we een puzzel maakte lag je in de doos, tijdens het avondeten zat je op het hoekje van de tafel, als we tv keken lag je op schoot, en jij was de eerste die 's avonds in bed lag. Heerlijk vond je het als er iemand ziek thuis was, de héle dag iemand om mee te knuffelen.
Als jonge volwassen kat zat je altijd trots op tafel, ik zie je nog zo zitten, borst vooruit, fier rechtop, en je oogjes, waren meestal dicht, lekker aan het soezen.
Langzaam werd je ouder, je raakte een beetje in de war, je was al een hele tijd licht aan het dementeren. Je mauwde tegen een deur die open stond, halverwege de trap wist je ineens niet meer hoe nu verder, dan schreeuwde je het hele huis bij elkaar. Maar zolang je je 'gekke 5 minuten' nog had was het goed. Je gekke 5 minuten waren echt kenmerkend voor jou, dat had je je hele leven al, dan rende je ineens heel het huis door, niemand die er iets van begreep, maar jij vond het prachtig.
Afgelopen september, mijn ouders, jouw maatjes gingen op vakantie, hier kreeg je een enorme klap van. Je at slechter, werd magerder, lopen ging moeilijker, en je werd steeds verwarder. We hoopten dat je wat op zou knappen als mijn ouders thuis kwamen, en dat gebeurde, maar niet genoeg. Vorige week werd het lopen echt slecht, de stand van je voorbeen klopte helemaal niet meer. De dierenarts bevestigde onze vermoedens; artrose in heup, dementie en je nieren waren op. Eenmaal op de weegschaal schrokken we ons een hoedje, in 3 maanden tijd ben je 1,5 kilo afgevallen. 2 dagen later, afgelopen vrijdag hebben we je in laten slapen. Je laatste dag ben je in de watten gelegd, je ging naar buiten terwijl het regende, pa liep achter je aan met een paraplu zodat jouw laatste wandeling een gezellige, droge wandeling was.
'S middags om 17:00 was het zover, we waren de laatste afspraak voor de dierenarts, de praktijk was leeg, er was niemand meer. Je mocht op een fleece-kleedje in slaap vallen, we hebben je geaaid en geknuffeld tot je laatste hartslag. Je hebt zelfs nog even gespind. Het afscheid was mooi en warm.
Deze foto's hebben we op je laatste dag van je kunnen maken.
En voor de gene die nieuwsgierig zijn naar de stand van zijn voorpoot de laatste dagen:
Lieve, lieve Whitey, rust zacht, bedankt voor alle liefde die we de afgelopen 17,5 jaar van jou hebben gehad, je wordt gemist.
Whitey is vanmorgen om 11:00 gecremeerd, eerdaags komt hij in een prachtige urn terug naar huis.
. 
) 
sterkte! 
