Geplaatst 
Maar sinds dat wij onze hond van 15 hebben moeten laten inslapen vanwege een tumor in de baarmoeder, vond ik het wel heel leeg in huis. Ik miste het oude wijf, zoals mijn vader onze hond altijd noemde. Ik begon regelmatig op marktplaats te kijken. Niet echt met de intentie om meteen een hond in huis te halen, maar gewoon om te kijken of er iets was. Ik heb zeker maandenlang naar advertenties gekeken, maar elke hond was maar een hond... Tot de advertentie van Szia. Ik weet niet wat het was, maar ik dacht, dit is het... Ik liet de advertentie aan mijn vader zien en die 'voelde' het ook. Al het andere wat ik had latd Sen zien had niets bij hem losgemaakt, maar bij Szia wilde hij zeker even kijken.
En dus maakten we de afspraak en gingen we heen. Het klikte meteen bij de ontmoeting. Ook de oude baasjes van Szia, die haar niet meer konden houden en waarmee ik nog steeds in contact mee ben, vonden dat het klikte. Ze hadden even bedenktijd nodig. Na een week kregen we het verlossende antwoord. Als we haar nog wilden, dan konden we Szia ophalen.
Zo gezegd, zo gedaan.
En zo werd Szia van ons.
Szia had een nare geschiedenis. Ze komt uit Hongarije. Ze woonde bij een familie, een vrouw met kinderen. Een natuurramp kwam; modderstromen. Szia en haar familie kwamen daar in terecht. Helaas hebben de kinderen het niet overleefd. Het vrouwtje, de moeder, kon logischerwijs niet meer voor Szia zorgen en zo kwam Szia terecht in een opvang in Hongarije. Szia haar vorige baasjes hebben haar van Hongarije naar Nederland gehaald.
Szia luistert goed, maar er zit terriër bloed in, dus ze is heel erg gericht op jagen. Daarom lieten de vorige eigenaren haar niet los en hielden haar aan de lijn. Hier, waar ik woon, zijn er genoeg plekken om je hond met een gerust hart los te laten en het luisteren te oefenen. Binnen een paar dagen had ik een hond die voor 99% perfect naar me luistert en die eigenlijk zelden meer aan de lijn zit.. En wat geniet ze! Nu ze los kan en haar energie kwijt kan raken.
Maar toen, het doel was, Szia los mee op buitenrit, maar dan moet ze wel paarden kennen!
De eerste ontmoeting tussen paardlief en Szia zat eraan te komen.. En die ging heel erg leuk.
Ze luisterde zo super dat ze mee kon op de eerste buitenrit!
In de korte tijd dat ik haar heb, een halfjaar, is Szia echt mijn hond geworden. Ze was eerst gewoon een hond, maar nu is ze echt mijn vriendin.
Ze gaat overal mee naartoe. Naar stal, op buitenrit, in de auto, overal. In de auto vind ze het ook erg leuk, maar ze wil niet achterin zitten!
Wanneer ik een paar uur weg ben geweest en kom thuis, kan ik zo'n welkom ontvangen
Nieuwsgierig als dat ze is, maar veel te lui om naar beneden te rennen om te kijken wat er is... Maar zo kan het ook!
Samen zwemmen in de zomer en daarna lekker bij baasje liggen, met je natte vacht, als baasje ligt te zonnen.
"Blijf Szia, blijf. Baasje wil een foto maken. Blijf!"
Maar het is niet alleen braaf en lief. Szia is nog maar twee, nog jong dus, en haalt ook af en toe kattenkwaad uit. Ze vind het vooral heel leuk om vies te worden.
Wij vinden dat minder leuk
En als je vies word, moet je in bad, en dat vind Szia minder leuk.
Wat Szia ook minder leuk vind, is op mijn schoot willen zitten, maar helaas erachter komen dat de plek al bezet is door mijn andere vriendinnetje.
Gelukkig lukt het haar vaak zat om een onderronsje met mij te krijgen. Zo liggen we bijna elke avond wel met elkaar op de bank
Szia is echt mijn schatje. Onze vorige hond was een geweldige hond, maar eigenlijk was zij mijn vaders hond. Szia is echt mijn hond.. Of nouja, ze is niet zozeer van mij, ik ben meer van haar
