Geplaatst Aangezien ik wel heel erg benieuwd was naar hoe het er in een buitenlands asiel uitziet en aantoe gaat, ben ik gisteren vroeg samen met nog twee andere mensen naar Noord Frankrijk gereden om voor een stichting honden op te halen welke op de euthanasie lijst stonden.
Na een ritje van 300 kilometer vanaf huis kwamen we aan in het asiel. De mensen die met de transport bus voor mij reden waren er al vele malen vaker geweest, maar voor mij was een buitenlands asiel de eerste keer. Ik had geen idee wat ik kon en moest verwachten, maar met mijn normaal gesproken nuchtere en stoere instelling, verwachtte ik dat het wel mee zou vallen.
We reden de hekken binnen en meldden in ons beste Frans dat we er waren om de afgesproken honden op te halen, 9 stuks in totaal. Van 1 hond bleken de papieren nog niet in orde te zijn, dus deze hond kon helaas op dat moment niet mee. Voor een andere hond betekende dat dat hij dus onverwacht wel alvast naar Nederland mee mocht.
Zo nieuwsgierig als ik ben (en uiteraard was het ook toegestaan) liep ik de hondenverblijven binnen, waar je elkaar niet meer kon verstaan door al het kabaal. Wat ik daar zag was echt bizar: je loopt als het ware een soort loods in met een centrale hal, waarbij je zowel links als rechts de honden verblijven hebt. De honden hebben een klein binnen hokje en een klein buiten hokje, van in totaal maximaal 2 vierkante meter. Hier verblijven ze letterlijk 24 uur per dag, 7 dagen in de week. Een buiten speelplaats of iets dergelijks is er niet. Diverse honden hebben nog een volle bak met brokken staan omdat ze het gewoon vertikken om te eten, ''zichzelf uithongeren'' en volledig wegkwijnen.
Bij de toegangspoort staan ''nachthokken'' waar mensen 's nachts hun hond in kunnen achterlaten als ze ervan af willen / moeten (alles beter dan gewoon op straat dumpen). We gingen net even buiten een luchtje scheppen en op dat moment kwam er een auto naar de poort toerijden. Twee mannen stappen uit en willen een klein hondje in zo'n hok stoppen. De medewerkers van het asiel zien het ook en rennen direct naar de poort. Ze pakken het hondje aan, een geinig Jack Russel achtig reutje. Zo gaat dat er daar dus aan toe: gewoon dumpen en weer wegrijden.
Ik liep weer terug naar binnen naar de hondenverblijven om te kijken naar wat voor soort honden er zoal zaten. Er zitten heel veel mooie Staffords, voornamelijk nog met stamboom ook, veel kruising labradors, maar uiteraard ook ''van alles wat''. Bij 1 hok moest ik van mezelf echt blijven staan en daar zat een hondje wat echt mijn hart gestolen heeft: een Drentse Patrijs reutje met een hele slechte vacht, een super aandoenlijke kop en hele treurige ogen. Spontaan sprongen de tranen in mijn ogen, terwijl ik normaal echt keihard ben. Ja, en nu? Ik zei nog tegen mezelf: ''je hebt al drie honden en een ongecastreerde reu kun je er niet bij hebben''. Hart won het van het verstand dus toch maar geinformeerd of het hondje weg zou kunnen. Helaas heeft de hond nog niet alle nodige inentingen gehad dus hij kon nog niet mee. Gelukkig staat hij nog niet op de euthanasie lijst dus hij heeft ''nog even de tijd''.
Inmiddels waren alle documenten van de andere honden in orde gemaakt en waren alle honden in de auto's geladen. Na een rit van ruim twee uur waren de honden op hun locatie aangekomen waar ze zullen verblijven totdat ze naar opvang gezinnen of definitieve nieuwe eigenaren gaan. Een zeer vriendelijke Beauceron teef is met mij mee naar huis gegaan, waar ik haar tijdelijk zal opvangen.
De hartendief van een Drente Patrijs kan ik helaas niet loslaten en in overleg met de stichting heb ik besloten dat hij voor mij gereserveerd gaat worden en dus in orde gemaakt zal worden, zodat ook hij naar Nederland kan komen. Of ik hem echt voor mijzelf zal en kan gaan aanhouden, ligt eraan hoe hij is en of hij in mijn roedeltje past. Eerst maar even hierheen en zijn ballen eraf
Ik heb een heel fijn groepje honden waarin iedereen zijn of haar plek kent, dus eigenlijk verwacht ik dat dat wel goed gaat komen.Hierbij in ieder geval een paar foto's van de Beauceron die dus op dit moment bij mij in huis logeert
