Geplaatst Vanochtend om half 6 begon Bubbles te persen. Dit duurde vrij lang dus ben even gaan voelen en voelde foute boel. Er zat een pup in het geboortekanaal, maar Bubbles perstte onvoldoende om de pup eruit te krijgen. Dierenarts gebeld en we moesten die kant uit komen. Ondertussen ging Bubbles iets beter persen en ik kon de pootjes vastpakken (lag in stuit) en samen hebben we de pup verlost. Helaas had het teefje te lang vastgezeten en is ze doodgeboren. We hebben de dierenarts weer opgebeld dat het gelukt was en dat we niet zouden komen. We hoopten dat ze nu voldoende opgerekt zou zijn voor de rest van de pups. Dit teefje was groot, 475 gram.
Niet veel later ging ze weer persen. Dit keer bleef ze maar zwak persen. Dus weer dierenarts gebeld. Er was al wel een vruchtblaas zichtbaar, maar de pup zat nog ver weg. Met de dierenarts afgesproken dat we naar de praktijk zouden komen. Even nog opvoelen en toen zat de pup verder naar voren. Het kopje zat nog klem, dus weer geholpen en de pup kwam eruit, en reu van 500 gram. Helaas had deze joekel ook te lang vastgezeten en was ook dood.
Ik was intens verdrietig en kon niet stoppen met huilen... Twee pups al dood, wat erg! We zijn daarna meteen naar de dierenarts gegaan. Daar aangekomen begon ze na een kwartiertje weer wat te persen. De dierenarts heeft haar opgevoeld en ze had voldoende ruimte. Wel perstte ze onvoldoende. De pup kwam in het geboortekanaal, maar dan stopte ze met persen en verdween de pup weer. Dus oxytocine gegeven om de weeën hopelijk te verbeteren. Dit hielp echter niet, dus we besloten om over te gaan tot een keizersnee. We hadden het infuus al aangesloten en wilden haar net in slaap brengen toen ze opeens de pup er zelf uitperstte!!! En deze leefde!!! Het was een teefje van 450 gram. Wat een opluchting. De keizersnee ging niet door, we hebben Bubbles met pup en infuus naar een rustig hok gebracht. Terwijl ze lekker aan het moederen was heeft ze zonder al teveel moeite nog 2 teefjes gekregen, allebei springlevend en ongeveer 400 gram.
Een uurtje na de laatste pup nog een echo gemaakt en we zagen zo gauw geen pup meer. Nog wat oxytocine gegeven en ze perstte er niet echt op, dus ze mocht mee naar huis. Nu ligt ze al de hele middag lekker in de werpkist en ze moedert enorm goed!
Ik vind het ontzettend verdrietig dat de eerste 2 pups te groot waren voor de onervaren Bubbles. Maar natuurlijk ben ik enorm blij met de drie levende teefjes! Nu nog namen bedenken...
Meet de drieling
Aan de melkbar, proberen om met z'n drieën uit 1 tepel te drinken
Teefje geel is lekker aan het drinken
Teefje blauw
Teefje groen
Teefje geel
Alledrie
? 
