Geplaatst Ik had een mailtje gestuurd omdat ik interesse had in een hond op de website van het asiel in Terneuzen (150 kilometer verder op
) en kreeg toen een heel sneu verhaal te horen, waardoor ik besloot dat hij mijn hondje moest worden. We zijn naar het asiel toe gereden, hebben een beetje gewandeld - waarbij hij behoorlijk dominant was en alles eng vond. Hij probeerde ons steeds terug te dwingen naar het asiel, maar ik zag wel wat in hem en besloot hem mee te nemen. En zo begon ons avontuur.Nog even wat informatie over Boris (officieel Ron).
Boris is een gecastreerde reu van 3 jaar oud. Hij is als pup samen met zijn moeder in Rusland in een asiel terecht gekomen. Hier is hij opgegroeid en heeft hij van alles meegemaakt, waar hij nu nog wel eens last van heeft. Na 2 jaar kwam er een baasje in Nederland die hem wel zag zitten en begon zijn reis naar Nederland. Hij heeft hier een week bij mensen thuis gewoond, waar hij uit onzekerheid wat dominant was. Het gezin besloot jammer genoeg dat de hond niet geschikt was voor hen en heeft hem in Nederland opnieuw in een asiel gestopt.
Uiteindelijk heeft hij hier nog een half jaar gewoond voor hij bij mij een warm huisje heeft gevonden
Het is een heerlijke en vooral eerlijke hond. Erg eenkennig, maar dat wordt sinds kort steeds beter en hij vindt het lastig om te spelen. Hij heeft nu een grote hobby - namelijk met eikels spelen. Hij is er helemaal gek op. Erg lief om te zien. Aan het begin moest hij erg wennen aan ´in een gezin´ leven. Hij was bang dat je weg zou gaan en niet meer terug zou komen, maar ondertussen heeft hij dat haast niet meer en blijven zijn angstaanvallen bij situaties met harde knallen of onweer. 
Genoeg gekletst. Hier de foto's van vandaag, speciaal voor ons één jarige jubileum
Ik heb eerst een paar foto's gemaakt tijdens het 'spelen'. Daarna nog wat portretjes
Mijn lieve lachende hond
Vanzelfsprekend hoop ik natuurlijk nog vele jubilea mee te mogen maken met Boris
