Geplaatst: 03-04-13 13:29 Ze was gelukkig niet ziek, en had geen pijn. En is gewoon er stiekem tussen uitgeglipt.
Ik ben blij dat het zo gegaan is, alleen het gemis is groot.
Ik zal nooit vergeten hoe ze was. Hoe ze als pup met een veelste grote knuffel door het huis liep. De momenten dat ik mij rot voelde, dat ze gewoon bij mij ging liggen. Totdat ik mij beter voelde. De wandelingen door de bossen, waar wij ons uren vermaakte met zijn tweetjes. En later haar grote bernervriend Cai erbij. Waar ze zich als moeder over ontfermde, toen hij nog een pup was. Terwijl hij al 2 x zo groot als haar was. De vrolijke sprongen die jij maakte, als jij 's avonds je brokken kreeg. Tot de laatste dag aan toe. En de verkleedpartijen die wij samen hielden, toen ik nog jonger was. En jij liet het allemaal toe.
Sasja bedankt voor de mooie jaren, vol blijdschap. Want jij was altijd vrolijk, ook al had je soms pijn. Omdat je grote vriend Cai nog wel eens lomp kon zijn. En zal ik ook nooit je zielige blikken meer vergeten, die je kon opzetten.
Als ik ga, moet je niet huilen
Want écht weg ben ik eigenlijk niet
Mijn lichaam is nu duizend dingen
Heb daarom niet zoveel verdriet
Ik ben de wind, ik ben de regen
Ik ben de zon, het jonge gras
Ik ben de sneeuw en duizend dingen
‘k ben weer degene die ik was
En als je wakker wordt, bekijk dan
De bomen en de blauwe lucht
Kijk naar de vlinders en de bloemen
Kijk naar de vogels in hun vlucht
Want al die duizend dingen ben ik
Sinds ik mijn lichaam achterliet
Die duizend dingen zijn mijn leven
Dus zie je, écht weg ben ik niet.
