Geplaatst 
), was die opeens foetsie.Wij zoeken en waar zat ze? Jahoor!!! Bij onze Babe in de mand
Babe: Ik durf niet te kijken.
Oooh, das wel lekker onder mijn kin gekriebeld worden.
Ach, niks aan de hand dus, ik slaap lekker verder.
Babe vond het wel wat, die kleine vingertjes die hem overal lekker kriebelden
Ze was in ieder geval, zoals een echte Bull Terrier betaamt, heel voorzichtig met dit kleine meisje en bleef heel stil liggen 
Later op de avond vonden we haar nog een keer in de mand, met 2 knuistjes vol Nibbits (chips); 1 voor haar en 1 voor Babe, die heel voorzichtig aan haar knuistje de nibbits zat weg te trekken (terwijl ik mijn vingers vaak half kwijt ben
).Heerlijk toch, zo'n lieve hond!
Zo hebben we haar ook wel opgevoed, want ze kwam bij ons als pup van 12 weken in huis, terwijl onze dochter net 4 jaar oud was. Dan wil je ook geen onstuimige buldozer hebben rondrennen. Het heeft me altijd verbaast hoe lief ze altijd was naar mijn dochter toe en zich niet durfde te bewegen als mijn dochter bijv. onder haar door kroop of over haar heen. En zo deed ze ook tegen de vriendinnetjes en nichtjes/neefjes die hier over de vloer kwamen. Het is echter al weer een tijdje geleden dat hier zo'n klein kindje over de vloer kwam, dus dat was weer even opletten, maar ik hoefde me nergens zorgen om te maken.
Ook naar dieren is onze Babe echt ontzettend lief. Voor de kippen draait ze zich om.
En toen we nog niet zo lang 2 konijnen hadden en 1 van de 2 regelmatig in huis was omdat we haar abcessen moesten verzorgen, had Babe hier ook totaal geen problemen mee....en het konijn ook niet met Babe
. En die kriebelende vingertjes vond ze heerlijk. Voordeel van een BT is de hoge pijngrens. Ze kunnen heel veel hebben. Mijn man is eens met een klomp op haar poot gaan staan. Ze gaf geen kik, keek alleen erg ongelukkig naar boven totdat ik mijn man een duw gaf, want hij had het niet eens in de gaten 
.
