Geplaatst Onze kippenkloek bewoond de bovenverdieping van nummer 1, maar na het overlijden van onze 7 konijnen* waren de andere appartementen zo goed als onbewoond.
* We hadden de beestjes bij een goede fokker gekocht, maar er bleek een behoorlijke inteelt in te zitten, toen we ze lieten onderzoeken. Helaas was er daarnaast ook nog een flinke myxomatose aanval dat jaar, waardoor de al zwakke konijnen ondanks hun inentingen toch overleden.
We waren dus redelijk terughoudend in het houden van nieuwe konijntjes. Maar ja, we hadden nog 1 ram over en konijnen zijn groepsdieren... Een asielkonijn er bij dus. En zo was de grootste stal bewoond door onze Japie en zijn vrouwtje.
Toen bij ons de melding kwam dat er twee konijnen waren gedumpt vlakbij ons huis, twijfelden we geen moment. Deze twee werden de trotse bewoners van het laatste vrije hok.
Dit 'hok' bestaat uit een riant binnenverblijf met een nog grotere buitenren, volgestopt met stenen buizen en andere konijnenverwenners.
Helaas bleek dit niet goed genoeg voor een van de twee; het beestje ontsnapte, bouwde een feestje in de tuin en werd diezelfde nacht nog gegrepen door een vos.
Ondertussen is dit overgebleven gedumpte konijntje vergezeld door een groep van 4 enthousiaste stuiters, ook uit het asiel.
In die tussentijd maakte zij een verassende vooruitgang qua gezondheid. Hoewel we het voer rustig opbouwde, werd zij plotseling erg dik. Drachtig verwachtte wij niet, omdat haar dumpgenootje ook een vrouwtje was.
Maar toen zij plots op 8 augustus weer een stuk slanker was, zaten wij stiekem te hopen op kleintjes.
Maar ja, met een gangenstelsel waar je u tegen zegt, vind je niet zo snel een nest jonkies terug. Een beetje zenuwachtig gaven we de zoektocht op. Toen plotseling de hele bups verscheen tijdens onze poging het binnenverblijf op te ruimen. Verscholen achter deurtje lag daar een prachtig nest, met goed verzorgde kleintjes.
Onze 6 stumpers!
Het zijn drie zwart-witte, identiek aan hun moeder. Een schattige bruin-witte, een schuwe zwarte-met-een-kleine-witte-stip en tot slot een ontzettend actief, brutaal bruin konijntje.
Het nest bleef een lange tijd stil en rustig. Ook gisteren lagen ze te maffen in een wanordelijke volgorde van stippels.
Maar vandaag was het een echte peuterspeelzaal. Hopsende, springende en rollende stumpers door het hele nest. Nog niet geheel vertrouwd met hun platte pootjes, leggen ze heel wat centimeters af...
Het bruintje, als enige echt uit het nest.
Maar ook zij/hij zoekt graag nog warmte bij zijn/haar broertje/zusje.
De Z-W zijn nog iets stumpiger dan de rest; zij blijven liever in de plukken van moeder's vacht.
En tot slot het verlegen stumpertje, die vooral de grote vriendin/vriend is van het bruintje.
Omdat we het nest nog niet te veel willen verstoren (En veel kleintjes de warmte nog opzoeken) laten we ze zo veel mogelijk met rust. Niet veel foto's nog, maar zodra ze iets makkelijker uit het nest hupsen zal dat wel veranderen.
Graag hou ik jullie op de hoogte van hun transformatie van stumper tot konijn!
Had nog rustig 4 jaar door kunnen leven.
Want voedsters. Geen idee wat er gebeurt als ik daar een rammetje bij zou zetten...