Dus,, laatst was het zover, Hunt ging onder het mes!
Eerst zou het onder algemene verdoving gebeuren, maar we hebben besloten toch voor plaatselijke verdoving te gaan. Hij kreeg wel iets wat angstige honden altijd krijgen, waar hij rustig en slaperig van werd.
En toen kwam meneer thuis. Met roze sokjes
Helemaal duf, helemaal slaperig, helemaal dronken.

'Huh.. riep je mij..
'



Zo duf als n konijn, maar toch je stokje pakken


Close up van zijn mooie sokjes
Onze 'zielige' vent heeft stiekem ook wel genoten. Want opeens was er een overlading aan aandacht haha. Volgens mij mogen volgende week donderdag de hechtingen eruit. Dan mag hij weer rennen. Het is best moeilijk hem nu rustig te houden, normaal krijgt ie toch best veel beweging op een dag. Hij begint nu al met rondjes door het huis te rennen.
Wel een mooooie hond trouwens!



En zeer stoere sokjes
omdat de DA vond dat hij zo'n ansgthaas was (is ie ook) en een hele lading leuke kleurtjes om zelf te verbinden. iedere 2 dagen een ander kleurtje. Hij heeft alleen best lang over de genezing gedaan omdat hij thuis ze steeds open kreeg met spelen met de andere hond. 