Minoes kregen we toen ze net 1 jaar was. Ze had erge blaasgruis en de oude eigenaar deed haar weg omdat haar zoon moest kiezen tussen de poes en zijn konijn. Hij koos het konijn. Later bleek dit een grote smoes te zijn. Minoes was ziek en plaste de hele dag overal naar en had pijn. Later plaste ze bloed erbij. Mijn moeder wou haar laten inslapen. Hier was ik het niet mee eens en ik pikte stiekem geld en kocht het blad ''Hart voor dieren'' hier stond informatie in over een dierenarts in groningen die weel wist over blaasgruis. Mijn moeder belde en de assistente zei dat hij pas over 2 weken tijd had. Dat zou Minoes niet halen, ze zou die dag om half 2 ingeslapen worden. De assistente riep toch meteen de dierenarts en na wat tips ging het onwijs goed.
We springen ineens naar een leeftijd van 18. Minoes had geen dierenarts meer gezien sinds de onderzoeken voor haar blaasgruis. Minoes had nu een dikke elleboog. Toch maar even de dierenarts vragen. Hij dacht aan artrose wat natuurlijk heel begrijpelijk is op die leeftijd. Wij gerustgesteld naar huis.
Een paar maand later bloede de plek omdat onze andere kat op haar sprong. We hebben het dichtgedrukt en het ging over. Weer later zagen we dat er een kost op haar poot zat en haar wond stonk. Meteen naar de dierenarts die een ontsteking verdacht. Toch moest de korst eraf omdat het anders niet te behandelen was. Wat we toen zagen was vreselijk. Er zat een gat onder de kost en de stank deed je echt kokhalzen. De dierenarts zei meteen dit is of een heel ernstige ontsteking of ze heeft kanker. We gingen het behandelen met antibiotica's en pijnstillers. De wond werd beter en hij ging dicht. Minoes zag er erg goed uit en voelde zich beter. Wel gaf ze elke dag een paar keer over de alle pillen die ze kreeg.
Wat waren we opgelucht. Er zat een korst op de wond en het ging beter. De elleboog was minder dik en de stank was ook weg. Een ontsteking dus.
Opeen viel me na een paar dagen een rode bult op boven de oude plek. Ik was ongerust. De bult ging open maar zag er helder en goed uit en ging langzaam dicht. Toen er nog een open plekje zat was ik al van mening dat het mis was. Binnen een dag waren de 2 kleine wondje samen gevormd tot 1 groot gat wat ontzettend stonk. Minoes viel ineens ontzettend in en had waterige ogen. Meteen weer naar de dierenarts. Die schrok van hoe hard ze achteruit is gegaan.
De poot was aan het wegvreten door kanker. De oude korst is eraf gehaald en ook daaronder zat een groot gat. We kunnen amputeren zei de dierenarts, de vraag is alleen wat we tegenkomen en of ze weer wakker wordt. Daarna kan het zijn dat ze niet leert leven met een voorpoot minder omdat ze al oud is.
Toen we zeiden dat ze ook al hoestte en wat aan de diarree was zei hij dat we nog konden proberen met dingen maar eerlijk gezegd geloofde hij er niet in.
We vonden het verschrikkelijk maar we konden niet egoistisch zijn naar Minoes toe. We zouden het dan alleen doen voor ons omdat wij geen afscheid konden nemen. Voor Minoes zou het niet meer helpen. Ze was erg ziek al liet ze er qua doen en laten weinig van zien. Haar lichaam gaf alle tekenen.
Ze is gekriebeld toen ze de eerste spuit kreeg en viel spinnend in slaap. Haar ademhaling stokte vaak. Bij de tweede spuit was ze al weg voor hij leeg was.
Minoes heeft lang genoeg gevochten het kon gewoon echt niet meer en ondanks dat het vreselijke pijn doen haar te missen zijn we opgelucht dat het voor haar nu klaar is. De laatste weken waren zo spannend en soms ook zo zielig voor haar.
Telkens blijf je een sprankeltje hoop houden, misschien valt het toch mee. Zelfs op de dag van inslapen had ik nog het ( onrealistische sprankeltje ). Diep van binnen wist ik al lang dat het zo niet verder kon.
Minoes is 18 jaar en 6,5 maand oud geworden. Ze was een bijzondere poes waar mijn zusje en ik mee zijn opgegroeid. Ze laat een groot gat achter maar we zijn dankbaar dat ze 17,5 jaar haar liefde aan ons heeft gegeven.

Minoes was hier een jaar of 5 denk ik

Noesie in 2008

Minoes en ik in 2010

Mika, Gimli, Senna en Minoes op de bank, gezellig....

Kennis maken met Lizzy in december.

Een paar maandjes terug

De avond voor het inslapen. Wat ziet ze er hier klein en breekbaar uit....
http://www.bokt.nl/forums/viewtopic.php?f=177&t=1684332&hilit=minoes+18
http://www.bokt.nl/forums/viewtopic.php?f=73&t=1735246&hilit=minoes+kanker